Een net schot van een jager is zeer zeldzaam, in de vlucht een bladschot geven maakt al snel een rommeltje.
Zo echt zeldzaam is dat niet hoor met de hedendaagse technologie en eisen die gesteld zijn.
Ik zie een bladschot als een perfect schot dat een stuk bot door de inslag tegen de hartstreek jaagt. Waardoor het beest door de shock kikdood is.
Dat het daarna door reflexen soms wegloopt is niet te voorkomen.
Hiervoor heeft men zweethonden die het dier vrijwel altijd morsdood aantreffen.
Hagel.
De hagelpatroonvulling en het kaliber is/zijn/ behoren afgestemd op het afschot.
Men spreekt af waar men op gaat/ moet jagen of wat men moet bestrijden, past daar de patroon en de buks op aan.
Een dier wordt binnen schootsafstand, max 30 m1, geschoten en valt door de massale klap in shock, dood neer. Niet door in of doorslag van de hagel.
Geen enkel lijden van het dier wordt geaccepteerd. Wel voorkomen op deze manier.
Een weidelijk jager die volgens de wettelijke regels jaagt of bestrijd zal altijd voor een bladschot [moeten] kiezen omdat de kop, de geweren of het gewei als [weer] wettelijk bewijs moet dienen.
Bewijs voor het afschot van het juiste dier op de juiste plaats. Dit is controleerbaar. De rest van het dier moet weer [wettelijk] naar de poelier. Als je iets van dieren slachten en voedselveiligheid weet, kun je dus geen enkele afwijking veroorloven omdat je zomaar de slokdarm en luchtpijp raakt, waarna het vlees [weer wettelijk] niet als voedsel mag dienen. Ook heb je bij een kopschot het risico dat het hersenweefsel in de bloedbaan terecht komt.
Een enkele jager heeft maar de wettelijke bevoegdheid om zelf het afschot te keuren om voor consumptie geschikt te verklaren.
Eigenlijk is het woord jager niet juist. Men denkt dan al gauw aan opjagen of verjagen.
Het is echt anders.
Deze mannen en vrouwen zijn eigenlijk bestrijders [ geregeld naar de wet] en in elk geval fauna en zelfs flora beheerders in een brede zin.
Ze weten in ieder geval dat onbekend onbemind maakt.