Ecologieforum

Mijn notitie: "Een onverwachte redding bij een windmolen in Tunesië" is te bekijken op mijn website: www.kdwindturbines.nl onderaan het menu KD-reports. De notitie werd al in oktober 2024 geschreven voor het tijdschrift "Plus" maar werd daarin niet opgenomen. Daarom staat hij nu op mijn website.

Mooi verhaal! Reddende engel!

ik ken u al een tijdje via het forum en heb u al vaker bewonderd haha u begrijpt wel wat ik bedoel maar het is een mooi verhaal en een avontuur zit soms in een klein hoekje.

Mooi verhaal!
Ben natuurlijk ook benieuwd waarom de vele windmolens stil stonden.

naar die vraag ben ik ook benieuwd.

Toen wij er waren, was Tunesië als jaren zelfstandig en de molens stamden nog uit de Franse tijd. De meesten waren toen al zo'n vijftig jaren oud. In die tijd kan er van alles kapot gegaan zijn. De enkelwerkende zuigerpomp heeft een leren manchet en die is na verloop van tijd versleten. Om die te vervangen, moet je de de pomp demonteren en dat kan lang niet iedereen omdat de pomp vaak wel 20 m diep in de put zit. Problemen met de pomp waren het meest algemeen maar ik heb ook molens gezien waarvan de transmissie boven in de kop versleten was of waarvan de bladen het begeven hadden. Ik heb zelfs een molen gezien waarvan de rotor jaren eerder omlaag gevallen was bovenop een olijvenboom. Die boom was daarna gewoon doorgegroeid en de rotor zat helemaal verweven in de takken. De torens stonden allemaal nog overeind boven de put. Toch waren er molens die na vijftig jaar nog steeds werkten maar daar had het hulpje van de plaatselijke smid die met ons mee ging, een groot aandeel in. De meeste boeren konden zelf geen reparaties uitvoeren. De grootste molens waren van het merk Simson of Samson met een rotordiameter van bijna 5 m. Dat fabricaat ben ik later nooit meer tegengekomen. Deze molens hadden geen vertragende tandwielkast en de kruk zat direct op de rotoras. De vaan had een torsieveer waardoor het veermoment maar weinig toenam als de vaan wegdraaide. In 2009 heb ik in KD 409 zelf een dergelijk type beveiliging beschreven. Er waren ook molens van het fabricaat Airmotor die een mechanisme hadden waarmee de kop vanaf de grond uit de wind gedraaid kon worden. Als pompen niet nodig was dan konden deze molens eenvoudig stil gezet worden en daarom gingen ze veel langer mee.

Het lijkt dat windenergie leeft in Tunesië
Zoals bij de firma Saphon.

Nogal zo'n avontuur! Mooi werk om te doen.

In mijn rapport KD 490 worden vier manieren beschreven hoe je met een windmolen water kunt pompen. Ik ben een voorstander van de vierde manier en dat is om elektriciteit op te wekken en daarmee een elektrische pomp aan te drijven. Een voordeel van een dergelijke molen is dat de molen een heel eind van de put af kan staan en dat de opgewekte energie ook voor een ander doel dan pompen gebruikt kan worden. Als men een rotor met eenvoudige gewelfde stalen bladen wil gebruiken, dan zou de VIRYA-4S zoals beschreven in KD 776 een goede keuze zijn. Deze molen maakt gebruik van een Chinese axial flux generator van Hefei Top Grand type PMG380-I-5KW-500R of PMG380-I-3KW-300R. Hierdoor hoeft men de generator niet zelf te ontwikkelen en te bouwen wat voor veel mensen een brug te ver is. De kop is bijna gelijk aan die van de VIRYA-4.2 die een aantal jaren getest is en de goede werking van de beveiliging is daardoor bewezen.

Ik heb het bericht gelezen