Ecologieforum

Afgesplitst uit een ander topic.
Uitspraak van Jwardenier:

Erg leuk om eens van gedachten te wisselen met andere zelf makers ,ik zit hier tussen grootschalige bedrijven en stedelingen, plattelanders zijn er bijna niet meer .mijn gedachten gaan wel uit naar iets wat ik zelf kan maken en dat weinig energie kost .

De omgeving helpt inderdaad meestal niet erg mee; het is lastig andere lui te vinden die ook het zelfvoorzieningspad bewandelen.

Hoe ver zelfvoorziening doorzetten ligt veelal aan de eigen capaciteiten, tijd, woonstek en insteek. Bij het laatste speelt een zeker idealisme mee, dat nogal eens de strijd aan moet met het rationele. De balans daarin is voor iedereen anders en kan zich alleen vormen via het lange traject van trial and error. Waar iedereen mee kan starten is een kleine moestuin. Eigen energie legt de lat alweer iets hoger als het om meer dan houtverwarming gaat. Zo kun je menen onafhankelijk te moeten worden van energieleveranciers, waardoor je jezelf bijvoorbeeld overgeeft aan een Chinese fabrikant, omdat die de opwekspullen zo goedkoop kan leveren. Of je door de kat of de hond gebeten wordt, maakt niet zoveel uit. Een zelfvoorziener maakt liever geen gebruik van kortlevige, fossiel gerelateerde spullen.

Zelfvoorziening begint met de kunst van het weglaten.

Groet,
DJ

Wanneer het je insteek is om afscheid te nemen van fossiel gerelateerd spul, van welke makelij of oorsprong dan ook, werp je je toch een heel eind terug in de tijd.
Helemaal los komen van de energie-leveranciers is iets wat steeds meer in beeld komt, maar zonder fossiel gerelateerde hulpmiddelen, hoe basaal ook, gaat dat niet lukken. Tenzij je zo veel comfort op gaat geven dat je je af moet vragen of dat de juiste weg is.
Maar juist het loskomen van energie-leveranciers an sich komt steeds beter in beeld en wel ook om een heel andere reden, het monitoren en op afstand uitlezen van verbruiks-gegevens wat een steeds grotere vlucht krijgt. Het je onttrekken aan het blikveld van "Big Brother".
Ik las vanmorgen een artikeltje dat er naar het waterverbruik is gekeken om te beoordelen of mensen een terechte bijstandsuitkering kregen.
Voeg daar de slimme meter bij (die ik niet heb en er ook nog lang niet komt) en je vraagt je af in welke jaargang van de Van Dale het laatst het woord privacy heeft gestaan.
Om weer op het onderwerp terug te komen, Ik ben samen met Hennie niet zo heel geïnteresseerd in de oorsprong van de spullen en hulpmiddelen, maar meer in de duurzaamheid en de eenvoud. Onze uitdaging is het meer om met technisch zo eenvoudig mogelijke middelen zoveel mogelijk te bereiken. Zo weinig mogelijk techniek, zo simpel en eenvoudig mogelijk maar wel met een lange levensduur en in eigen beheer reparabel.
Dan hebben wij al een hele uitdaging voor ons.
Dat zal voor jou en voor mij, elk op onze eigen manier, voor een heel groot gedeelte te realiseren zijn om dat wij de plek ervoor hebben en samen met onze partners een behoorlijke kennis van zaken hebben op velerlei gebied.

Dutch John wrote:Zelfvoorziening begint met de kunst van het weglaten.

Of het vervangen door (veel) eenvoudiger en duurzamer, en daardoor hoogwaardigere oplossingen.

Jan

Helemaal stoppen met fossiel gerelateerde techniek is niet de bedoeling. Wel goed nadenken, afwegen en grenzen verleggen. Ik heb al meer dan 11 jaar geen GSM meer. Mis hem niet, integendeel. De centrale verwarming gaat er hier op termijn uit. Auto waarschijnlijk ook. Is dit jaar geen 10 keer gebruikt. Natuurlijk is een auto comfortabel gemak. Maar het niet nodig hebben van een auto is misschien nog wel comfortabeler?

Wat betreft duurzaamheid hebben we dezelfde visie. Eenvoudige spullen die in eigen beheer te repareren zijn of levenslang mee gaan, genieten hier ook de voorkeur. De normale consument gaat alleen voor gebruikscomfort. Voor ons komt daarbij het comfort van het nooit hoeven vervangen en eenvoudig repareren.

Neem het vergelijk tussen een zeis en een bosmaaier. Een goede zeis gaat levenslang mee, is licht, stinkt niet, maakt geen herrie, trilt niet, verbruikt niets, heeft geen slijtdelen en vraagt om weinig onderhoud. En zoveel langzamer is ie niet, mits in handen van een ervaren gebruiker, zeker niet als je de benodigde tijd voor het halen van benzine en onderdelen er tegenover zet. Je snapt niet dat er nog bosmaaiers verkocht worden.....

Groet,
DJ

Dutch John wrote:Neem het vergelijk tussen een zeis en een bosmaaier.

Treffend dat je een zeis aanhaalt als voorbeeld, zag Hennie er mee lopen en vroeg enerzijds uit bezorgdheid anderzijds uit onvervalste interesse of ze dat vaker had gedaan. Niet dus.
Tekst, uitleg en een demonstructie waren gewenst en dan pas kom je erachter hoeveel oefening het maaien met een zeis vraagt.
En hoe moeilijk het is om je eigen routinematige werk duidelijk te demonstreren. Maar wat ik verreweg het mooiste vond was de wil om het zich eigen te maken. Nu is de zeis in mijn geval een wat ongelukkig voorbeeld, mijn schouders vliegen na een half uurtje voor mijn gevoel in de fik, maar de essentie is wel waar.
Andere dingen moeten langzaam groeien en rijpen. Ik wou dat ik zonder GSM kon, professioneel is dit echter geen optie. Hij is dus ook niet van mij. De redenatie is, als je wilt dat ik bereikbaar ben, dan zorg en betaal je er ook maar voor. Maar wanneer je er dan een hebt gebruik je hem onwillekeurig meer dan je in de gaten hebt, niet voor het bellen maar meer voor de andere mogelijkheden. Ja ik erger me dan wel eens aan mezelf.
Maar ook hier is het zo dat wanneer ik het niet meer zou hebben ik waarschijnlijk privé er geen zou hebben.
En zo maak je dan je afwegingen, Twee bijkans antieke zeer zware gietijzeren zagen in de schuur, die ik voor kiloprijs heb gekocht.Letterlijk alles is te vervangen, en het loopt als een zonnetje. Die gaan mij normaal gesproken overleven, dat staat buiten kijf. Ook de maritieme Hansa onder de hakselaar is van een kwaliteit die heden ten dage denk ik onverkoopbaar is geworden.
Maar ook, wat gun je jezelf.
Ik heb gisteren een ander autootje gekocht. Ik kan echt wel zonder, maar de vrijheid die het me geeft is een luxe die ik me permitteer. Maar dan alleen wanneer ik het zo uit m'n achterzak kan betalen en hij wordt technisch geheel opgebruikt. Meestal gaat dat goed en heb ik jaren plezier van mijn keuze, de laatste keer had ik pech en moest na een klein half jaar afscheid nemen wegens motorschade die in mijn optiek niet meer rendabel was te herstellen. De keuze voor vervanging was dus ook een technische. Ook al was het ding 13 jaar oud en kon in mijn ogen nog wel een paar jaar mee.
En soms doe je onverhoopt een heel rendabele investering, ik heb nog steeds mijn Atlas 1602D. destijds gekocht voor 3000 gulden, nu heeft het ding een geschatte sloopwaarde van 3000 euro, aan gewicht en hulpstukken. Staat me niet in de weg, en het is eigenlijk best wel leuk, die wit uitgeslagen deutz 912 even aan te trappen. over duurzame techniek gesproken, bouwjaar 1978.

Maar omdat wij allebei ook een volledige werkweek hebben en er nog opgroeiende kinderen aan boord zijn, zul je nog concessies moeten doen en vooral heel goed moeten plannen. De wil is er maar je moet geen haast hebben. Ik zie het wel zitten om een heel eind te komen.

En bepaalde luxe's ontzeg jij je ook niet. Deze conversatie is ook niet op een Remington geschreven en dat is je dan ook van harte gegund.


Jan

Ff inhaken op jullie situatie wat betreft partners.
Hoewel Simone een heel eind mee gaat in mijn drang om overbodige techniek te schrappen, zit ze op een heel ander level.
We afgelopen Mei samen een dikke maand vrij gehad.
Helemaal niks gepland en met zn 2en bergjes werk verzet.
Samen weer de conclusie getrokken dat het op deze manier je leven in handen hebben ons enorm veel voldoening schenkt.
Maaaaar, dan ga je weer naar je reguliere baantje (hebben beide een halve baan) en blijkt het voor Simone en stuk moeilijker om zich van de materie los te maken.

Waar ik veel bezig ben met kijken hoe dingen simpeler kunnen, is Simone op zoek naar een andere tuintafel...
Lekker belangrijk in mijn ogen... Dr staat er een die nog 30 jaar mee kan!

Voelt soms een beetje als de reclame van VW, van die man die zn vrouw een dikke VW wil aanpraten. (alleen dan andersom..)
Ik merk dat Simone een overstap naar eenvoudig ziet als iets dat alleen in 1 keer compleet kan.
En omdat dat niet bestaat ik het in haar ogen niet haalbaar.

Ik zie het meer als een geleidelijk process van loslaten (die mij ook soms moeite kost..)
Ga ik volgend jaar weer een heel seizoen op festivals lopen weusten voor de felbegeerde euro's???
Of maak ik eindelijk gebruik van mn zee aan vrije tijd en realiseer ik een aantal voornemens op duurzaam gebied...
Dan val ik in de zelfde denkval, "daar heb ik dan toch ook geld voor nodig"
Voorlopige tussenoplossing, ik doe het geld van dit seizoen in een oude sok en daar ga ik volgend jaar mee knooien...

Speelt vaak door mn hoofd om hier in de buurt wat gelijk gestemden in te gaan zoeken.
Zou mij helpen om aantal zaken te kunnen delen (net als op dit forum)

Nog even over de (on)nodige luze... Geweldig instrument die planned obsolescence.
Mn aanraak telefoon is 3 jaar oud en in onberispelijk staat.
Ik heb geen nieuw nodig dus..., toch roept er constant een duiveltje in mn oor dat ik een ander nodig heb.
(je werkt immers veel met WIFI en dan is het wel belangrijk dat je ea cunt testen, etc, etc..)
Ik vind deze strijd zelf wel leuk om te volgen in mn eigen hoofd, maar merk dat zodra ik me laat beinvloeden door stress van mn reguliere werk, ik ook graag hersenloos wil staren naar een te klein schermpje met nuteloze informatie....

De geest is gewillig, maar het (zit)vleesch....

Geweldig te lezen dat jullie er over na denken ,ook wij gebruiken liever een zinken emmer dan een plastic exemplaar ,maar soms ontkom je er niet aan ,neem nou b v een kaasvorm ,boter karn of je laptop tv of foto camera . Maar zoals u aangeeft beter een die 100 jaar mee gaat dan het nieuwste snufje die je volgende week in de afvalbak kan gooien om dat hij het vertikt te doen wat jij wilt .
Een bosmaaier staat hier ook nog wel ergens in de schuur maar ik wil mijn erf en akers niet kaalgeschoren netjes hebben,en het gazon? daar staat nu bosplantzoen op dus grasmaaien ,ja dat doe ik nog wel maar dan om te hooien . Ook rij ik in een auto een 4x4 die 2 ton mag trekken ,een paarden trailer achter je fiets vind ik niet de oplossing . Een 40 km lopen met het dier gaat prima maar als we dan een dag moeten werken en dan nog weer terug dan wordt het tijd voor een woonwagen .Maar nu even wat anders , vanmorgen las op op de faceboek pagina van Natuurlijk leven een verhaal over de viskwekerij ,de super vis die ook hier in de supermarkt te koop is .
We kopen nog wel een een visje en we gingen er on nadenkend van uit dat dit schoon is maar het tegen deel ,als het verhaal op F klopt, blijkt dan erg schokkend te zijn , Pesticiden die hier al lang verboden zijn worden daar nog volop gebruikt ,150 vissen op 1 meter en dan nog de kunstmiddelen om het filet lapje zwaarder en houdbaarder te krijgen ..John W.