Over maakbaarheid, haalbaarheid en vals optimisme

[frans]

In deze uitspraken kan ik me allemaal terugvinden.
De mens zal zich(helaas) inderdaad altijd doelen stellen in de toekomst. Zo werkt ons brein nu eenmaal.
Ik denk dat het wijs zou zijn om met deze 'drift' ook rekening te houden.
Maar dat bijt dan weer de ecologische realiteit ... Tenzij ...
we als maatschappij een nieuw hoogste goed zouden introduceren: HET NASTREVEN VAN DE ESSENTIE.

Maar mensen hebben nu eenmaal graag doelen. Hebben graag niveauverschillen en onderscheid.

Daarom pleit ik ervoor om niet te streven naar eenvoud, maar naar de essentie.
Essentie is wellicht nog minder dan eenvoud, maar niet eenvoudig.

Een ideaal blijft nodig.

G

Jaren geleden even een geheugensteuntje getekend.

er warmpjes bij zitten.jpg

[OBL-Rien]

HET NASTREVEN VAN DE ESSENTIE.

Dat is één manier om het te verwoorden.
Zelf zat ik het afgelopen WE te filosoferen om het oplossen van problemen te beperken tot die problemen die niets met groei te maken hebben.
Als je kijkt naar de oorsprong van vele problemen, kom je imo altijd terug bij "groei".

Zodra men een probleem oplost datgroei in de weg staat, is er een poosje later een ander probleem met de groei.

We moeten weg van groei.

Maar ja, wie houdt er niet van (zijn) kinderen? Wie gaat er vrijwillig terug naar bv een 1 kind politiek?

[Dutch John]

Wie gaat er vrijwillig terug naar bv een 1 kind politiek?

De bevolking in Nederland groeit toch niet meer door geboortes? Of bedoel je dat het beter zou zijn om een tijdje op krimp in te zetten?

Daarom pleit ik ervoor om niet te streven naar eenvoud, maar naar de essentie.
Essentie is wellicht nog minder dan eenvoud, maar niet eenvoudig.

Een ideaal blijft nodig.

Of dat voor iedereen is weggelegd? We kunnen nooit allemaal verlichte Boeddha's worden. Ik heb een prachtig fotoboek: "Het leven van Evert". Het handelt over een kluizenaar die is "blijven hangen" in een zeer eenvoudige levensstijl. Een man, waarschijnlijk zonder idealen. Maar genoot (hij leeft niet meer) wel van elke dag, zonder te hoeven wachten op het vervullen van weer een droom of ideaal. Waarschijnlijk genoot hij van de kleine, onbeduidende klusjes die in zijn dagelijkse leven nodig waren. Iemand die waarschijnlijk niet eens wist wat essentie betekent. Maar gewoon tevreden leefde met weinig.

Groet,
DJ

[deleted]

Dj,

Begrijp me niet verkeerd. Wellicht bedoelen we hetzelfde.

Of het nu 'eenvoud' of 'essentie' noemt maakt eigenlijk niet eens uit.
Maar 'eenvoud 'heeft bij mij persoonlijk de connotatie: terug in de tijd, hetzelfde maar minder.
Terwijl ik denk dat de meesten behoefte hebben aan een na te streven ideaal. Vandaar noem ik het 'essentie'. Misschien is er een beter woord voor te vinden.
Het beperkt zich ook niet tot een mentale toestand. Men zou het ook na kunnen streven in materiale zaken.

Punt dat ik wou maken is dat het een positief na te streven iets zou moeten zijn. Iets wat mensen kan motiveren.

"Minder maar beter" en niet gewoon "minder van hetzelfde".

G

[Tim]

G,

Maar waarom zou je "iets" na moeten streven of gemotiveerd moeten worden?

Eten en slapen.

Groet,
Tim Flater

[deleted]

Weet het niet Tim,

Zeg jij maar waarom je van maandag tot vrijdag en van 9.00 tot 17.00 geld verzamelt.
Waarom geen sprokkelhout, bessen en eetbare kruiden?
Waarom een half leven afbetalen voor een hoop stenen als je voor jezelf een comfortabele yurt of eenvoudige blokhut had kunnen zetten ?

Niets moeten en niets willen, het is slechts weinigen gegeven.

Ik denk niet dat we van die uitzonderingen (en ze bestaan!) morgen direct de algemene regel kunnen maken.
Daarom misschien beter een veralgemeenbaar en realistisch alternatief nastreven ?

Het gemiddelde leven dat iedereen leidt heeft immers ook een grote impact op mijn leven.
Dus ik weiger enkel en alleen naar mezelf te kijken.

Less is more, kwaliteit boven kwantiteit, streven naar puurheid en essentie maken misschien meer kans om een brede beweging op gang te krijgen ?

De massa motiveer je niet met een "inleveren"-verhaal.

G

[Dutch John]

Less is more, kwaliteit boven kwantiteit, streven naar puurheid en essentie maken misschien meer kans om een brede beweging op gang te krijgen ?

Ik vermoed dat het gelijk staat aan het trekken aan een dood paard. We zouden dan moeten starten met het uitschakelen van alle media. Te weinigen is het gegeven zich volledig los te maken van sturende prikkels. Je kunt beter zelf starten, niets verkondigen en slechts hopen dat een goed voorbeeld doet volgen.

En zeker is het goed om een ideaal na te streven. Alleen de lat niet te hoog leggen en tussendoelen vaststellen waarop je kunt teren als die bereikt zijn. Zo zou het moeten. Voor mezelf sprekend, het blijft een continu bijstellen van een ideaal, dankzij een maatschappij die je over generaties gevormd heeft.

Groet,
DJ

[Th0M]

Mensen zijn nooit tevreden, nooit!!

Of het nu gaat om een hedendaagse puper die naast de Ipad 3 ook nog de Ipad mini denkt nodig te hebben, de middeleeuwse boer die een extra os aanschaft om sneller het land te bewerken, of de jager die 1000 jaar vC de samenstelling van Brons veranderde om scherpere speerpunten te krijgen.

Het heeft daarom ook geen zin om (individueel) één of meerdere stappen achteruit te doen, of om te stellen dat het in het verleden beter was. Het verleden is verantwoordelijk voor de toekomst.

Nu een stap terug doen is hooguit een vertraging van wat er gaat gebeuren!

[Dutch John]

Het heeft daarom ook geen zin om (individueel) één of meerdere stappen achteruit te doen

Als je kiest voor vrijwillige armoede -als ik eenvoud zo mag definiëren, gezien vanuit een materialistisch standpunt- dan is dat een bewuste keuze. Als iemand daar gelukkig van wordt, dan heeft het zeker zin. Ik vraag mij bovendien af of je dat als "achteruit" mag benoemen. Kiezen voor eenvoud levert je veel vrijheid en weinig zorgen op. Ik noem dat vooruitgang.

Groet,
DJ

[David86]

Het heeft daarom ook geen zin om (individueel) één of meerdere stappen achteruit te doen, of om te stellen dat het in het verleden beter was. Het verleden is verantwoordelijk voor de toekomst.

Een stap richting eenvoud is een stap vooruit, niet een stap terug. Het is de consumenten mentaliteit die zegt minder kopen/ bezitten is een stap terug.

Dit is nu juist de mindset waar de enkeling die naar eenvoud streeft van los probeert te breken. Minder is meer, tel de uren eens op die je hebt moeten werken (en nog steeds werkt) voor alle prullaria die je leven "makkelijker" zouden maken. Technologie/luxe kost tijd en kost geld. Met een stap VOORUIT gaan dan wel vaak ouderwetse hulpmiddelen gepaart maar het is geenzins het verlangen naar vervlogen tijden. Het is een verlangen naar alles in de hand hebben en zelf het tempo van het leven bepalen. ("vroeger" werden we natuurlijk ook geleefd door baas en staat)

Nadere verklaring van hoe ik de eerder omschreven vrijwillige armoede zie:

Vrijwillige armoede is m.i. de wil om jezelf te leren genoegen te nemen met de basisbenodigdheden in het materiële gedeelte van ons leven. Jezelf niet "verrijken" met een flatscreen een dikke wagen en een jaarlijke nieuwe garderobe. Niets kopen wat je niet nodig heb. De vrijwillige arme man heeft een ander idee van hetgeen wij als mens nodig hebben. Deze levenswijze laat het naar de buitenwereld lijken op armoede. Dat is het niet, het is de mogelijkheid om jezelf te richten op hetgeen je hartje sneller doet kloppen. Minder uitgeven maakt het ook dat je minder hoeft te verdienen. Dus minder werken, dus minder uren maken voor de baas/klant. Tijd komt vrij om te studeren of te fabriceren in je werkplaatsje of andere dingen die het leven vullen met waar geluk. Vrijwillige armoede is rijkdom in een kringloop jas.

Met oud gereedschap een nieuwe tijd in, een tijd van vrijheid en eenvoudig geluk. Een TEVREDEN leven.

[Tim]

Ha,

Dat deel ik behoorlijk. Maak me nu nog druk om de financiële greep, kijk uit na de tijd erna. Dan is er voor mijn gevoel geen druk meer en ga ik genieten met minder en vooral leukere dingen.

De definitie "vrijwillige armoede", daarmee doe je eigenlijk jezelf te kort. Ik zie het niet als armoede.

Tim

[David86]

Eens, de kans is groot dat het banksaldo van de "arme" man dat van de "rijke" overstijgt. Daarnaast gaat de arme man waarschijnlijk vervroegd met pensioen en zijn rijke collega niet.

Een betere benaming voor deze "vrijwillge armoede" kan ik echter niet bedenken

[Dutch John]

De definitie "vrijwillige armoede", daarmee doe je eigenlijk jezelf te kort. Ik zie het niet als armoede.

Ik ook niet, maar gebruik de term regelmatig in m'n omgeving. Deels als zelfspot, deels om mensen aan het denken te zetten. Het is een term die in materialistische hoofden goed blijft hangen. Net als: "Al wat je niet uitgeeft, hoef je niet te verdienen." Aangevuld met: "Al wat je wel uitgeeft, moet je eerst verdienen."

Groet,
DJ

[deleted]

Zolang hetgeen uitgegeven/geconsumeerd wordt aan het uurloon van een Indiër of Chinees gebeurt en de inkomstenzijde een Westers uurloon betreft ga je toch niemand kunnen motiveren met dat vrijwillig inleveren ? Of minder economisch meedraaien ? Toch niet met geld-argumenten., dat komt niet geloofwaardig over.
De nadruk zou inderdaad meer moeten komen liggen op de positieve effecten van de stap terug: Tijdwinst en toenemende onafhankelijkheid.

Of de negatieve effecten van het huidige systeem: gespecialiseerd bandwerk is zelfgekozen creatieve en mentale armoede. Ratrace-tempo is vrijwillige tijdsarmoede.

Uiteindelijk is het hetzelfde voor degene die nadenkt, maar voor degenen die niet nadenken kan je beter spreken over de halfvolle fles , dan over de halflege fles. Tenminste als je gehoord wil worden.

G

[David86]

Net als: "Al wat je niet uitgeeft, hoef je niet te verdienen." Aangevuld met: "Al wat je wel uitgeeft, moet je eerst verdienen."

1 van de zelfde strekking: "niet uitgegeven is ook verdient"