Het collectief, meer dan de som van de individuen?
Posted: 03 Mar 2013, 08:43
Ik dacht dat we op dit forum een draadje hadden waarin we (ik 
) afdwaalden naar de vraag hoe dat nu eigen precies zit met de relatie tussen individu en het collectief.
Ik maakte daar het argument dat het collectief een eigen dynamiek kent.
Nu stootte ik vandaag tegen een leuk artikel dat aan dit onderwerp raakt:
http://www.psmag.com/magazines/pacific- ... mics-53135
Daarin:
The growing body of cross-cultural research that the three researchers were compiling suggested that the mind’s capacity to mold itself to cultural and environmental settings was far greater than had been assumed. The most interesting thing about cultures may not be in the observable things they do—the rituals, eating preferences, codes of behavior, and the like—but in the way they mold our most fundamental conscious and unconscious thinking and perception.
Ik vind het een heel interessant en lezenswaardig artikel dat duidelijk maakt hoe sterk de invloed van het collectief is. IMO sterk genoeg om dit tot een eigen (f)actor te verheffen.
Een opmerking bij het artikel: dit maakt niet de sprong om het collectief als een eigen entity te zien. Maar dat is op zich niet verwonderlijk want het is geschreven door iemand die in een sterk individualistische wereldbeeld leeft.
Edit: Nog een stukje uit dit artikel:
Henrich has challenged this “cognitive niche” hypothesis with the “cultural niche” hypothesis. He notes that the amount of knowledge in any culture is far greater than the capacity of individuals to learn or figure it all out on their own. He suggests that individuals tap that cultural storehouse of knowledge simply by mimicking (often unconsciously) the behavior and ways of thinking of those around them. We shape a tool in a certain manner, adhere to a food taboo, or think about fairness in a particular way, not because we individually have figured out that behavior’s adaptive value, but because we instinctively trust our culture to show us the way. When Henrich asked Fijian women why they avoided certain potentially toxic fish during pregnancy and breastfeeding, he found that many didn’t know or had fanciful reasons. Regardless of their personal understanding, by mimicking this culturally adaptive behavior they were protecting their offspring. The unique trick of human psychology, these researchers suggest, might be this: our big brains are evolved to let local culture lead us in life’s dance.
) afdwaalden naar de vraag hoe dat nu eigen precies zit met de relatie tussen individu en het collectief.Ik maakte daar het argument dat het collectief een eigen dynamiek kent.
Nu stootte ik vandaag tegen een leuk artikel dat aan dit onderwerp raakt:
http://www.psmag.com/magazines/pacific- ... mics-53135
Daarin:
The growing body of cross-cultural research that the three researchers were compiling suggested that the mind’s capacity to mold itself to cultural and environmental settings was far greater than had been assumed. The most interesting thing about cultures may not be in the observable things they do—the rituals, eating preferences, codes of behavior, and the like—but in the way they mold our most fundamental conscious and unconscious thinking and perception.
Ik vind het een heel interessant en lezenswaardig artikel dat duidelijk maakt hoe sterk de invloed van het collectief is. IMO sterk genoeg om dit tot een eigen (f)actor te verheffen.
Een opmerking bij het artikel: dit maakt niet de sprong om het collectief als een eigen entity te zien. Maar dat is op zich niet verwonderlijk want het is geschreven door iemand die in een sterk individualistische wereldbeeld leeft.
Edit: Nog een stukje uit dit artikel:
Henrich has challenged this “cognitive niche” hypothesis with the “cultural niche” hypothesis. He notes that the amount of knowledge in any culture is far greater than the capacity of individuals to learn or figure it all out on their own. He suggests that individuals tap that cultural storehouse of knowledge simply by mimicking (often unconsciously) the behavior and ways of thinking of those around them. We shape a tool in a certain manner, adhere to a food taboo, or think about fairness in a particular way, not because we individually have figured out that behavior’s adaptive value, but because we instinctively trust our culture to show us the way. When Henrich asked Fijian women why they avoided certain potentially toxic fish during pregnancy and breastfeeding, he found that many didn’t know or had fanciful reasons. Regardless of their personal understanding, by mimicking this culturally adaptive behavior they were protecting their offspring. The unique trick of human psychology, these researchers suggest, might be this: our big brains are evolved to let local culture lead us in life’s dance.