Ecologieforum

Again, I found that actual PC practitioners were far too rigid and dogmatic about these
arrangements, trying to make things look like a diagram in one of the books. In practice there
are so many complicated and conflicting factors which determine the layout of various
elements that zoning cannot be seen as any more than one of a dozen checklists that are worth
going through to check that there might be something you've missed that could make an improvement.

Bron: http://www.permaculturevoices.com/podca ... re-part-2/

De site bevat een podcast die commentaar geeft op een artikel dat permacultuur bekritiseert. Geschreven en gesproken door permaculturisten. Een soort zelfkritiek dus.

Nu ik mij al een tijdje bezig houd met permacultuur, kan ik me helemaal vinden in deze kritiek. Permacultuur is geen heilige graal of dé oplossing voor het wereldvoedselprobleem. Wat ik ervan vond staat nog steeds: duurzaam leven bestaat uit een deel permacultuur, een deel wijze kennis van onze voorouders en een deel gezond verstand. Met name dat laatste is belangrijk. Permacultuur geeft een prima basis, maar de details verschillen van plaats tot plaats en van persoon tot persoon.

Permacultuur geeft de richting aan, maar de weg moet je zelf vinden.

Groet,
DJ

@John, het programma Tegenlicht (VPRO) van 15 maart is kijkenswaardig.

Een paar opmerkelijkheden:

- we produceren reeds voor 12 miljard mensen voedsel.
- 'bijvangst' in de visserij wordt overboord gekieperd omdat de consument niet bekend is met de betreffende vissoort.
- als we de juiste groente/grond combinatie hebben, gaat het bijna vanzelf..

Groet, Willem

Ik heb het niet gelezen of beluisterd, maar ik ben het zo al met deze stelling eens. Naast dat wat bij de buurman wel werkt, hoeft nog niet bij jouw te werken, is het ook nog eens verschillend van jaar tot jaar.....

@ Willem

Daarnaast word er op dit moment ook vreselijk veel onnodig voedsel geproduceerd, zoals koffie en basis ingedienten voor alcoholische dranken.

Dutch John schreef:Permacultuur geeft de richting aan, maar de weg moet je zelf vinden.

Fukuoka stelt in de basis "de natuur is NIET te begrijpen". En ik ben het met hem eens. Veel permaculturisten hebben veel kennis van soorten en hun samenwerking, en doceren dit alsof ze de natuur wel begrijpen. Deze informatie is slechts voor een klein deel door de luisteraar te gebruiken, omdat de exacte omstandigheden bij de luisteraar altijd veranderen. Omgeving, schommelingen in weer, neerslag, hoeveelheden soorten, hoeveelheden per soort, plaagdieren en plaagdierbestrijders etc etc .
Als je het denkproces begrijpt van permacultuur (kringlopen sluiten) en wat basiskennis hebt over belangrijke soorten kringlopen heb je je hele leven de tijd om de natuur in jouw tuin/omgeving te doorgronden en bruikbaar te maken.

Bij permacultuur is het wat lastig om te beschrijven wat het is, omdat het niet erg concreet is. Sommige mensen zullen vast naar simpele concrete voorbeelden zoeken, terwijl het niet bij hun tuin/omgeving past. Het heeft mij wel wat aan het denken gezet over hoe je een tuin opzet. Niet ontwerpen zonder rekening te houden met de natuur, zon/wind/dieren/omgeving etc. Je zou haast denken dat het label permacultuur haast overbodig is, dat het een label nodig heeft is denk ik al veelzeggend. Een label maakt zoeken op internet wel weer makkelijker.

Volg FransJan op twitter en U moet (pluim)vee laten rondhobbelen.

http://thuisopaarde.nl
http://thuisopaarde.nl/aan-de-slag/ (Bomen=zilver:aan de bak -gelul kun je niet eten (?)
http://thuisopaarde.nl/category/bodem/ (Swooper)

MaartenB schreef:Bij permacultuur is het wat lastig om te beschrijven wat het is, omdat het niet erg concreet is. Sommige mensen zullen vast naar simpele concrete voorbeelden zoeken, terwijl het niet bij hun tuin/omgeving past. Het heeft mij wel wat aan het denken gezet over hoe je een tuin opzet. Niet ontwerpen zonder rekening te houden met de natuur, zon/wind/dieren/omgeving etc. Je zou haast denken dat het label permacultuur haast overbodig is, dat het een label nodig heeft is denk ik al veelzeggend. Een label maakt zoeken op internet wel weer makkelijker.

We houden nu eenmaal van blauwdrukken. En er zit ook nog een 'cursuswereld' achter incl. fondsen (belastinggelden), maar bedenk me dat het een schijntje is vergeleken met de 52 miljard die de EU verdeelt

Heb het stuk gelezen waar naar gerefereerd wordt DJ, en kan me er wel in vinden, wellicht een tikje gecharcheerd. Ook wel nuttig om te lezen, want al snel kreeg ik het idee dat permacultuur de heilige graal was, gewoon een onderhoudsvrij tuin/bos aanleggen met vaste planten en zonder veel werk grote oogsten.
Ook lees je dingen die niet toepasbaar zijn op ons land, zo is water hier vaak geen probleem, en een overschot aan zon ook niet. Gras is hier nou niet echt iets wat belastend is, en zoals de auteur zegt kan je het gras gebruiken voor compost bijv. Ik vraag me ook af of een kruidencirkel meer is dan een Permacultuur-'modeaccesoire' .

@DJ: jij hebt op dit forum een stukje geschreven over hugelkultur, wat niet beviel. Als je het vlak maakt met de grond, dus een gat graaft en d'r hout in werkt en dan weer opvult, denk je dat dat beter werkt? Hier is wind een probleem, dus we moeten niet de hoogte ingaan, maar de eventuele warmte die geproduceerd wordt (zet dat echt zoden aan de dijk?) zou wel welkom zijn.

PS:
Hier nog een filmpje over permacultuur wat ik wel een beetje concreet vond, en toegepast wordt in een kouder klimaat (in Canada):
https://www.youtube.com/watch?v=tV6sbGWE0E4

Ik heb hugelkultur nooit zelf geprobeerd, maar degene die teeltoppervlak tekort komt en hout over heeft, moet zeker een poging wagen. Iets verhoogde bedden drogen minder snel uit, de bedekking blijft beter liggen en oppervlak is hier geen probleem, dat zijn de redenen waarom ik er niet aan begin. Verdiept ingraven -zoals je voorstelt- is zeker het proberen waard. Bedekking helpt nog extra tegen uitdrogen.

Voor een kruidenspiraal is wel iets te zeggen. Compactheid is één ding. Maar dat je de droogteminners bovenop kunt plaatsen, is zeker een voordeel. Wij doen het anders: droogteminners zoals tijm, salie en rozemarijn staan dichtbij een muur. Zo staan ze schraal en tegelijkertijd enigszins beschermd tegen vorst. Dat zijn van die dingen die niet in de boeken staan, maar in de lage landen juist het best werken.

Nog zoiets: de rabarber die we in de reguliere moestuin hebben staan (op het diepste punt, afstroom van regenwater van de paden loopt ernaar toe) steekt de kop nu pas boven de grond. In het voedselbos staat de rabarber al 30 cm hoog. Staat aan de vijverrand met de voeten in het water, terwijl overhangende elzen de kou weghouden en morgen- en middagzon toelaten. Toch meer een gezond verstand strategie, dan iets uit een boekje.

Groet,
DJ

John,

Houden de kale takken de kou uit de weg? Ik heb inmiddels wel door dat mijn rabarber een andere plaats moet krijgen. Staat onder de perenboom en daardoor veel te droog.

Mijn hugelkultuur viel wat tegen afgelopen jaar. Ik had er knoflook, kolen en wat kruiden opstaan. Die moesten echt regelmatig begoten worden. Ik ga het nog een jaar proberen. KWW....

kockie schreef:John,

Houden de kale takken de kou uit de weg? Ik heb inmiddels wel door dat mijn rabarber een andere plaats moet krijgen. Staat onder de perenboom en daardoor veel te droog.

Mijn hugelkultuur viel wat tegen afgelopen jaar. Ik had er knoflook, kolen en wat kruiden opstaan. Die moesten echt regelmatig begoten worden. Ik ga het nog een jaar proberen. KWW....

Ik ken rabarber alleen in de wallekant als een soort van bijvangst. Mochten er niet teveel van eten: ging veel suiker en moes door.....en het zou kalk afbreken.

Ik heb het gewoon gezaaid. Ik heb het hier nog niet in het wild gezien. Rabarber bevat oxaalzuur, dat geeft het bijzondere gevoel aan de tanden als het gegeten wordt (net als spinazie). Is te neutraliseren met een beetje kalk. Of te onderdrukken met veel suiker.

Oxaalzuur wordt ook wel gebruikt om bloed, na afname, onstolbaar te maken. Het "vangt" calcium weg uit het bloed en dat calcium is een essentieel deel van de cascadereactie die bloedstolling heet...

Rabarber zet je bij de uitloop van je regenpijp in de buurt. Lekker natte voeten en veel voeding!
Dat grote blad moet je als tuinier wel aan het denken zetten dat ie veel water nodig zou kunnen hebben

Ook uit overlevering: de uiteinden aan weerszijden van de steel snijd je ruim weg i.v.m. de kalkafbrekende werking. Daar zou het meerendeel van het oxaalzuur zitten? Geen idee of het klopt!
Vroeger moest er trouwens ook veeeeel meer suiker (en rozijnen) bij de rabarber. Nu hebben we zoetere soorten!

Grz,
Holtere

Kockie,

Er staat verderop nog wat meer beschutting, maar ik heb wel het idee dat zelfs de kale takken kou tegen houden.

Groet,
DJ

holtere schreef:Dat grote blad moet je als tuinier wel aan het denken zetten dat ie veel water nodig zou kunnen hebben

Soms moet je gewezen worden om iets te zien....