Dutch John schreef:Kom op jongens, die paar handjes cement. Als het vervolgens heel blijft, hoe kun je daar tegen zijn. Wel realistisch blijven denken.
MMmmm,
Ben ik het niet helemaal mee eens.
Al moet er natuurlijk ook onderscheid gemaakt worden tussen een toeslagstof in de mengeling of een oppervlaktebehandeling (waar TS naar vraagt).
Cement als oppervlakkige pleister komt volgens mij niet goed op een oven.
Zelfs op een gewone muur is dit bijna altijd nefast. reden: door de vele scheurtjes die ontstaan geraakt water massaal achter de pleisterlaag.
Maar door de afwezigheid van capillairen en de hoge diffusieweerstand van cement kan het water er moeilijk weg.
Dus wateropnemend vermogen >>>> dan het waterafgevend vermogen ==> problemen.
Door de temperatuurstoename van ovenmuur moet dat water bovendien zeer snel kunnen ontwijken (ivgl met een gewone muur) wat de veroudering/aftakeling door het ontwijkende water alleen maar zal versnellen.
Kalk heeft betere capillaire en diffusie eigenschappen. Maar het blijven twee materialen met licht anders (uitzettings) gedrag. Op leemmuren (vakwerkbouw) wordt het daarom met veel omzichtigheid (zeer dun aanbrengen, lang nat houden, goed voorruwen of mechanisch koppelen met vezels) toegepast. Bovendien jaarlijks vernieuwd met een laag witkalk. Ook de vele 'geheime' recepten met melk, mest, urine, en noem het maar op,... geeft aan dat het niet zo'n ideale combi was en dat men steeds zocht naar 'verbeteringen'. Of het met de thermische schokken van een ovenmuur dan lang goed gaat ... twijfelachtig.
Cement in de mengeling.
Is volgens mij ook niet evident.
Cement, kalk en klei zijn alle 3 bindmiddelen. Meestal om het aggregaat 'zand' te binden.
Cement en kalk doen dit door via een chemische reactie met water het zand vast te leggen in een kristalstructuur.
Klei heeft mechanisch bindvermmogen doordat de zeer kleine platte kleiplaatjes in elkaar gaan haken en alzo stevige verbindingen vormen.
Cement- en kalkmortels verliezen aan bindvermogen als er (te)veel kleine partikels als leem en/of klei in het mengsel zitten.
De kalk of cement geraken dan niet goed verdeeld en de bindkracht wordt tenietgedaan door de vele kleine stofjes die minuscule bolletjes gaan vormen rond het bindmiddel maar daarmee skeletvormige kristalstruktuur juist verhinderen.
Enige oplossing: zéééér veel bindmiddel gaan gebruiken en dan nog wordt het nooit zo goed als een mager mengsel met goede zandkorrel.
Bekijk je het andersom vanuit een leem/klei-mortel: die moet het hebben van de mechanische haakjes gevormd door de platte kleiplaatjes.
Als je daar een beetje/veel cement/kalk aan toevoegt maak je van een bepaalde hoeveelheid plaatjes bolletjes en neemt ook weer de bindkracht van het leemmengsel af. Het is alsof je een deel leem vervangt door zand.
Dus linksom of rechtsom lijkt het me geen goed idee.
Overigens heeft cement in bepaalde omstandigheden ook superieure eigenschappen tov klei/leem/kalk. Denk maar aan hoge temperaturen, uitharden onder water, snel bereiken van de nodige stevigheid en draagkracht, veel hogere draag/druksterkte en vuurvaste cement. (en niet te vergeten de hoofdredenen voor de populariteit: snellere/makkelijker te bewerken mortel, goedkoper)
Maar waar het snelle vochtregulatie betreft moet je geen cement hebben.
G
