Ecologieforum

We kennen allemaal de methode van huisvesting van de laatste 20 jaar: Vinex wijken, waarbij compact gebouwd is; dicht op elkaar, maar met genoeg privacy om je buren niet te hoeven kennen. Of appartementenblokken dichtbij stads- of dorpscentra. En dan hebben we nog de Nederlandse versie van de McMansions: mooie, grote, maar dure woningen op veel te kleine bouwpercelen, zodat buren ongeveer de dakgoot kunnen delen. Wijken die vaak net te ver van centra af liggen.

Vraag is nu welke bouwvorm de meeste toekomst heeft. Energieprijzen zullen op den duur alleen maar hoger worden. Daarnaast kampen we op de korte en middellange termijn met een versleten monetair en economisch systeem. Er is teveel geld uit de toekomst getrokken; toekomstige generaties zullen hier de zure vruchten van plukken als zij in het huidige systeem stappen.

Stijgende energieprijzen drukken niet alleen hun stempel op het wonen zelf -denk aan stook- en elektriciteitskosten- maar ook op vervoerskosten.
Ondanks dalende huizenprijzen zal het nog een hele tijd gaan duren voordat starters zich een woning op basis van één salaris kunnen veroorloven. Daarbij komt ook de vraag op of het huidige leefmodel stand kan blijven houden. Ik beschouw dit leefmodel als volgt: gezinnetje met twee ouders en twee kinderen, beide ouders werken, twee auto's, kinderopvang, poetshulp, tweemaal per jaar op vakantie, kortom een hoge doorloopsnelheid van inkomsten en uitgaven. Veel verdienen, maar slechts weinig overhouden om te sparen, omdat de bijkomende kosten zo hoog zijn.

Een woonvorm waarvan ik denk dat die toekomst heeft, zou bestaan uit het delen van kosten zonder daar al teveel privacy voor in te leveren. Stadsappartementen komen hier al dicht in de buurt. In zeker zin deel je al in de materiaalkosten, want er is sprake van gemeenschappelijke muren. Dit beperkt ook de stookkosten. Je zou een stap verder kunnen gaan door de voedselbereiding centraal plaats te laten vinden zoals in een bedrijfskantine. Maar dan met de keuze tussen gemeenschappelijk eten of je maaltje mee te nemen naar je appartement.

Eenzelfde vorm kan ook in een verbouwde boerderij. Naar believen uit te breiden met eigen aanbouw van voedsel en kleine werkplaatsen en kantoren, zodat werken en wonen te combineren is. Ik verwacht dat het verre forensen tussen werk en wonen een keer afgelopen zal zijn. De ROI (return on input) wordt lager, plus dat het zonde is om kostbare vrije tijd te vergooien in dagelijks reizen.

Kosten delen kan dus een toekomst hebben. Maar dan moet je goed met elkaar overweg kunnen. Het verleden heeft geleerd, dat woongemeenschappen vaak uit elkaar vallen door botsende karakters en onenigheid. Ondanks dat financiële noodzaak een bindende factor kan zijn, blijft het belangrijk om ook weer niet teveel te hoeven delen. Het zou verstandig zijn dergelijke woonvormen alleen op basis van huren uit te voeren, zodat bij onenigheid snel gewisseld kan worden.

Resumé: Huidige leefwijzen met alle voorzieningen aanwezig voor elk gezin, zelfs als dat maar uit één persoon bestaat, zijn kostbaar. Willen we meer vrije tijd tot onze beschikking gaan krijgen, dan zullen we voorzieningen moeten delen. Grote truc is een juiste balans in te vinden in gemeenschap en privaat.

Wat denken jullie?

Groet,
DJ

Ik weet het nog niet zo.

Denk sowieso toch nog meer mensen naar de stad, maar niet iedereen, want telewerken komt steeds meer en meer op. Er zijn ontzettend veel mensen, mezelf incluis die dagelijks meer als een uur pendelen aar hun werk, enkel dan nog. dit veroorzaakt enorm veel tijdverlies en en ook enorme energiekosten etc...

Ik merk ook dat veel mensen eind 20 /eind 30 ook zelf weer eebn beetje groenten gaan telen. Een wending richting het meer zelfvoorzienend zijn zie ik ook wel gebeuren, meer stedelijk/landelijk denken terug ipv globaal, al is het maar door de stijgende transportkosten.

Woningbouw meer technisch gezien: we gaan allemaal richting passiefstandaard, en ik denk dat we ook spaarzamer met electriciteit gaan worden, toch voor zaken als IT/koelkast/wassen, ...

Appartementen en rijtjes huizen in een stad gebruiken de minste resources per persoon. Dat lijkt dus een wenselijke ontwikkeling. Dit is waarschijnlijk ook de reden dat de levensstandaard (vanuit consumptief oogpunt) in een stad vaak hoger ligt dan op het land.

Als je natuurlijk zelfbeschikking hoger inschat dan consumpties, dan is een leven op het land met grotendeels zelfvoorziening een beter alternatief.

Wonen op het land maar leven & werken in de stad zoals dat nu veel gebeurd zal door stijgende transport kosten en een verslechterende infrastructuur onaantrekkelijk gaan worden.

JMHO

Ik denk dat de oude dorpsstructuur weer terug zou komen.

Ons kent ons, maar niet allemaal in het zelfde hok.

Een gezond sociaal systeem geeft mensen de ruimte om zich terug te trekken, om zich niet te hoeven laten zien als ze chagrijnig of gestresst zijn.

Lokalere handel zal een grote sociale verschuiving gaan veroorzaken. Mensen zullen meer contact met hun omgeving gaan maken en misschien wel veel raakvlakken ontdekken met de mensen om hun heen.

De door mij verwachte verminderde welvaart zal veel mensen binden aan hetzelfde doel.

Vandaar dat ik denk dat de dorpsstructuur de way to go is, Groot genoeg om sterk te zijn. Maar klein genoeg om elkaar te kennen. In welke mate een "nachthok" daar een rol in speelt weet ik niet.

"

obl-rien schreef:Appartementen en rijtjes huizen in een stad gebruiken de minste resources per persoon. Dat lijkt dus een wenselijke ontwikkeling. Dit is waarschijnlijk ook de reden dat de levensstandaard (vanuit consumptief oogpunt) in een stad vaak hoger ligt dan op het land

Is dit wel zo ? zij zullen misschien minder gas gebruiken, maar in andere opzichten zullen zij zeker meer verbruiken dan een dorpsbewoner. Aan stedelijke voorzieningen etc ? Daarnaast is de stad misschien niet een hele aangename plek als de transport sector behoorlijk in de klem komt (wat samen zal hangen met het op raken van onze energie reserves)

Een mens heeft nu eenmaal ruimte nodig. Hem in een menselijke legbatterij plaatsen in het kader van de "bezuinigingen" zal de levenskwaliteit niet ten goede komen. Met alle gevolgen van dien.


Wat ik wel zou zien zitten is een dorpje om een lap land heen gebouwd. Ieder zijn eigen huis met tuin en in het midden een stuk gemeenschappelijk land. Waar gezamelijk gebruik van kan worden gemaakt.
Groeten,

David86 schreef:"

obl-rien schreef:Appartementen en rijtjes huizen in een stad gebruiken de minste resources per persoon. Dat lijkt dus een wenselijke ontwikkeling. Dit is waarschijnlijk ook de reden dat de levensstandaard (vanuit consumptief oogpunt) in een stad vaak hoger ligt dan op het land

Is dit wel zo ? zij zullen misschien minder gas gebruiken, maar in andere opzichten zullen zij zeker meer verbruiken dan een dorpsbewoner. Aan stedelijke voorzieningen etc ?

Het is meer dan alleen gas.
Straten zijn efficienter in de stad, riolering heeft minder kilometers, elektriciteits voorziening is efficienter, etc.
Maar ook distributie systemen (winkels) zijn efficienter en zelfs transport is efficienter: Een vrachtwagen kan 1 keer rijden voor 10,000 consumenten die vervolgens te voet afhalen. Tegenover het platteland waar voor 1 gezin (4 personen) iemand met auto of fiets moet gaan halen.

Nu is dit ook niet zo gek, want dit is imo de reden waarom steden zijn ontstaan. Steden zijn gewoon efficienter en zodoende is de levensstandaard daar hoger.

Overigens van Toby Hemenway uit 2004:

Urban vs. Rural Sustainability: http://www.energybulletin.net/node/3757

en deel 2 als antwoord op de reacties:

Cities, peak oil, and sustainability: http://www.energybulletin.net/node/11534

OBL-Rien schreef: Straten zijn efficienter in de stad, riolering heeft minder kilometers

Een huis buiten de stad heeft helemaal geen riolering nodig. Hoe energie (on-)afhankelijk is stadsriolering eigenlijk?

Maar ook distributie systemen (winkels) zijn efficienter en zelfs transport is efficienter

De steden en dorpen zijn in Nederland zo netjes verspreid, dat transportafstanden niet zoveel uitmaken. Vanaf het platteland is per fiets altijd een kern te bereiken binnen een half uur. Globalisering loopt op z'n eind. Lokalisering wordt de norm. We leven in het perfecte, vlakke en vruchtbare land, met z'n uitgestrooide kernen die omgeven zijn door landbouwgrond. Toegegeven, in de randstad is het wat lastiger.

Groet,
DJ

OBL-Rien schreef:
Nu is dit ook niet zo gek, want dit is imo de reden waarom steden zijn ontstaan. Steden zijn gewoon efficienter en zodoende is de levensstandaard daar hoger.

Levensstandaard hoger?

Men zal misschien meer geld te besteden hebben, dat weet ik niet ik heb nooit in een stad gewoond. Ze zullen ook meer geld nodig hebben ze moeten immers werkelijk alles inkopen wat ze gebruiken. Maar dat lijkt me dan ook het enige verschil.

wikipedia over levensstandaard:
De levensstandaard (ook wel het welvaartspeil genoemd) geeft het niveau van welvaart aan waarop een volk (of de mens in het algemeen) op economisch, sociaal en cultureel vlak leeft

http://nl.wikipedia.org/wiki/Levensstandaard.



Ik kom uit de hollandse delta (Hoekse waard, Voorne-putten en Goeree overflakkee). een behoorlijk plat stuk land zullen we maar zeggen en op het allerplatste stukje, vlak voor je van de aarde afvalt, Daar woon ik. Ik durf er met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid te beweren dat wij over meer (lokale)cultuur (lokale tradities, dialecten, feesten en zelfs omgangsvormen en gerechten) en een breder sociaal leven beschikken als een stadsganger.

Daarbij wil ik ook vermelden dat het hier op het platte land mogelijk is voor een man om voor zijn gezin te zorgen zonder dat zijn vrouw hoeft te werken, we kunnen dan wel spreken van economisch welvarend denk ik. Naar de bescheiden kennis die ik heb van stadscultuur werkt daar zowel man als vrouw? Zijn zij beiden druk en eten veel buiten de deur ?

Mogen we zaken als fijnstof, stress en gezondheid in het algemeen meenemen in de levensstandaard bepaling ?

Dan eindigen wij dus in de discussie : wat is welvaart ? Maar eigenlijk de vraag, wat is welvaart voor jou ?

Als ik mijn achtertuin uitloop ben ik binnen 30 meter in de Polders. Die polders zijn mijn therapeut, mijn vriend en mijn thuis in een. Zij maken mij een gebalanceerd mens.

Ik verwonder mij er altijd over als ik in Rotterdam ben dat die mensen daar niet helemaal koekwous worden, ze leven als kippen in een legbatterij.

Vind ik,

Groeten

Ik heb het grootste deel van m'n leven (vooral de jonge jaren) op het land gewoond, dus mijn welvaart zie ik zeker ook op het platte land.
Maar ik denk dat we daarmee in de minderheid zijn getuige de kennelijk onweerstaanbare aantrekkingskracht van de steden....

Ik denk dat er een duidelijk verschil zal zijn tussen een haven- of handelsstad en een moderne forensenstad als bijvoorbeeld Almere. Nu hebben zelfs handelssteden grote woonwijken waar geen nuttige activiteit gepleegd wordt of kan worden. Daaruit is te concluderen dat zelfs een grote handelsstad alleen leefbaar is zolang er genoeg activiteit is om de inwoners werk te verschaffen. Voor forensenwijken zie ik het somber in als persoonlijk vervoer duur of onmogelijk wordt.

Verder is de vraag of de intensieve landbouw, die momenteel grotendeels afhankelijk is van complexe machinerie en veel olie, in stand zal blijven. Zoniet, dan verwacht ik een spreiding van de bevolking.

Groet,
DJ

Een prikkelende uitspraak van Pietje in een ander onderwerp. Past hier ook:

Pietje schreef:het aangaan van een wederzijdse afhankelijkheid met anderen.

Deze belangrijke stelling iets verder uitschrijvend: een harmonische samenleving is gebaat bij wederzijdse afhankelijkheid tussen individuen en gezinnen.

Dat geldt voor een leefgemeenschap, voor een dorp, voor een stad en voor een land. Tegenwoordig is onderlinge afhankelijkheid verwaterd en verschoven richting individualisme, mogelijk gemaakt door overvloedig krediet en goedkope energie. Die laatste twee lopen op hun achterste benen. Er zal nog een heftig rouwproces over heen gaan om modern individualisme in te ruilen voor afhankelijke samenwerking.

Groet,
DJ

Jep,

Ik vraag me alleen wel eens af wie hier de macht krijgt. De bewoners met allemaal een hypotheek bij de bank of de boer die ook tot z'n over bevriend is met de bank?

Of moeten we straks allen voor de bank op het boerenland werken?

Tim

Ik denk dat het met de schulden bij boeren nog wel meevalt. De meeste bedrijven hebben wat schulden opgebouwd door nieuwbouw en machines. Met de verkoop van een paar hectare is veel op te lossen. Varkens- en kippenhouders kunnen het wat lastiger krijgen, want die bezitten meestal minder grond.

Ik geloof niet dat we voor een bank moeten gaan werken. Als veel schuldenaren in de problemen komen, dan de bank een dag later ook. Waarmee uiteindelijk veel bezit bij de overheid en enkele superrijken landt. Een overheid zal een huis via nationalisatie van banken en door gebrek aan kopers, overnemen en de oude eigenaar er gehuurd laten wonen.

Groet,
DJ

Dutch John schreef:Resumé: Huidige leefwijzen met alle voorzieningen aanwezig voor elk gezin, zelfs als dat maar uit één persoon bestaat, zijn kostbaar. Willen we meer vrije tijd tot onze beschikking gaan krijgen, dan zullen we voorzieningen moeten delen. Grote truc is een juiste balans in te vinden in gemeenschap en privaat.

Wat denken jullie?

Groet,
DJ

Dj,
Tussen de regels door versta ik dat je overweegt om je huis op te delen in een aantal studio's met een centraal gedeelte.

Zo'n woonvormen bestaan al.
Feitelijk wordt je dan huurbaas.
In universiteitssteden vind je veel van dat soort voorzieningen voor studenten.

"Huurbaas" is een werkend systeem. Wel zal je een beetje geluk moeten hebben met de huurders.
Daar zitten soms ook wanbetalers tussen en vooral deze laatste soort kent zeer goed zijn rechten.


Wat betreft het "pendelen" tussen wonen en werken.
Dit is volgens mij vooral veroorzaakt door de centralisering van Bedrijven en Overheidsdiensten. Centralisering werkt voor deze bedrijven kostenbesparend. Een beetje hetzelfde principe als je woonvorm dat dat bedrijf dan toepast.
Natuurlijk zijn er grote kosten aan verbonden qua infrastructuur (wegen, openbaar vervoer,...) en tijdverlies. Probleem is echter dat deze kosten niet door die bedrijven gedragen worden, maar door de gemeenschap.
Daardoor is die toenemende centralisering al decennia lang economisch het voordeligst voor grote bedijven en instellingen.
Daar had de gemeenschap (die de kosten doorgeschoven krijgt) al lang geleden eens over kunnen nadenken, de vraag die ik me stel is waarom dat nooit gebeurd is ?

G

Gandalf schreef: Tussen de regels door versta ik dat je overweegt om je huis op te delen in een aantal studio's met een centraal gedeelte....."Huurbaas" is een werkend systeem.

Neen, ik wil geen afstandelijke huurbaas worden. Wie tzt komt inwonen betaalt niets, maar werkt mee voor kost en inwoning. En erft later het heel spulleke. In de vorm van een stichting of maatschap o.i.d., zodat Den Haag er met zijn vingers afblijft.

Daar had de gemeenschap (die de kosten doorgeschoven krijgt) al lang geleden eens over kunnen nadenken, de vraag die ik me stel is waarom dat nooit gebeurd is ?

Zoiets groeit langzaam, zo langzaam dat niemand zich er gedachten bij maakt. Nieuwe generaties weten niet beter. En waarom zou je klagen als je het beter hebt dan je ouders? Een nieuw lichting zal pas voor verandering zorgen als hun vooruitzichten hopeloos zijn.

Groet,
DJ

John,

Ik heb ook wel eens gekeken naar woongroepen. Nu is het zo dat ik een nogal "uitgesproken karakter" heb. Dat is voor mensen lastig om mee om te gaan op lange termijn. Andersom ook. Dat zou er voor kunnen zorgen dat er een beetje een negatief sfeertje heerst, terwijl alle neuzen toch dezelfde kant op staan. Woongroepen zijn naar mijn idee erg gebaat bij een wijze kalme leider (niet per definitie democratisch verkozen). Democratie is natuurlijk de uitgelezen kans voor luie mensen die goed kunnen "lullen" om het clubje naar hun hand te zetten en geen t#ring uit te voeren verder (zoals dat ook in het groot gebeurt in de rest van de wereld) Democratie verspilt ook teveel tijd aan praten en overeenstemmen. Tijd die volgens mensen als ik beter productief besteed kan worden.

Ben je niet bang dat als je je huis openstelt voor "buitenstaanders" dat er wrijving ontstaat en je je paradijsje daalijk deelt met iemand die er met dezelfde doelstellingen iets heel anders van wil maken ?

Groeten,