Als dat inhoudt dat je je afzet tegen een reguliere opvoeding, dan kan ik mij voorstellen dat daaruit een vrijdenker uit ontstaat. Maar dat houdt meteen in dat vrijdenken meer met karakter te maken heeft, dan met opvoeding. Een vrijdenker is creatief en nieuwsgierig, maar tegelijkertijd kritisch en realistisch; zeker geen meeloper of aanhanger van een religie. Met de nodige levenservaring weet een vrijdenker een balans te vinden in deze eigenschappen.Jan. wrote: Maar ik denk toch dat het in de kern de opvoeding is, die bepaald hoe je in het leven staat!
Iedereen leeft zijn leven op een niveau dat hem of haar past. Er zullen best vrijdenkers zijn die parasiteren op de maatschappij. Er zullen zelfvoorzieners zijn die niet eens beseffen dat ze een vrije dwarsdenker zijn. En alles wat daar tussen zit, dus ook vrijdenkers die aan de monitor van de bank hangen, door welke omstandigheid dan ook. En in vrijdenken zijn natuurlijk ook allerlei gradaties.Gandalf wrote: Waarom zou een vrijdenker anders juist op die plaats in de wereld blijven hangen waar het vrij- en zelfvoorzienend leven de hoogste opstartkost heeft ?
Groet,
DJ
Maak maar een keuze, een willoos slachtoffer of een weerstrevend slachtoffer, dat zich eruit knokt?
