Ecologieforum

Hoever staat het met permacultuur in de Lage Landen ?
Iemand een idee ?

Weet iemand of er al mensen/gezinnen in onze streek leven die 100% in hun levensbehoefte voorzien via permacultuur ?
En zo ja ? Hoeveel oppervlakte per persoon hebben zij ongeveer nodig ?

G

Hoe zou je permacultuur willen omschrijven? Als een moestuin waar de bodem continu bedekt is?

Mulchen is wel permacultuur, maar permacultuur is niet alleen mulchen.

Het is een hele filosofie, heel interessant, als je de ruimte er voor hebt.

Interesse en een beetje ruimte is er wel. Goede literatuur ook?

Zoek eens op Sepp Holzer. Die heeft wel het een en ander geschreven.

http://ecodorp.zwolleaanzee.nl/perma.htm
en
http://www.permacultuurnederland.org/
om maar eens 2 startpunten te noemen.
Maar 100% voor mij nu niet mogelijk.

(In een vinexwijk met 'ruime tuin' van 100 m2 )

Het (e)book " PERMACULTURE A Designers Manual - Bill Mollison.PDF" geeft een aardig beeld van de principes. Een echte Europese uitwerking van de principes ben ik nog niet tegengekomen.

Toch denk ik dat een aantal forum members de principes (on)bewust al toepassen in hun huidige leefwijze.

"Permaculture is an integrated, evolving system of perennial or self-perpetuating plant & animal species useful to man"

Dit vind ik een leuke. Hier werk ik overigens ook wel naar toe, ik wist echter niet dat dat permacultuur heette

De puzzel die gemaakt moet worden in NL en België ziet er wat anders uit dan de voorbeelden die je online kan vinden.

Welke plant houd van welke buurman, er zijn planten die elkaar versterken. Dat werkt b.v. zo : Een erwt behoort tot de familie van vlinderbladbloemachtige, deze familie bind stikstof bij de wortels (volgens mij doet een bacterie die in symbiose met de plant leeft dat, maar dat is nu even niet belangrijk)

Sla heeft graag veel stikstof aan de wortels, stikstof is nodig om de groene delen van een plant te laten groeien, sla is blad dus stikstof is top.

Sla onder een erwt groeit dus aanzienlijk beter dan sla zonder erwt in de buurt. Zo zijn er duizenden combi's te maken met planten die elkaar versterken/helpen/beschermen (zoals de ui en de wortel of afrikaantjes bij de tomaten etc. etc. etc.)

Door op deze manier te ontwerpen maak je een tuin die oersterk is en voor zichzelf zorgt, dat is volgens mij permacultuur.. ongeveer..

Het ontwerpen van een dergelijke tuin is dus vooral veel theoretisch werk... maar wel een heel leuk puzzeltje om te maken denk ik.

Groeten

David86 wrote: Door op deze manier te ontwerpen maak je een tuin die oersterk is en voor zichzelf zorgt, dat is volgens mij permacultuur.. ongeveer..

Dat is de essentie zoals ik het in ieder geval ook begrepen heb. Maar het bereik is wel véél ruimer dan 'de tuin'.
De 'tuin' moet je zien als je hele natuurlijke leefomgeving, het jouw omringende ecosysteem. (inclusief woning)
Dat is het enige perpetuum mobile (aangedreven door zonne-energie) dat we hebben.
Permacultuur wil de natuurlijke energiestromen (wind, water, zon) zo optimaal mogelijk aanwenden voor een duurzaam leven(fauna en flora) dat niet 'inteert'. Een zichzelf vernieuwend en veerkrachtig ecosysteem.

Vanuit deze basisfilosofie is men dan gaan zoeken naar strategiën/ontwerpen voor zo'n geoptimaliseerd ecosysteem. Natuurlijk door vooral eerst goed te kijken naar de oplossingen die de natuur zelf aanbiedt.

In het buitenland zijn er ook al ervaringsdeskundigen die geslaagd zijn in zo'n opzet.( oa Sepp Hollzer).

Maar hier(Be + Nl) lijkt me de 'beweging' te blijven hangen in een cultuur van 'lezingen', workshops en cursussen...

Vandaar mijn vraag: zijn er hier in de Lage Landen mensen/gezinnen die een 'agrarisch bedrijf' of zelfvoorzieningssysteem ook echt 'runnen', gebaseerd op de principes van 'permacultuur' ?

G

Wij klooien hier wat aan en komen met kleine stapjes verder. Het streven is de kringlopen zo kort mogelijk te houden en dat is verweven met permacultuur. Het probleem is dat de door bestaande ligging, vormgeving en indeling van terrein en gebouwen het optimum lastig te bereiken is. De zaak platgooien en nieuw bouwen is tegen de (onze?) permaregels. Bovendien zijn boekjes leuk, de praktijk is wat weerbarstiger. Ik zie permacultuur in de lage landen als een mengelmoes van de theorie, oude lokale methodes en gezond verstand. Bruto opbrengsten zijn goed, maar we verliezen erg veel aan mollen, muizen, mussen en duiven. Je kan jouw perceeltje in evenwicht krijgen, buiten de grenzen is dat nooit het geval en dat heeft effect op de opbrengst. Zelfs de luie manier van tuinieren blijft een strijd.

Groet,
DJ

Gandalf wrote:Vandaar mijn vraag: zijn er hier in de Lage Landen mensen/gezinnen die een 'agrarisch bedrijf' of zelfvoorzieningssysteem ook echt 'runnen', gebaseerd op de principes van 'permacultuur' ?

Ik kijk er al langer naar, maar ik geloof niet dat dit het geval is.
Waarschijnlijk is het ook niet mogelijk, er zijn te veel regeltjes en belastingen die dit effectief onmogelijk maken.

Bovendien denk ik dat permacultur op een individueel niveau principieel onmogelijk is. Sepp Holzer bijvoorbeeld maakt gebruik van machines. Waar komen die machines vandaan? Ik ben hier niet tegen, ik observeer enkel.

Voor mij geeft dit aan dat we als wereld samenleving naar permacultuur moeten streven. Permacultuur in de zin van de drie principes:

* Care of the earth: Provision for all life systems to continue and multiply.
* Care of people: Provision for people to access those resources necessary to their existence.
* Setting limits to population and consumption: By governing our own needs, we can set resources aside to further the above principles.

PS: Vergeet de NL wikipedia, daar wordt te veel met de principes gerommeld......

Ergens in mijn achterhoofd sluimert het idee van een eetbaar bos. Ik zit er aan te denken om de in niet al te beste staat zijnde boomgaard te transformeren naar iets waar meer dan schapen kunnen eten. Ik heb al een boek van Sepp Holzer gelezen, maar was meteen al overtuigd dat het lang niet een op een te transformeren is naar de situatie hier. Alleen al niet om dat ons terrein op 15 hoogte ligt ipv 1500 meter met diverse bergstroompjes. Maar eens kijken wat er van te maken is. Inlezen en proberen dus.

OBL-Rien wrote:
* Care of the earth: Provision for all life systems to continue and multiply.

Hier speel ik op het moment mee op het piepkleine stukje aarde dat ik beheer. Tot op heden is de tuin nogal op mensen gericht geweest. Toen ik vorig jaar midden zomer een perceeltje dat overwoekerd was door onkruid erbij in beheer nam heb ik het gemaaid en gespit. Na het maaien kreeg ik gelijk spijt. Er zaten duizenden vliegende insecten tussen en op al dat onkruid. Die waren binnen 2 dagen allemaal verdwenen.

De doelstelling voor dit jaar is dan ook die insecten terug halen, zij spelen een cruciale rol in het hele verhaal maar zijn "momenteel" niet te vinden.

De tuin zou sterker moeten worden, meer ruimte voor het zelf uitzaaien van de "blijvers", meer overjarige groenten en meer ruimte voor de ecosystemen waar de tuin deel van uit zou moeten maken. Momenteel is het eigenlijk een biologisch voedselfabriekje voor mensen, dat gaat veranderen.

Toch moet ik me bij John aansluiten en concluderen dat het lastig is, als ik er een paradijsje voor "iedereen" van maak, dan komt iedereen ook en blijft er weinig voor mij over... puzzelen dus

Ik denk dat we permacultuur in zijn breedste omschrijving moeten nemen en daar een Hollands/Belgische draai aan moeten geven, voorbeelden uit het buitenland zijn in principe "waardeloos". Niet alleen vanwege klimatologische verschillen maar ook vanwege de invulling van het begrip permacultuur.

Gandalf, mocht je hier mee aan de slag willen zou ik het leuk vinden om met je mee te denken op het gebied van de plantjes. Ik zou graag in de toekomst ook meer deze kant op willen bewegen, eerst "even" mijn petrochemische studie afmaken, dan kan ik daarna een permacultuur zelfstudie gaan starten. (de tegenstrijdigheden van het moderne leven zijn soms wat groot)

Groeten,

Permacultuur zoals op het terrein van Sepp Holzer of de Australische outback is makkelijk scoren. Waardeloze en arme grond wordt omgetoverd tot productieve aarde. In de lage landen hebben we de beste gronden ter wereld. De winst die je dan nog kunt behalen is relatief klein. Niettemin voelt het concept goed en zeker het grote geheel.

Groet,
DJ

In Den Haag heb je eetbaar park (volgens mij geven zij ook cursussen)

Zelf heb ik een moestuin in de achtertuin. Wij zijn dan niet volledig zelfvoorzienend maar we kunnen er wel de hele zomer van leven