aansteken of doorstoken houtvergasser

[edvdvoort]

Hallo allen ,
Graag zou ik willen weten wie zijn houtgasketel steeds uit laat branden en weer aansteekt met klein brandhout of dat er wordt bijgevuld tijdens het stoken of dat je ketel bij het uitgaan een houtskoolbed spaart om de volgende keer daarmee op te starten. Dat zijn nl. de 3 opties die er zijn . (of een kombinatie ervan) alle opties hebben zo hun voor en nadelen....
Dit in verband met mijn ontwerp voor de regelunit die ik hierop kan 'toesnijden"

graag jullie reakties,

alvast bedankt

ed

[JantjeV8]

Dat hangt van de buffertemperatuur af en de weersverwachting.

Als de buffer nog warm genoeg is dat er nog wel een paar uur verwarming van af kan, steek ik de vergasser niet opnieuw aan. Ik zet hem dan gewoon uit. Pas als de buffer weer verder ontladen is gaat de kachel weer aan.

[Dutch John]

Hallo Ed,

Omgekeerd geredeneerd; zoals het volgens mij zou moeten zijn; tevens de enige methode voor een houtgasgenerator:
Stoken op maximaal rendement en bij bereiken van de gewenste temperatuur de primaire lucht afsluiten om een houtskoolbed te behouden. En dat de volgende keer elektrisch (automatisch) weer aansteken. Geen geklooi met houtjes en een rookloze, zeer snelle, te automatiseren start.

Groet,
DJ

[Bufferboost]

Ed,
over het algemeen moet ik mijn houtvergasser telkens opnieuw met klein hout opstoken. Hoewel dat vrij snel gaat (kost me nog geen 5 minuten en na ca. 20 minuten weer controle en defnitief afvullen) vind ik dat toch het enige nadeel van houtstook. Precies zoals DJ al aangeeft, aanmaken geeft toch weer even rook. Echter, bij een goede voorraad klein hout (voor afgelopen jaar gaat het bij mij dan toch zéker om zo'n 5 m3) bij de hand kom je niet in de verleiding met te weinig aanmaakhout het houtvergassingsproces met grote stammen hout te vroeg op te starten. Daarnaast heb ik tijdens een paar strenge vorst dagen van afgelopen seizoen wél de mogelijkheid gehad om door te stoken, maar dat waren zeer bijzondere omstandigheden (deuren van woning open i.v.m. schilderwerken e.d.).

De reden waarom ik hem telkens uit laat gaan, ook al door JantjeV8 aangegeven, is gewoonweg omdat dan de volledige buffer al opgeladen is en anders de houtvergasser z'n energie niet meer kwijt kan. Dan zou je zeggen: "heb je 'm dan niet te groot gedimensioneerd?". Neen, vanaf volgend stookseizoen zullen er nog twee groter wooneenheden op het systeem worden aangesloten waardoor het "doorstoken" vaker aan de orde zal zijn. Beperkende factor is dan de aanwezigheid van gezinsleden die de vergasser kunnen bijvullen.

De optie van DJ om op een gegeven moment de primaire (én secundaire) luchttoevoer af te sluiten om een gloeibed van kooltjes over te houden vind ik een interessante. Vraag aan DJ of je daar ervaring mee hebt, en hoe werkt dat dan en zouden we dat eens kunnen toepassen in onze houtvergassers? (Jan NCK doe je ook even mee?).

Groet Hans

[Dutch John]

Hans,

Een houtgasgenerator moet te allen tijde een houtskoolbed hebben, zelfs bij de allereerste start. Er zijn wel truukjes om dat bed zelf aan te maken, maar dan staat de hele straat blauw. Een luchtig en belucht houtskoolbed heeft slechts een kleine ontstekingsbron nodig, en kan binnen één minuut brandbaar gas leveren. En dan heb ik het over een groot bed: 120 kW. Een klein bed gaat nog vlugger.

De generator van de auto steek ik elektrisch aan. Voor deze generator de enig mogelijke methode, omdat primaire lucht erin geblazen wordt. Als aan een generator gezogen wordt, dan kun je een (aansteker)vlam naar binnen laten zuigen.

10 seconden gloeien met een gewone gloeibougie van een auto is voldoende. De bougie kan niet in het bed blijven, want dat overleeft ie niet. Dus een stuk terug trekken. Automatiseer-freaks kunnen dit met een magneet maken.

Bij de stop zou ik de primaire lucht afsluiten. De vergassing gaat dan nog even door, omdat het bed nog gloeit. De secundaire lucht brandt dit restant op. Wel zeker zijn dat de secundaire lucht geen sluipweg kan zoeken via het bed, want dan ontstaan zeer gevaarlijke situaties. Het primaire luchtkanaal moet 100% afgesloten zijn.

Groet,
DJ

[nck]

(Jan NCK doe je ook even mee?).

Oepsss, geen paniek ik leef nog!!
Beetje druk buiten.

Bijna alle hierboven genoemde situaties doen zich bij mij ook voor.
Tijdens de zomerperiode stook ik een halve vulling max. enkel om de boilers op te stoken, dit duurt hooguit een uurtje voor de boilers en de overtollige warmte verdwijnt in de buffer. (4 boilers in serie, totaal 380 liter) Hiermee kan ik 2 tot drie dagen vooruit. Verwarming is niet nodig, hooguit voor een kille dag.

In de herfst, en zoals nu in het voorjaar stook ik om de dag, dan wel om de twee dagen. Een blik op het weerbericht gecombineerd met de ervaring hoeveel warmte er verbruikt wordt bepaalt het ritme. De ketel wordt leeg gestookt en brandt ongeveer een uur of zes tot acht per keer. Bijvullen gebeurt ook en gaat met een blik op de buffertemperatuur.

In de winterperiode wordt er volop gestookt, dagelijks dus, en is het zaak om rond de klok van twaalf uur (middernacht) de buffer optimaal vol te hebben anders kom ik de volgende dag niet over. Dit resulteert soms ook in het doorstoken, zodanig dat wanneer ik naar bed ga de ketel vol gooi en dat hij 's morgens nog brand.
De frohling is zonder meer in staat een gloeibed te onderhouden voor de duur 10 tot 12 uur. Het komt in de winter regelmatig voor dat de ketel 's nachts met een kwart vulling is gestopt en de volgende middag weer kan worden afgevuld.
Hij "pakt" dan zo weer op. Helemaal rookvrij is dit overigens niet. Maar dat is geen enkele start.

Het aansteken van een koude ketel doe ik met niet al te zwaar hout in de onderste laag met daaroverheen een halve emmer droog zaagsel.
Een flinke prop kranten doet de rest. Het zaagsel trekt heel snel veel vuur en start de ketel probleemloos. Roken doet de ketel in het begin even sterk ( ongeveer een minuut) om dan na ongeveer 2-4 minuten hoegenaamd niet meer zichtbaar te roken. Bij vorst zie je wel een waterdamp-pluim.

Mijn hele manier van werken is erop gericht om de ketel zoveel mogelijk op volle capaciteit te laten werken. Leegstoken dus.
Dit is de enige manier om de ketel "in the long run" redelijk schoon te houden.
Met name krijg ik vrij snel last van zware teer afzetting op de schilden in de voorraadruimte wanneer er vaak een gloeibed blijft bestaan. Het kan geen kwaad, maar het gaat de luchtinlaten verstoppen en geeft op den duur een onregelmatig gloeibed.

Misschien nog interessant om te vermelden, vanmiddag is mijn schoorsteen geveegd. De laatste keer dat ik dat zelf heb gedaan was half november. Dus de hele winterperiode was nog aanwezig in mijn 8 meter lange kanaal. Opbrengst een half steelpannetje kurkdroog poeder.
De verbranding is dus nog steeds goed na 15.500 draaiuren.

Jan

[nck]

De optie van DJ om op een gegeven moment de primaire (én secundaire) luchttoevoer af te sluiten om een gloeibed van kooltjes over te houden vind ik een interessante. Vraag aan DJ of je daar ervaring mee hebt, en hoe werkt dat dan en zouden we dat eens kunnen toepassen in onze houtvergassers?

Dit is een verhaal apart.

Zeker bij de combinatie vergasser/buffer.
Want het is namelijk zo dat er alleen maar een gloeibed onderhouden zál worden als er aan de volgende voorwaarden wordt voldaan.
* buffer is hoegenaamd vol
* geen warmtevraag.
Het is buitengewoon moeilijk om met alle variabelen rekening te houden. Zo kan het gebeuren dat met een driekwart volle ketel, een volle buffer én strenge vorst de ketel de volgende morgen nog steeds half vol is.
Aan de andere kant komt het ook voor dat bij lichte tot matige vorst en harde wind de ketel leeg is.
Natuurlijk is het zo dat hoe beter geïsoleerd de woning is, des te regelmatiger de warmtevraag wordt.
Dit is voor mij alleen met nieuwbouw te realiseren. (boerderij uit 1935 van 10 bij 20 meter)
Anticiperen hierop is voor mij ondoenlijk, laat staan automatiseren.
Mijn insteek is dan: zorg dat de buffercapaciteit ten minste zo groot is dat je onder de meest ongunstige omstandigheid een 12-16 uur voldoende hebt om volop te verwarmen. En stook de ketel zoveel mogelijk leeg.
Scheelt veel schoonmaakwerk.

Het wordt een heel ander verhaal wanneer je op de manier gaat stoken zoals in een pellet-ketel. Of dit nu met pellets of met wilgen-snippers gebeurt is niet van belang.
Wat je dan wilt is een automatische start (gloeibougie of hete lucht) en werk je met een beperkte vooraad brandstof die continu wordt aangevuld. De buffer raakt dan meer op de achtergrond.
Hoe ik dit handen en voeten ga geven met mijn omschakeling van stukhout op wilgensnippers met automatische aanvoer is iets waar ik al wel een idee over heb maar nog geen ervaring.
In ieder geval zal ik in de zomerperiode op stukhout blijven stoken vanwege de beperkte warmtevraag.
(En het wegbranden van het nodige ongerief wat zich in de loop van een jaar verzameld)

Jan

[edvdvoort]

Alvast zeer gewaardeerd dat jullie zo snel en uitgebreid reageren.
de verhalen lopen nogal uiteen , maar hebben toch iets gemeen.
wat mij vooral opvalt is dat buffervaten icm flink heet stoken een goed resultaat oplevert.
zo zijn de vergassers ook ontworpen.
m.i. geven de relatief koude wanden van de verbrandingskamer , omdat ze watergekoeld zijn , weinig ruimte voor zeer lage stooknivo s omdat ook het in de vergasser gevormd teer zal kondenseren en het koolbed geen brandende vlam produceert wanneer er 'standby' wordt gestaan.
de primaire lucht 100% afsluiten geeft als resultaat dat het koolbed snel afkoelt en de nog aanwezige gassen slechts zeer kort hoeven te worden afgefakkelt door een heel klein beetje secundaire lucht.
Het ' onderhouden ' van deze situatie met een klein beetje primaire en secundaire lucht geeft slechts een langzaam opsmeulen van het koolbed tot resultaat met rook en stank en vervuiling en heeft m.i. zo weinig zin.
het hangt van de konstruktie van de vergasser af en de grootte van het bed hoelang het bij volledige afsluiting van alle luchttoevoer duurt dat het koolbed nog vuur bevat zodat bij openen van de luchttoevoeren de zaak vanzelf weer gaat branden.
dit kan vele uren zijn.
denk maar eens aan een veenbrand waarbij de brand lijkt te zijn geblust maar de volgende dag als de wind opsteekt toch weer oplaait !
misschien lukt het hier om bij deze vergasser (zie lijntje schone hout cv ) de volledig ingepakte en geisoleerde kool geschikt te maken voor een regeling die meer op een gasketel lijkt en het geheel dus warmte naar behoefte afgeeft waardoor de buffers beperkt kunnen worden.
dat scheelt een hoop installatiekosten , en ruimte en lbnl ook warmteverlies.
voorlopig nog ff experimenteren.
Ed

[nck]

Wanneer je die delen van de kachel die in aanraking komen met condensaat uit een standby staande vergasser uitvoert in 1.4571 (aisi 316 Ti) of 1.4462 (Duplex) heb je weinig last met corrosie. Lagere staalsoorten zullen onherroepelijk zwaar aangevreten worden met name door de lage temperatuur die je gebruikt. (Is ook mijn eigen ervaring)
Voor toepassingen die een grotere warmtebestendigheid (1100 graden) nodig hebben kun je 1.4841 ( aisi 310) nemen. Echter dit is slecht verspaanbaar / bewerkbaar. En buitengewoon duur.

De voorraad ruimte zal volgens mij altijd wel teer aanslag blijven houden. Ook omdat tijdens de vergassing er altijd houtgas en damp circuleren van de vergassende brandstof. Dit hoeft geen probleem te zijn. Meer het ontwerp zo maken dat het eenvoudig schoon te maken is.

Het werkelijke probleem zit na de verbrandingsruimte. Die moet ofwel door de hogere temperatuur droog gestookt worden of uitgevoerd worden in voldoende corrosievast materiaal. Een praktijkvoorbeeld, enigszins vergelijkbaar met jou situatie is een stalen knie in de rookgasafvoer. (aansluiting ketel naar het afvoerkanaal) ongeïsoleerd, dus sterk afgekoeld. Die valt na een half seizoen stoken spontaan uit elkaar.
Ook een knie uit aisi 304 was onvoldoende, nu zit er een knie tussen van aisi 316TI en deze voldoet nu een jaar of zes probleemloos.

De rookgastemperatuur in dit geval is max. 250 graden.

Jan

[Dutch John]

Yep, 316 is altijd goed en 304 voldoet op de meeste plaatsen. De pH van het condensaat in de voorraadkamer is meestal rond de 3, dus behoorlijk zuur. Dit oranje water is hetzelfde spul wat tuinders gebruiken tegen schimmel, rot en beestjes.
Het condensaat uit goed houtgas hoort een pH van 8 à 9 te hebben. Condensaat uit verbrand houtgas??

Probleem met een volle voorraadkamer en een afkoelend gloeibed is de grote hoeveelheid condens die van de wanden het houtskoolbed inloopt. Een goot om dit tijdelijk op te vangen kan, maar ook de teer verzamelt zich daar en droogt daar uit tot een dikke korst.

Het behouden van een houtskoolbed heeft een nadeel. Het kost brandstof. Een goed geïsoleerd bed kan wel 6 uur nagloeien. Zeker als het ergens wat zuurstof aankan, bijvoorbeeld via het rookgaskanaal. Het stopt dan pas als een kleine holbrand ontstaat of aan dik hout moet knauwen.
Dus: alle kanalen 100% afsluiten zodra de stuwing van houtgas voorbij is en de vlam dooft. Maar ik weet niet of ik zo een ketel binnenshuis wil...

Groet,
DJ

[nck]

Condensaat uit verbrand houtgas??

Ja, maar ik druk me wat ongelukkig uit. Het is waarschijnlijk waterdamp wat condenseert tegen de nog koude rookgasafvoer.
Dit korte deel is enkelwandig.
Dit vermengt zich dan met het daar aanwezige roet en andere neerslag en loopt als een dikke zwarte drab uit de verbindingsnaad.
En dit goedje is behoorlijk agressief.
Voor de goede orde, ik heb een kort horizontaal stuk in de rookgasafvoer.

brandstof 007.jpg

[Dutch John]

ik druk me wat ongelukkig uit.

Ik ook. Ik bedoelde te vragen welke pH condensaat uit houtgas heeft.

Groet,
DJ

[nck]

geen idee, maar ik vermoed dat het behoorlijk zuur is. Helemaal gezien de snelheid waarmee het een stalen pijp consumeert.
Wanneer je dan daarbij bedenkt dat de tijd dat er überhaupt "condensaat" aanwezig kán zijn heel kort is. Omdat wanneer de pijp eenmaal op temperatuur is er geen condens meer ontstaat.
Ikzelf was hiervan toch wel onder de indruk.
Ook een buis uit aisi 304 had vrij snel last van putcorrosie.

Akkoord, een horizontaal deel is wel niet de meest charmante oplossing, maar buiten dat geeft het wel onbedoeld weer welk effect condensaat kan hebben.

Jan

[edvdvoort]

geen idee, maar ik vermoed dat het behoorlijk zuur is. Helemaal gezien de snelheid waarmee het een stalen pijp consumeert.
Wanneer je dan daarbij bedenkt dat de tijd dat er überhaupt "condensaat" aanwezig kán zijn heel kort is. Omdat wanneer de pijp eenmaal op temperatuur is er geen condens meer ontstaat.
Ikzelf was hiervan toch wel onder de indruk.
Ook een buis uit aisi 304 had vrij snel last van putcorrosie.

Akkoord, een horizontaal deel is wel niet de meest charmante oplossing, maar buiten dat geeft het wel onbedoeld weer welk effect condensaat kan hebben.

Jan

ed: als je niet stookt en er zit wat vliegas in je schoorsteen of warmtewisselaar dan zal dit door de hygroscopische werking vocht aantrekken en zo toch invreten op de konstruktie.

als je stookt met een rookgastemperatuur van 200 gr. dan kan toch kondensatie optreden aan de wand van een enkelwandig buitendaks gedeelte. dit kondensaat loopt terug in de buis naar de vergasser toe en zal dichtbij de aansluiting waar het het heetst is verdampen waardoor de concentratie zuren e.d. zeer hoog wordt.

[nck]

Allereerst een overzichts plaatje.
Het T-stuk was in den beginne een stalen knie, later een rvs-304 knie nu een 316 T-stuk met kap. Dit om het horizontale deel eenvoudig te kunnen vegen.

brandstof 032.jpg

Het condensaat (laten we het zo maar noemen) ontstaat in het horizontale deel van de afvoerbuis.
Inderdaad zit hier ook wat vliegas in maar dat is eigenlijk altijd stofdroog. Ook de binnenzijde van de buis is altijd droog.
Regelmatig wordt de vliegas verwijderd uit de opvangbak aan de onderzijde van het vertikale deel van de buis.
Van hieruit wordt er ook geveegd, vandaar deze constructie.

Het punt is dat er tijdens het steeds opnieuw leegstoken en weer van voor af aan beginnen er geen condensaat van enige betekenis onstaat. Was dit wel het geval zou ik er een emmertje onder moeten zetten. Het is juist dan wanneer je zeer regelmatig een gloeibed laat bestaan dat zich dan condensaat vormt. Dit komt vervolgens vrij bij de eerst volgende koude start.

Het is een echt "winter verschijnsel"



Het horizontale deel van de buis is volgens mijn inschatting toch vlot 150 tot 200 graden tijdens bedrijf. De rookgastemperatuur ligt bij bedrijf zo ronde de 185 tot 240 graden.
Gemiddeld stook ik rond de 200 graden.

Buitendaks is er geen sprake van noemenswaardige condensatie, dit is met een camera-inspectie gecontroleerd.


Jan