Ik heb al jaren een idee over een zelfreinigende ww. te maken.
Maar het is natuurlijk makkelijker om te vragen of iemand dat zelfde al eens heeft bedacht en uitgeprobeerd.
Probleem: een warmtewisselaar heeft last van aankoeken van roet enz.
Oplossing: laat de hitte van het vuur zijn reinigende werk doen.
Uitvoering: warmte overdracht "koel vinnen" zo uitvoeren dat halverwege de toegevoerde warmte t.o.v. de door geleiding afgevoerde warmte zo groot is dat het materiaal de onbrandings temperatuur van de aanslag bereikt.
Zou ook een idee kunnen zijn om toe te passen met een rocket..
Het idee is gebaseerd op het volgende, dan is het wel duidelijk.
Een staaf/strip metaal dat aan een uiteinde gekoeld wordt en voor de rest in de hete gas stroom zit, heeft een temperatuur verloop over de hele lengte.
Waar die aan het gekoelde eind zit is de temperatuur ca.die van het water.
Aan het andere uiteinde ca. die van de rookgassen, in die rocket zeker + 600C
Dus verwacht ik dat de uiteinden zullen schoonbranden en dat door dat schoonbranden het schone gebied zal opschuiven richting de koele kant tot er een evenwicht ontstaat.
Maar dat is geen bezwaar, de gemiddelde vervuiling zal ca. constant blijven.
Dan blijft volgens mij de vervuiling juist hetzelfde. Alleen zal het omslachtiger worden om die delen die nog steeds vervuild zijn te reinigen.
Ronde buizen die voorzien zijn van spiraal-schrapers zijn vrij simpel te voorzien van een electr. motortje met kruk-asje. Zodat je een op en neer gaande beweging krijgt.
Daar een timertje op als sturing en je wisselaar wordt automatisch gereinigd.
Ik ben ook niet van plan om hem te reinigen, is naar mijn mening ook niet nodig.
Anders zou het niet een zelfreinigende ww zijn.
En....wat er niet op zit kan ook niet kapot gaan.
Tuurlijk, als je de warmte onttrekt met een behoorlijk hete warmtewisselaar dan vervuilt die niet. Als hij zo nu en dan warm genoeg wordt, brandt hij zelfs wel schoon.
MAAR... Als je een hoog rendement wilt, zul je rookgassen aardig af moeten koelen.(en dat wil niet met een wisselaar van 500 graden celcius..)
Frans heeft gelijk. Een relatief heet stuk staal (500-600 graden of nog warmer) zal een laagje stof opdoen van geringe dikte. Staal dat nooit warmer wordt dan 80 graden is een perfecte locatie om creosoot en stof te mengen, met dikke isolerende lagen als gevolg. Een dergelijke laag groeit op een gegeven moment ook niet meer, juist vanwege de isolatie.
Een veegluikje kan echter nooit kwaad.
Groet,
DJ
He chose to be rich by making his wants few, and supplying them himself. - Ralph Waldo Emerson-
Dutch John schreef:Een dergelijke laag groeit op een gegeven moment ook niet meer, juist vanwege de isolatie.
Dus....
Als de totale oppervlakte van de ww maar groot genoeg is (eigenlijk te groot) dan hoef je je niet zo druk te maken over de aanslag.
De aanslag zal aangroeien tot het punt dat de isolatie ervan er voor zorgt dat de laag niet groter zal worden, die brand er gewoon af.
En het gemis aan overdracht wordt gecompenseerd door de overmaat van de ww..
(Mompelde ik in mijn eigen en dacht dat scheelt weer een hoop werk)
Volgens mij is die laag dan zo dik dat je WW niks meer doet.
Ik geloof er echt niet in hoor! Vandaag bvb mijn brander van het laatste laagje ontdaan met een plat maar scherp stuk staal.
Even zoet geweest maar het resultaat is er dan ook. Nu volgt de schouwtemp. netjes met het verwarmde water.
Dus 60° schouwtemp. is 60° water. Tot 80° water, dan gaat de schouwtemp. omhoog tot max. 90°.
Als mijn afgastemp. ofte schouwtemp. boven de 110° gaat weet ik dat het moment er is om nog eens te poetsen.
Mijn volgende wisselaar zal er eentje zijn met buizen en daar in stalen schrapers verwerkt.
Waarom kiezen wij altijd water als warmte transport medium ?
Eigenlijk is water helemaal niet handig, je loopt altijd vast op temperatuur. Je kan de ww nooit over de honder graden krijgen, dan gaat je water koken , en zelfs als je bereid bent je water te laten koken t.b.v. het reinigen van de ww zijn echt hoge temperaturen niet te halen. Het kokende water blijft de ww koelen.
Denk eens na over olie (mineraal of plantaardig) dan heb je op eens een veel groter temperatuur bereik, misschien zelfs wel hoog genoeg om eens in de zoveel tijd je ww even schoon te laten branden. Of gewoon constant op temperaturen werken die roet aanslag voorkomen...
In de industrie is olie als warmte verplaatsend medium al net zo populair als water en stoom...
Dat water wordt gekozen als warmtetransport medium is vooral te danken aan het, in vergelijk met olie, een meer dan twee maal zo hoge soortelijke warmte en zodoende veel meer warmte kan vasthouden en dus transporteren.
Om dit te compenseren voor een olie als warmte transport middel, moet zowel aan de oplaadzijde (ww in bv de kachel) en afgiftezijde (spiraal in buffervat) een meer dan tweemaal zo grote actieve oppervlakte hebben. Dit hoeft geen probleem te zijn als daar in het ontwerp rekening mee wordt gehouden, en de nadelen daarvan op de koop toe worden genomen.
De hoeveelheid warmte dat water kan transporteren is gerelateerd aan de soortelijke warmte in de formule : Q = m.c (delta T), waarin m de massa is. Aangezien de massa (m) van water ook nog eens hoger is dan olie, is de warmtehoeveelheid (Q) dat water kan vervoeren nog groter dan de eerder genoemde factor van 2 (per graad).
De soortelijke warmte van olie is ligt rond de 2000 J/(kg.K) (afhankelijk van het soort olie) en de soortelijke warmte van water is bijna 4200 J/(kg.K).
De massa van water is 0,998 kg/dm3, van olie is deze (afhankelijk van het type) ongeveer 0,9 kg/dm3.
Beide voordelige waarden (soortelijke warmte en soortelijke massa) werken dezelfde kant op, derhalve mag je stellen dat water 4186* 1 t.o.v. olie 2000*0,9, dus 2,32 maal zo veel beter is als warmtetransportmiddel.
Ook is olie brandbaar, water niet. Daarentegen brengt de transitie van water in stoom ook de nodige gevaren met zich mee.
