Waarom gebruik je het woord "baas" ? Vind je het werk wat je doet niet leuk ? Zelf put ik veel voldoening uit mijn werk, en zie mijn "baas" en tevens eigenaar van het bedrijf als een gedreven en gepassioneerd persoon met liefde voor het vak en respect voor zijn medewerkers.
Ik zou ook werkgever kunnen schrijven of opdrachtgever.
Ik vind mijn werk hardstikke leuk. Alleen met dat werk ben ik er niet, ik wordt daarnaast opgezadeld met een hele zooi verplichtingen waar ikzelf en mijn werknemers niets aan hebben. Verplichtingen die mij ons tijd kosten, deze tijd wordt mij dus afgenomen! Daarnaast, verplichtingen waar wel een boekhouder of accountant en een aantal ambtenaren van profiteren. Deze verplichtingen kosten veel geld.
Geld waar mijn klanten en mijn opdrachtgevers niets maar dan ook niets aan hebben! Maar wel moeten afdragen via mij aan de overheid. Eigenlijk ben ik een soort van onbezoldigd tollenaar.
Toch ben ik verplicht om dit uit te voeren. Weiger ik, dan krijg ik straf! De straf varieert van een financiële sanctie tot lichamelijke pijn of erger [ indien ik me blijf verzetten] Daarnaast kan ik mijn werk niet meer doen als ik op de laatste manier bestraft zou worden. Geen werk is geen inkomen is geen uitgaven is geen afroming is uiteindelijk aan lager wal of op kosten van diegene die wel werken leven.
Dus dat woordje baas is zomaar gekozen omdat het de lading dekt.
Ook een hond heeft een baas. Dit is een keuze, rangorde in de roedel, heeft te maken met trouw en iemand na staan, verdedigen en meer zelfs. Een hond kun je belonen en moet je soms straffen, waarna die toch weer naar je toe kruipt en je verdedigd. Ongevraagd.
Een slaaf heeft een eigenaar.
Dan wil ik even inhaken op de opmerking:
Ik kan mij hier wel in vinden. We zeggen in dit forum vaak dat "zij" (Den Haag, de machthebbers maar ook anderen) het allemaal niet goed doen.
Dit is absoluut geen ontsnapping. En de toevoeging allemaal lijkt me wel erg gemakkelijk in de mond genomen.
Veel meer is het een meedenken een meeleven, meevoelend, met betrokkenheid tot betere oplossingen komend.
Naar mijn inzicht is het klakkeloos accepteren wat er voor en over je beslist wordt juist een ontsnapping.
Rest de vraag die mij laatste paar maanden behoorlijk bezig houd: Waarom neemt onze overheid zo vaak andere beslissingen dan de burgers wensen.
Waarom wordt er bijna nooit iets gedaan na het aanbieden van een petitie?
Waarom worden die meedenkende burgers afgeserveerd.