Ecologieforum

pelletpower wrote:Leuk is het zeker. Aan je laatste zin zou ik toe willen voegen dat het geen Shell hoeft te zijn en dat je dat ook niet zou moeten willen.

Als het om aandelen gaat is Shell qua dividendprestatie verreweg de beste keuze. Maar ik zal stoppen met het spelen van de advocaat van de duivel, snap het maar al te goed hoor Er zijn - zoals geopperd en beschreven - tal van mogelijkheden om mooie rendementen te behalen.

@DutchJohn: de tijd die je met dierbaren en geliefden doorbrengt staat in mijn beleving compleet los van de tijd die je investeert om financieel rond te kunnen komen. Als ik hier een waardeoordeel aan zou moeten koppelen, dan lukt dit niet. Want beide zijn onmisbaar en het één kan niet zonder het ander. Ik ben tevreden over mijn hoeveelheid vrije tijd. En ik ben tevreden over mijn werk.

Geld is slechts een ruilmiddel inderdaad. Het probleem bij geld is dat het de graaicultuur aanwakkert. Consumeren, consumeren, consumeren. Maar als je meer geld wilt hebben, zodat je vervolgens voor jezelf tijd "vrij kunt kopen", die je door kunt brengen met je dierbaren, dan is tijd in zekere zin ook geld.

In mijn beleving is er maar één soort tijd. Op het moment dat er twee soorten ontstaan, is er iets mis met je leven. Maar dat is zoals ik het nu ervaar. Destijds in de molen van de waan zag ik het niet. Wilde ik het niet zien. Kon ik het niet zien.
Jezelf vrijkopen hoeft geen groot positief getal op de spaarrekening te betekenen. Iemand die schuldenvrij is en enigszins voor zichzelf kan zorgen, is zo goed als vrij.

Groet,
DJ

Dat er iets mis is met je leven als je onderscheid maakt tussen werkuren en uren vrije tijd vind ik nogal cru gesteld. Dit biedt juist structuur, planning en overzicht. Iets waar ik van hou.

Lijkt me dat er van tijd maar een is. Deel je tijd op in werken en privé, kunnen beide daar onder leiden.
Combineren heeft ook mijn voorkeur. Hier met club autisten ook veel behoefte aan structuur. Een duidelijke indeling helpt.
Maar als er altijd iemand thuis is hoef je niet te kiezen. Ik ben samen net Simone zeer productief rund um hause. Merk dat ontspannen en produceren dan in elkaar over lopen.
Hier is het streven dus ook, lasten wegwerken en zelfredzaamheid opbouwen. Alle tijd is dan gezellig, sociaal, nuttig te besteden.
Ondanks dat ik in principe geen hekel heb aan mn werk, kan ik me steeds moeilijker achter het: werken, auto hebben voor transport naar werk, huis dat leeg staat tijdens, snakken naar vakantie, cirkeltje scharen. Hoe meer ik er afstand van probeer te nemen, hoe makkelijker de stapjes worden...

Ook vind ik het belangrijk dit op mn kinderen over te dragen. Hebben het altijd bewust met 1 tot 1, 5 baan gedaan. Zodra het kan door schrappen/wegwerken van hypotheek last moet dit drastisch minder.

De stap van loondienst naar zelfstandige was voor mij een openbaring! Zoals Ben het beschrijft: de tijd verstrijkt met werk en privé door elkaar. Je hebt dus nooit echt vakantie, maar nooit echt een werkweek. De hekjes die loondienst in de week neerzet, maken dat er twee soorten tijd ontstaan. Tijd binnen het ene hekje, en tijd binnen het andere hekje. Ik ga met John mee dat het lastig is deze hekjes te zien als je ze ziet als heeeeel vanzelfsprekend. Daarom zet je er geen vraagtekens meer bij. Maar durf het eens te doen, en er gaat een wereld voor je open.

Hetzelfde geldt voor pensioen: ook zo'n hekje dat je leven in tweeen deelt. Of functie-omschrijving, dat je werkzaamheden inbeperkt, of onderwijs dat je interesse inperkt.

Zelfstandig zijn terwijl je door je eigen levensstijl niet echt 'moet' werken is idd plezant. En op een of andere manier merken klanten dit en krijg je meer werk omdat je vertrouwen uitstraalt. (moet je wel niet vergeten om zelf je eigen rempedaal in het oog te houden anders werk je op den duur 24/7)

dormos wrote:Snap niet helemaal waarom je emotie en principes door elkaar haalt. Als ik niet zou beleggen in iets waar ik niet achter sta dan heeft dat niets te maken met emotie maar met principes. Wat een ander doet moet 'ie zelf weten.

Dit bleef me toch een beetje dwars zitten de laatste paar dagen. Maar ik denk dat ik er uit ben.

Als we de wereld niet per se willen verbeteren, dan is verantwoordelijkheid het begin en einde van de discussie. We zijn niet verantwoordelijk voor de daden van iemand anders, en dus is daarmee de kous af.

Als we de wereld wel willen verbeteren dan moeten we ons bewust zijn van de gevolgen die onze daden hebben op de beslissingen van anderen. I.e. als een beslissing van ons iets NIET te doen er toe voert dat iemand anders juist beslist het WEL te doen, dan heeft onze beslissing niet bijgedragen aan het verbeteren van de wereld.

Vanuit het oogpunt "ik wil de wereld verbeteren" moeten we ook gevolgen meenemen.

Het probleem bij "ik wil de wereld verbeteren" is natuurlijk dat we daarmee onze zienswijze als wens waardig zien en voorbijgaan aan de wensen en noden van anderen. We verklaren onze zienswijze als de beste en de anderen zijn te dom om dat in te zien.

Met de vorige alinea heb ik van nature een probleem. Wie kan met zekerheid zeggen wat goed is? Er zijn natuurlijk uitersten, en met name wanneer het om de wapenindustrie gaat lijken de antwoorden duidelijk. Maar zelfs daar zijn er gradaties.

Uiteindelijk geloof ik dat niet bekend is wat "goed is" en wat niet. Het beste is het imo om zelf volgens je eigen overtuiging te leven en misschien door een goed voorbeeld navolging te verkrijgen. Op die manier kunnen we als samenleving het snelst leren.

Rien,

Mijn laatste zin

Wat een ander doet moet 'ie zelf weten

is inderdaad niet helemaal goed gekozen, en geeft niet goed weer wat ik bedoelde. Ik probeer zeker in mijn directe omgeving mensen van bepaalde zaken bewust te maken van issues die ik belangrijk vindt, maar uiteindelijk maken mensen zelf een keuze.

Als bijvoorbeeld iemand weer eens zit af te geven op z'n bank vanwege de bonussen die uitgekeerd worden wijs ik ze er op dat er alternatieven zijn, en dat ik zelf ben overgestapt. Of mensen dat zelf ook uiteindelijk doen is aan hen, maar ze weten wel dat ze niet moeten lopen klagen als ze de moeite niet nemen om een bewuste keuze te maken.

Mensen die klagen over hun energie rekening, en die willen weten of ik ook zoveel kwijt ben vertel ik graag over LED lampen, pompschakelaars,PV systemen en gewoon minder verbruiken, en dat ik in de praktijk geen stroomrekening heb.

Ik heb niet de ambitie om te gaan preken, maar als ik tientallen mensen kan bereiken en beinvloeden dan zal ik dat niet nalaten. Of ze er iets mee doen is aan hen, dat bedoelde ik eigenlijk te zeggen.

Groet,

Hans

dormos wrote:Ik heb niet de ambitie om te gaan preken, maar als ik tientallen mensen kan bereiken en beinvloeden dan zal ik dat niet nalaten. Of ze er iets mee doen is aan hen, dat bedoelde ik eigenlijk te zeggen.

Dat had ik ook zo begrepen.
Ik probeer om steeds vaker letterlijk te lezen wat er staat en niet wat ik denk dat er staat

Maar ik ben blij dat je je antwoord zo verwoord had als het was, want nu ben ik weer een stap verder filosofisch gesproken...

Shell werd hier ook genoemd, en niet erg als schappelijke eco-denker bestempeld. Okee, kan ik me ook wel indenken.

Maar hoe zou de wereld er ondertussen uitzien zonder plastic. Snap ik ook, in elk geval geen drijvende soep ergens op de oceaan. Maar dat bedoel ik niet. Al wat nu van plastic is, zou dan uit andere bestanddelen opgebouwd zijn, waarschijnlijk veelal hout, staal aluminium. Maar ook daar is grondstof voor nodig. Wat zou de impact zijn geweest op die grondstoffen, als de plastic niet bestond.

Momenteel wordt er ook veel geexperimenteerd met andere natuurlijke materialen, zeewier, groenafval en weet ik wat al niet meer. Maar dat zou niet gebeuren als er geen plastic was geweest. Volgens mij is plastic (lees aardolie) de gangmaker om in andere materialen te gaan denken. Wordt aardolie straks het offer om tot betere materialen te komen.

Tijd, Geld, Arbeid.

Ik vind het bijna een geloof worden. Iedereen MOET werken, anders heb je niets te eten. Of dat nou zelfstandig, helemaal vrij of voor een bedrijf is. Ik voel me nu net zo vrij als toen ik zelfstandig was. Net zo vrij als toen ik nog niemand hoefde te onderhouden.

Ik heb door keuzes andere verantwoordelijkheden, maar die veranderen niet door een bepaalde vorm van arbeid. Sommige keuzes kosten meer tijd. Sommige keuzes had ik achteraf liever anders genomen. En als je je niet goed voelt bij je werk, werkvorm of werkplek, is het inderdaad goed het roer eens om te gooien. Maar ik predik dat het één niet beter is dan het ander.

Wat mij betreft is tijd geen geld.

Tim

Tim wrote:Iedereen MOET werken, anders heb je niets te eten.

Strickt genomen is dat onjuist, het zou moeten zijn: IEMAND MOET werken, anders heb je niets te eten.

De wortel van het kwaad...

Als tijd geen geld is, hoe red je het dan zonder geld? Iets anders dan het genereren van een passief inkomen kan ik niet verzinnen. Kosten maak je, altijd.

Hey,

Er zijn genoeg mensen die het zonder geld doen. Alleen niet zoals wij denken dat het moet.

Tim

Deze vind ik hier wel bij passen.