Ecologieforum

Ik ben er van overtuigd, ik weet het.

En wat is dan klei, en wat is jouw leem?

Op die vraag heb ik geen goed, zinvol antwoord tot nu toe gekregen, wat ik jammer vind. Zelf ben ik geen deskundig maar dan het is de deskundigen die mij geen antwoord kunnen gaven. Maar van wat ik als leem kennen en wat ik als klei kennen is mijn klei de beter van de twee, harder, plakt better tijdens het opsmeren, geeft minder af als het droog is, op alle kanten behalf misschien van de kleur wat eigen lelijk is, is het superieur.

Maar om wat serieuzer op te stellen dan, ik ben zo blij en misschien tot mijn verbazing zo dat zo'n effectieve vulling en pleister komt van de aard wat onder mijn eigen voeten ligt en waarvan geen geld komt toe te passen, geen verkoper, geen webwinkel, geen reis naar de groene bouw materiaal handelaar, niks behalve mijn schep. De kalk voor het witten moest ik wel voor betalen.

Leem is klei met een toeslag, die bestaat uit slit en zand van verschillende korrelgroottes. De verhoudingen van de stoffen bepalen het karakter. Persoonlijk houd ik van leem met een hoog kleipercentage, omdat het meestal eenvoudig is om het te verschralen met scherp zand. Ook stro bijmengen vraagt om een hoger kleipercentage van de leem. Pure klei plakt en hecht natuurlijk prima, maar zelfs een dunne laag zal na droging krimpscheuren laten zien. Zoniet, dan zit er toch een toeslag bij.

Werken met alle componenten los van elkaar is voor een bouwer ultiem. Als een kok kan hij dan zijn mengsels voor verschillende toepassingen samenstellen.

Groet,
DJ

Als je bij een rivier staan die uit de bergen komt na een heftig regen bui een beetje van de bergen af is dat rivier bruin of grijs of rood, zoiets, en dat komt van de klein delen silt wat er in drijft. Hoe langzamer dat rivier zich voortbeweegt hoe meer van dat silt valt naar beneden en dan gaan men dat klei nomen, Dus silt verplaats zich en klei blijft staan.

Ik denk je heb gelijk D dat klei is meer gevoelig, niet voor de onervaren dus.

Toch is er een groot verschil tussen klei en silt: klei is aluminiumsilicaat, plaatvormig en heel klein, officieel lutum genoemd. Silt is heel fijn zand, siliciumoxide, rond van vorm. Hoe meer lutum, hoe meer het mengsel "plakt". Zuiver silt, dus enkel siliciumoxide wordt ook hard bij drogen, maar veel minder hard dan lutum. Leem is in de bodemkunde de fractie lutum + silt bij elkaar genomen.

Leem om mee te bouwen is een mengsel van lutum (klei) met grotere fracties.

Ook in klei zijn er verschillende soorten, zuivere klei is wit van kleur, word gebruikt om porselein te maken.
Door de zuiverheid van de klei kan er zonder te veel moeite zeer dunne voorwerpen uit gemaakt worden. Porselein aarde krimpt weinig.
Andere klei soorten bevatten verschillende andere elementen, ijzer, in rode klei etc.
Klei word vermengd met chamotte om krimp te voorkomen en vormvastheid te verhogen.

Het is allemaal natuurlijk interessant, de plaat en de round enz maar dat het verschil is de een is en vervuild versie van de andere is voldoende om een beter begrijp te hebben.

Bij ons bestaat de ondergrond uit zeer fijne Löss. Und jetzt ?

G

Gandalf schreef:Und jetzt ?

Leemproefjes doen http://wiki.ecologieforum.eu/Leem

Volgens mij heeft Gandalf prachtige natuurleem in zijn hintergarten....

Als zo heeft hij geluk want niet iedereen heeft dat.

Nou ja, het heeft een mooie kleur en is heel 'leemachtig'.
Maar volgens mij is het puur 'silt' en mankeert er dus de kleifractie.

Vooral voor lichtleem is dat spijtig, want daar heb je best puur klei voor.

Voor stucwerk lijkt het me wel bruikbaar door de fijne korrel en de mooie kleur. Maar er moet dan wellicht ook wat kleipoeder en zand bij.

G

Hier kan je naar bijna iedere bouwwerf gaan die ook een kelder maakt, daar kan je zeer bruikbare leem vinden.
Gedurende eeuwen stonden hier steenovens, de laatste draaien nog.

Er is dat boek van Voskuil de geeft de plekken in Nederland aan waar je geschikt leem - of is het klei of leem of klei of klei en leem of klei en niet leem... uit de grond kan halen. Er zijn er verassende weinig.