Ecologieforum

Afgelopen zondag ben ik terug gekomen uit Dar es Salaam waar ik als PUM-expert een klein bedrijfje geholpen heb dat bezig is met wind energie. Zij hebben zes molens gebouwd volgens het ontwerp van Hugh Piggott (3 * 3 m en 3 * 3,6 m diameter) maar kwamen daarbij dezelfde problemen tegen die mij al eerder gemeld waren bij projecten in Kenya en Mali waar ik ook bij betrokken geweest ben. Het ontwerp van Piggott is heel aardig als je er één voor jezelf wilt bouwen en je eigen tijd niet telt maar het is volgens mij ongeschikt voor seriefabricage in ontwikkelingslanden. Het bedrijf wilde er niet mee verder gegaan omdat het veel te veel werk is en ik heb voor hen een nieuw ontwerp gemaakt dat afgeleid is van één van mijn kleinere VIRYA-windmolens met stalen bladen met een constante koorde.

De belangrijkste bezwaren tegen het ontwerp van Piggott zijn:
1 De houten bladen zijn zeer lastig te maken omdat de koorde en de instelhoek groter wordt met afnemende straal. Als een blad klaar is is het ook zeer lastig om te controleren of het juist gemaakt is omdat je voor elke straal een andere mal nodig hebt. Er moet erg veel materiaal verspaand worden.
2 De stator moet zo afgesteld worden dat hij niet geraakt wordt door de magneten van de voorste en de achterste ankerplaat. Deze afstelling wordt beïnvloed door speling van de rotoraslagering die kan optreden als de rotor langere tijd gedraaid heeft maar ook door het gyroscopisch moment dat door de rotor op de voorste ankerschijf uitgeoefend wordt. Om de kans op aanlopen te verminderen moet de luchtspleet tussen de stator en de magneten behoorlijk groot genomen worden maar dit gaat ten koste van de sterkte van het magnetisch veld door de spoelen.
3 De kruilagering bestaat uit twee onbewerkte pijpen die in elkaar draaien en waar vet tussenin gestopt moet worden. Maar bij hoge temperaturen dan smelt het vet en druipt het naar beneden. De kop gaat dan staan klapperen op deze speling als er een beetje onbalans in de rotor zit.
4 De toren bestaat uit een centrale buis met vier of acht tuidraden. Deze tuidraden blijken na verloop van tijd los te gaan staan, zelfs bij zware funderingsblokken en de toren wordt dan instabiel. Het omhoog en omlaag takelen van deze toren is ook niet zo simpel als het lijkt wanneer je één van de funderingsblokken van de tuidraden wilt gebruiken als fundering voor de lier. De hulpmast moet dan een eind boven het draaipunt afsteunen op de hoofdbuis en dat geeft een sterk buigend moment in de hoofdbuis.
5 In de manual staan hele mooie driedimensionale tekeningen maar sommige tekeningen zijn lastig te begrijpen. Men heeft liever gewone mono tekeningen met twee of drie aanzichten.

Adriaan,

Kunnen we die mensen daar niet een beetje helpen?
Door bijv. een correspondentie op gang te brengen zodat ze de gewenste tekeningen krijgen
of/en een aantal goed passende kruilagers op te sturen.

Als het nu alleen de rotor was die moeilijk te maken is dan had ik daar wel een alternatief voor zoals bijvoorbeeld de rotor van mijn VIRYA-3 of VIRYA3B3. Maar er zijn zo veel dingen die eigenlijk niet kloppen dat je beter helemaal opnieuw kunt beginnen en dan is het de vraag of je wel dezelfde keuzes moet maken als de keuzes die Hugh Piggott gemaakt heeft. Het ook zo dat als je ook maar iets aan het ontwerp verandert, je dat eigenlijk weer lange tijd moet testen. Uiteindelijk lukt het wel om de molen redelijk te laten functioneren. Als dat niet zo was dan was het ontwerp ook niet zo'n succes geworden als het nu is. Voor zelfbouwers is het een redelijk ontwerp als je er genoeg tijd in kunt steken maar voor seriefabricage zit er te veel werk in om er nog iets aan te kunnen verdienen. Het bedrijf in Tanzania is in de praktijk achter de nadelen gekomen die aan het ontwerp kleven maar die nadelen waren al lang bekend bij andere groepen in Afrika die deze molens bouwen. Zij willen er dan ook niet mee verder gaan. Ik vind het jammer dat ik kritiek op het ontwerp moet leveren want het moet Hugh Piggott heel veel werk gekost hebben om de mooie handleiding van zijn molens te schrijven maar de negatieve ervaringen bij serieproductie in ontwikkelingslanden zijn niet te ontkennen. Ik ben twee weken in Tanzania geweest en heb daar dagelijks meer dan tien uur met de top-mensen van het bedrijf gewerkt waardoor ze nu de basiskennis hebben en zelf iets kunnen ontwerpen. We hebben zelfs een meetopstelling gebouwd waarmee kleine generatoren doorgemeten kunnen worden. Dit is uniek voor Tanzania. De zoon van de directeur kan tekeningen maken in Solid Works en die hoef ik dus niet aan te leveren. Zij hebben genoeg aan een berekeningsrapport van de rotor en een uitzet van de belangrijkste componenten en verder ben ik ook niet gekomen. Ik zal ze zolang via e-mail ondersteunen als daar behoefte aan is.

nikkel metaal accus uit het verleden zijn prima voor zulke projecten, er zijn nog accu,s uit de tweede wereldoorlog die
het nog steeds doen, wel nadeel is langere laadtijd, maar er wordt aan gewerkt lees ik net.

ideaal voor lange tijd verzekerd te zijn van stroom en groen. Pas op met nikkel, dat is kankerverwekkend.

https://www.nemokennislink.nl/publicati ... -batterij/

vrg kees