Ecologieforum

Ik kende het woord ook niet. Het gaat dan over substitutiegoederen als ik me niet vergis.

https://en.wikipedia.org/wiki/Fungibility

Blijft het feit dat als ik niet in bedrijf A wil investeren omdat ik een probleem heb met dat bedrijf, ik niet in bedrijf A ga investeren. Als een ander dat wel doet moet 'ie dat zef weten.

Als bijvoorbeeld steeds meer mensen stoppen met beleggen in fabrikanten van clusterbommen, dan zou het dus zeer winstgevend kunnen zijn om dat juist wel te doen. En toch ga ik het dan niet doen. Iets met principes ofzo.

Groet,

Hans

Sputnik wrote:Ik kende het woord ook niet. Het gaat dan over substitutiegoederen als ik me niet vergis.

Precies.
Geld en kapitaal zijn 100% fungible.

dormos wrote:Als bijvoorbeeld steeds meer mensen stoppen met beleggen in fabrikanten van clusterbommen, dan zou het dus zeer winstgevend kunnen zijn om dat juist wel te doen. En toch ga ik het dan niet doen. Iets met principes ofzo.

Op emotioneel niveau ben ik dat met je eens.
Logisch gezien maakt dat geen zin omdat zo (indirect) mensen beloont worden die dat wel doen.

Wat zou de doorslag moeten geven logica of emoties?
Maar ja we moeten wel allemaal met onszelf leven...

Als we het kapitalistische systeem (zoals dat vandaag de dag geleefd wordt) niet willen steunen, dan rest er maar één uitweg: geen kapitaal genereren of op de een of andere manier er voor zorgen dat het gegenereerde kapitaal op geen enkele manier in de kapitaalmarkten terechtkomt. Bijvoorbeeld kapitaal in de vorm van goodwil, kennis of investeren in dingen waarmee we later op minder inkomsten kunnen leven (moestuin, zonnepanelen, houtstook, etc)

Voor mij persoonlijk is dit wel een dilemma. En een oplossing heb ik niet. Zeker ik probeer zo veel mogelijk te leven zonder inkomsten, maar ik heb toch ook nog wel een aantal wensen die ik alleen met kapitaalvorming kan inlossen. En nog ben ik niet bereid om die wensen op te geven, wellicht morgen... ???

Vroeger had je Barthering, ik weet niet of dat nog bestaat.

Snap niet helemaal waarom je emotie en principes door elkaar haalt. Als ik niet zou beleggen in iets waar ik niet achter sta dan heeft dat niets te maken met emotie maar met principes. Wat een ander doet moet 'ie zelf weten.

Als ik jou redenatie volg, dan zou ik als ik in een donker steegje in een gevaarlijke buurt iemand tegenkom die persoon moeten beroven, want als ik het niet doet dan doet een ander het wel. Toch doe ik het niet, en ik hoop jij ook niet.

In dezelfde lijn ligt mijn overstap van ING (zeker na het uitkeren van hoge bonussen) naar Triodos. Ik krijg daar een lagere rente, en de kosten voor een rekening zijn niet de laagste. Ik weet alleen wel dat mijn geld niet besteed wordt aan dingen waar ik niet achter sta. Dat het voor anderen dan aantrekkelijker wordt om wel bij ING te sparen dat is dan maar zo en voor hun verantwoording.

Groet,

Hans

dormos wrote:Dat het voor anderen dan aantrekkelijker wordt om wel bij ING te sparen dat is dan maar zo en voor hun verantwoording.

Daarover zijn we het helemaal eens.
Verantwoording begint en eindigt bij het individu.

Ben ik het mee eens. Leuk topic dit.

Het blijft een kwestie van het vinden van een voor jezelf te verantwoorden balans, want je bent en blijft altijd gedeeltelijk afhankelijk van de maatschappij en het systeem. Stel dat ik vrij ben van woon-werkverkeer, van zakelijke afspraken over een relatief grote afstand, van de CV-ketel op het werk, kortom, van de hele zakelijk footprint die ik achterlaat. En vervolgens de beschikbaar geworden tijd investeer in een houtkachel, een boomgaard, een groentetuin, een genootschap koeien en een forellenvijver. Als Shell vervolgens de kosten dekt, vind ik dit te verantwoorden.

Leuk is het zeker. Aan je laatste zin zou ik toe willen voegen dat het geen Shell hoeft te zijn en dat je dat ook niet zou moeten willen.

Tijd = geld. Klopt zeker, maar zoals ik al eerder aanhaalde, hoeveel van dat geld -en daarmee de gewerkte tijd- gaat verloren aan oncontroleerbare lasten, franje en rente? Het ligt eraan vanuit welk standpunt je dat bekijkt. Iemand die alleen zijn netto loon belangrijk vindt, zal het minder storend vinden. Iemand die kijkt vanuit wat hij eigenlijk waard is -zijn bruto loon, want dat heeft z'n baas voor hem over- ziet een heleboel van zijn gewerkte tijd opgaan aan zaken waar hij geen zeggenschap over heeft. Ons marginale euro-inkomen gaat grotendeels op aan zulke lasten. Enerzijds doet dat zeer, anderzijds steek ik tijdens m'n zelfwerkzaamheid regelmatig een middelvinger richting Den Haag. Het anarchistje in mij gunt hen die gederfde inkomsten wel...

Groet,
DJ

pelletpower wrote:Leuk is het zeker. Aan je laatste zin zou ik toe willen voegen dat het geen Shell hoeft te zijn en dat je dat ook niet zou moeten willen.

Dat kan, maar dan moet de 50k uit de hypothese verdubbeld worden naar een ton om hetzelfde rendement te kunnen halen

@DutchJohn: tijd = geld..

Nou. Ik bedoel, een vergelijkbaar rendement kun je ook halen bij een club die je wel past. Het hoeft geen Shell te zijn om geld te maken. Het kunnen ook aandelen Triodos zijn of iets dergelijks.

Maw, de betere rendementen zijn niet voorbehouden aan diegene die niets om milieu geven.

Sputnik wrote:@DutchJohn: tijd = geld..

Nu er er wat langer over nadenk: tijd is geen geld. Dat de westerse mens zich dat beeld heeft aangemeten, wil nog niet zeggen dat het zo is. Hoe definieer je in jouw beleving bijvoorbeeld de tijd die je met je geliefden doorbrengt? Gederfde inkomsten? Tijd is wat het is: de verbinding tussen de toekomst en het verleden. Wat we ermee doen, moet ieder voor zich weten.
Geld is (zou moeten zijn) een universeel waardemiddel om goederen en diensten te kunnen uitruilen. Tijd kan dan soms en tijdelijk de gedaante aannemen van geld, maar om nu stellig vast te houden aan tijd = geld, is mij een wat te neoliberale gedachte.

Groet,
DJ

Misschien een leuke blog voor deze draad:
http://onsecohuis.blogspot.nl/2015/11/m ... selen.html

Pietje wrote:Misschien een leuke blog voor deze draad:
http://onsecohuis.blogspot.nl/2015/11/m ... selen.html

Deja vu,
In 1990 beetje hetzelfde gedaan.
De eerste ronde muur ook op de zelfde manier gedaan vandaar de extra glimlach.
Vond het toen ook leuk om in het nog niet zo digitale fotoboek te melden dat het eerste metselwerk was afgerond.
Ha ha, tijd (hebben) is werken, maar eigenlijk is het meer een zichzelf betalende hobby.
Geniet ze,
Frans.