Ecologieforum

Kan iemand me uitleggen waarom de C van het gloeibed makkelijk een verbinding aangaat met de O van H20 ? En dan vooral waarom dit niet gewoon gebeurd met de O van de zuurstof die ook aanwezig is zelfs vóórdat een nat blok gelegd wordt ?
Is het gewoon zo dat de binding O-O van O2 veel sterker is dan de H-O-H van H2O ?

Waarde Gandalf,

Goede vraag!

Het zit in de verschijningsvorm van de zuurstof. Daar kennen we drie vormen van.
O isn; Zuurstof ‘in staat van wording’, simpeler O1,
O2, de algemeen beschikbare ‘luchtzuurstof’,
O3 , of te wel Ozon.

O2 is de meest sterke binding. O3 komt daar na, onder omstandigheden van grote spanningsverschillen (bliksem, kopieerapparaat), wil een gedeelte van de O2 splitsen. Daarbij wordt het enkele zeer reactieve zuurstofatoom direct aan de overige O2 geknoopt.

Zodra er iets langskomt wat makkelijker bindt dan met de gewone zuurstof, wordt de derde O direct weer afgestaan. O3 heeft dus een sterk oxiderend vermogen, wat dus bepaald wordt door die ene vrije O.

Hier maakt men bijvoorbeeld gebruik van om kleding te bleken, drinkwater te desinfecteren, of nare geuren te oxideren tot meer aanvaardbaar niveau.

In de watergasreactie zal die enkele van het water afkomstige O dus veel vlugger reageren met C dan de dubbele O uit de lucht. De hete C is onder die omstandigheden zeer ontvankelijk voor zo'n vrije O.

Hoop dat het je zo een beetje duidelijk is.

Groet, Cp

Ja bedankt. Helder.

Zijn er al kachels gebouwd geweest die ozon injecteerden? (zoals bij spa's:met een ozonator of ozon-generator)

Zou op het eind van de stook alle koolstof kunnen verbranden? Soort zelfreinigende functie ?
Wellicht op industrieel niveau ?

Gandalf schreef:Ja bedankt. Helder.

Zijn er al kachels gebouwd geweest die ozon injecteerden? (zoals bij spa's:met een ozonator of ozon-generator)

Zou op het eind van de stook alle koolstof kunnen verbranden? Soort zelfreinigende functie ?
Wellicht op industrieel niveau ?

Probleem is om aan die extra O te komen. Zoals Cp al opmerkte is de binding van O2 erg sterk, dus als je zo'n O2 uit elkaar moet slopen om vervolgens twee O-tjes te hebben die je dan aan twee andere O2's kunt knopen teneinde O3 te produceren, moet je veel energie investeren.
Ook de splitsing van H2O in H2 en O kost waanzinnig veel energie.
Gaat je dus geen rendement opleveren.

Frans

Ok niet voor het rendement.
Maar industrieel is de reinigende werking misschien soms interessant?

Hier zou het een experiment kunnen zijn om te kijken of hetzelfde effect wordt verkregen als het nat houtblok ?
Maw of de kachel op dezelfde manier gaat reageren (branden) ?

Waarde Gandalf,

Industrieel wordt er veelvuldig gebruik gemaakt van dit proces, alleen niet voor verbranding.

Hier ter stede zowel voor het desinfecteren van het drinkwater, waardoor er geen chloor nodig is, alsmede in de naastgelegen rioolwaterzuivering om de geurtjes te elimineren. Zo ook bij industriële frituren. Huishoudelijke toepassingen zijn luchtbehandelingsapparaten en aquaria.

Voor de verbranding is het zoals gezegd, te energie vretend. Voordat je kubieke meters ozon hebt….

Daar gaat men uit van met lucht geblazen vuren. Die bereiken hogere temperaturen waardoor de O2 binding wel uit elkaar valt en men tot een volledige verbranding komt. Denk maar is aan de smidse.

Nadeel is dat door die hogere temperatuur (vanaf 1000 graden), het aandeel stikstofoxide vele malen groter wordt.

Groet, Cp

Onlangs moest ik door 5cm staal snijden met een autogeen brander, bij elkaar iets van 12 meter.

Air liquide levert de zuurstofflessen hiervoor, het brandbare gas is acetyleen.

De vrije zuurstof 0 of gebonden O2 die wordt toegevoegd zorgt er voor dat het staal gaat branden (dat lijkt zo) als je extra O inspuit. Er zit een hendel aan, waarmee je extra O kunt inblazen zodra het staal in smeltfase is.

Door deze reactie blaas je met een simpele snijbrander ca 8cm staal weg in een poep en een scheet.

O3 is giftig, maar waarom? Om het gat in de ozonlaag te dichten zijn 50 kerncentrales nodig.

Hoi michel,

Volgens mij vindt je het vast niet erg als ik een paar dingen nog eens nader verduidelijk. Het is erg leuk dat je bepaalde principes die ik bedoel op de een of andere manier weer oppikt. Naar de natuurkunde gezien zijn dat vaak weer de zelfde systemen!

michel schreef:Air liquide levert de zuurstofflessen hiervoor, het brandbare gas is acetyleen.

Die die club natuurlijk ook in flessen levert. Dat is op zich een nog wonderlijker iets dan een fles samengeperste zuurstof (dat is alleen O2). Het acetyleen (ethyn) is niet tot een hoge druk samen te persen zonder risico tot zelfexplosie, de ontleding die dan plaats vindt is behoorlijk exotherm. Dat wordt beperkt door de acytyleen op te lossen in aceton. Welke in de fles weer opgenomen wordt door een bepaalde soort mos. Dat heet dan een dissous.

Daardoor kun je nooit een kleine fles vullen uit een grote! Ook dient de fles wegens de dan nog steeds bestaande mogelijkheid tot zelfontleding absoluut tegen schokken beschermd te worden. Gebeurd dat toch, de slang erop of in de sloot ermee.

Mijn opa was pikeur in autogeen lassen in tuinbouwkassen ruim voor de flessentijd . Het gas werd toen bereid met een carbidketel, waarbij carbid en water reageerden tot acetyleen.

Over het goedje zelf: Twee koolstof atomen naast elkaar, met een drie dubbele binding. En omdat een atoom koolstof 4 bindingen kan hebben, zitten er aan de overige twee bindingen op kop en staart, twee atomen H.

Over de leverancier: Ik kan via Linde, Welca, NV Hoek, Loosco en Gloor nog wel een aardig poosje terug in de tijd.

michel schreef:De vrije zuurstof 0 of gebonden O2 die wordt toegevoegd zorgt er voor dat het staal gaat branden (dat lijkt zo) als je extra O inspuit. Er zit een hendel aan, waarmee je extra O kunt inblazen zodra het staal in smeltfase is.

Het is dus O2, welk in combinatie met het acetyleen een dermate hoge temperatuur geeft dat het staal op oxidatie temperatuur komt.

Door het inknijpen van de handel, wordt er extra O2 vrij gegeven, die het staal doet oxideren, wat een exotherme reactie is die het staal doet smelten.

Door het ontwerp van de snijkop wordt de ook de kinetische energie van de uittredende zuurstof gebruikt om het vloeibare en verbrande staal uit de snede weg te blazen. Dat is het vonkencircus wat je ziet.

Met dit inzicht, en het bekent zijn van de aktiviteiten van Aage M., heeft een thermische lans dan ook weinig geheimen meer.

michel schreef:Door deze reactie blaas je met een simpele snijbrander ca 8cm staal weg in een poep en een scheet.

En die reactie is eigenlijk zo simpel, dat het voor simpel snijwerk inplaats van met het zeer energierijke en daardoor kostbare acetyleen, ook met het goedkopere propaan al werkt.

michel schreef:O3 is giftig, maar waarom?

Het O3 an sich niet, wel de vrije zuurstofradicalen. Die zijn dermate reactief, dat ze onbedoeld ook met celmembranen wat kunnen doen, waarbij mogelijk carcinogene effecten optreden.

michel schreef:Om het gat in de ozonlaag te dichten zijn 50 kerncentrales nodig.

Nou, nou, das wel een erg boude bewering. Dat gat is al weer behoorlijk geslonken door het reeds lang uitfaseren van CFK’s!

Groet, Cp