Vandaag heb ik een lange-duur test gedaan, en ik moet mijn laatste antwoord aan Brit nuanceren. Het is waar dat helemaal dichtstoppen van het gat voor de 2e luchtstroom het koolmonoxide niveau door het dak jaagt. Maar ik had nog niet eerder geprobeerd wat het effect van gedeeltelijk blokkeren zou zijn.
Dat heb ik vandaag wel gedaan, samen met een test van ruim 3 uur lang. Nu blijkt dat er verschillende temperatuur-niveaus voorkomen, die steeds in dezelfde volgorde doorlopen worden. Dezelfde fase heeft ook steeds ongeveer een gelijke lengte in de tijd. Voordien, bij de rockets van ijzeren buis, kwam het steeds weer voor dat na een bepaalde tijd de verbranding instabiel werd. Dat had ik kunnen negeren, maar in de praktijk stook je zo'n ding uren achter elkaar. En als het erg koud is, is het vanzelfsprekend dat het apparaat thermisch zwaar belast wordt.
Dat heb ik vandaag gesimuleerd, in feite heb ik geprobeerd het ding over de kop te jagen. De zijkant van het bovenste vaatje werd zonder mankeren 300 graden en bleef dat ook een flinke tijd achter elkaar. De grafiek ziet er nu wel heel erg grillig uit. De lengte (de x as) is gelijk gebleven, maar in die zelfde lengte wordt meer tijd weergegeven. De hoogte (de y as) is verder onveranderd.
Vanaf het begin beweegt de CO lijn zich tussen 500 en 2000 ppm. Dat duurt ongeveer 40 minuten, daarna neemt de temperatuur binnen in de burntunnel zoveel toe, dat er een volledige verbranding op
zou kunnen treden. De tweede voorwaarde is een voldoende zuurstof toevoer en de derde factor een voldoende sterke turbulentie. Als de burntunnel minder massa zou bevatten, begint die hetere fase uiteraard eerder. De volgende rocket zou van rvs 310 moeten worden, die schijnt niet te schilferen zoals gewoon staal.
Tussen 40 en 60 minuten heb ik het gat van de 2e stroom voor 3/4 geblokkeerd. Het effect op de CO was zodanig, dat het al heel goed was, maar dat had ik al beter gezien. Vanaf 60 minuten heb ik het gat weer vergroot tot de helft, en dat had zoals de grafiek laat zien een goed effect op de kwaliteit van de verbranding. Tot aan de grens van 90 minuten, toen veranderde er blijkbaar weer iets, ik veronderstel een opnieuw hogere temperatuur als de oorzaak, waardoor de CO-lijn plotseling weer pieken begon te vertonen. Met een spectaculaire daling van het zuurstof niveau als vaste partner.
Vanaf 90 minuten heb ik het gat maar voor een kwart geblokkeerd, alle kieren had ik al van te voren dichtgeplakt dus de luchtstroom ging alleen nog maar door dat gat. Kort daarna zakte het CO-niveau weer naar extreem lage waarden en dat bleef zo, wat voor rare toeren ik ook uithaalde. En dat waren er nogal wat, die vreemde toeren. Alle naar
beneden wijzende pieken van de zuurstof lijn vallen samen met het volproppen/aanstampen van de feed tube. Tegelijkertijd reageerde de rocket daarop met een imposant gebrul, meestal niet langer dan een minuut, waarbij overduidelijk veel brandstof werd geconsumeerd. Dat gebrul lijkt inderdaad heel veel op de
pulse-jet van de V1 Cp! Niet zo mooi regelmatig, het klonk heel erg gewelddadig.
Bij een paar gelegenheden heb ik ook even van boven in het vat gekeken. Niet lekker boven een vat waarvan de bovenkant meer dan 500 graden wordt
. Wat ik zag was een heat riser die van onder tot boven vol met vlammen stond, het bulkte er bovenuit en boog zelfs als een paraplu naar onder. Helaas hield het effect maar een paar seconden stand als de dop van het gat ging, dus filmen is tot mijn spijt niet gelukt.
Nu nog even de harde cijfers.
Gemiddelden: O2 12,0 %, eff. 79,4 %, CO 312 ppm, Tr 242 graden C.
Maxima: O2 19,8 %, eff. 91,7 %, CO 5677 ppm, Tr 323 graden C.
Minima: O2 2,4 %, eff. 16,7 %, CO 2 ppm, Tr 64 graden C.
Die CO piek is te vermijden, het is duidelijk hoe groot de 2e toevoer moet zijn. Laagste zuurstof niveau waarbij de verbranding nog goed ging 3,2%. De filters van de Testo komen er heel licht grijs uit, groezelig is het goede woord, heel anders dan de verschillende tinten zwart die ik veel heb gezien. Het ding is echt zo goed als ik vermoedde dat-ie zou kunnen zijn.
Nu nog eenvoudiger zien te maken en als volgende doel: opschalen
.
