Ed,
Ik ben het met je eens dat het bij dit soort bouwmaterialen gaat om het experimenteren en bouwervaring op doen. Het mooiste is inderdaad om dan daarbij met lokaal voorhanden materiaal een oplossing te vinden. Ik vind de glasovenbouw in Kenia daarbij een uniek voorbeeld. Maar ik vind het ook prachtig dat 12much vlak bij Utrecht met de daar door hem opgegraven klei hele mooie resultaten boekt. Maar voor de discussie en de toegankelijkheid is het wel heel handig om dezelfde termen te gebruiken.
De definities buitelen over elkaar. De Belgen, en 12much
noemen silt, leem. Hieronder wat citaten uit de wikipedia. Daar komen we er niet mee uit! Misschien is het een goed idee om hier de term bouwleem te gebruiken. Waarbij ik de creativiteit om te experimenteren absoluut niet wil beperken! Integendeel, hoe meer hoe beter
.
Definitievoorstel;
Bouwleem is een mengsel van silt, klei en zand.
Voor een stevige en harde leem;
Leem bevat ongeveer tussen de 8 en maximaal 25 procent klei.
Maximaal ongeveer 75 procent silt.
Maximaal 50 procent zand.
Definities
Wikipedia, definitie van leem
Leem is een grondsoort die voornamelijk bestaat uit silt (deeltjes met korrelgrootte tussen de 2 en 50/64 micrometer). In de volksmond wordt met leem vaak materiaal fijner dan zand bedoeld. Leem kan zowel door de wind, door rivieren als door ijs worden afgezet. Met pure leem wordt ofwel löss of silt bedoeld.
Wipipedia, definitie van silt
Silt of leem (België) is een sediment dat qua grootte tussen lutum en zand wordt ingedeeld. Een deeltje wordt silt genoemd als het wat grootte betreft, tussen de 2 en 63 micrometer valt. In België wordt silt leem genoemd, dit zorgt wel voor enige verwarring door het dubbele gebruik van het woord leem voor zowel de grondsoort als de textuurklasse.
Voor silt worden verschillende klasseindelingen gehanteerd! Feitelijk verschilt silt chemisch behoorlijk van klei. Verder zijn siltkorreltjes ongeveer gelijk qua grootte in alle dimensies, in tegenstelling tot kleideeltjes, die bestaan uit plaatvormige deeltjes die bij elkaar worden gehouden door electrostatische krachten en daardoor veel cohesie hebben. Silten en kleien hebben een kenmerkende plasticiteit.[1]
Vindplaatsen
· In grote delen van Zuid-Limburg ligt een leemlaag aan de oppervlakte, die is afgezet door de wind (eolisch). Deze afzettingen worden löss genoemd en zijn gevormd tijdens zeer koude periodes, toen de vegetatie spaarzaam was en de wind vrij spel had.
· In Noord-Brabant komt met name in de Roerdalslenk Brabantse leem voor. Deze leem is waarschijnlijk ook als een laag löss gevormd.
· In Drente ligt keileem in de ondiepe ondergrond. Deze keileem bevat ook veel zand en zelfs grind en is afgezet onder de ijsmassa's tijdens de voorlaatste ijstijd, het Saalien.
