Ecologieforum

De 1,5 mm RVS van de MPR houdt het nog steeds prima, na tientallen runs. Alleen de 12 mm spijlen van het rooster leken aanvankelijk dikker te worden, maar na er de schilfers afgeklopt te hebben zie het er toch maar iel uit... Ook de pisbakkenstaal burn tunnel en riser van de fornuisrocket schilferen alsof er geen einde aan de walshuid komt. Inderdaad is gewoon staal geen optie.

Peter, hoe reinig je de burn tunnel van de syphon? Met al die hoeken zal handmatig vegen geen optie zijn.

Het valt mij op dat de foto van jouw rocket een plaatje toont dat niet tot boven aan doorloopt. Ook toen ik dat wel had, leverde het toch een minder resultaat dat er bovenuit stekend, 5 cm in mijn geval. Daar trok ik de conclusie uit dat het toch om twee gescheiden stromingen gaat.

Het plaatje eindigt een paar cm onder de stookdeur en splitst de bovenbeluchting in tweeën. Veel verschil zie ik overigens niet, maar ik kan dan ook niet meten. Het is ook niet zo dat het plaatje voorkomt dat hout tegen de opening van de burn tunnel gaat liggen. Daar had ik al tralies voor. Overigens vind het reproduceren van stooksessies lastig. Zelf haalde je al het verschil in trek van de grote schoorsteen aan. Daarbij komt nog de delta T over de riser en met name de reagerende oppervlakte van het hout. Die verandert constant, want soms stijgt de verbranding iets meer op, soms ligt hout tegen elkaar. Het hout vrijhouden van wanden is relatief simpel, het tegen elkaar gaan liggen is niet te voorkomen.

Tip om een zeer lange burn tunnel te reinigen: neem een 5/8" buigveer en een dun stalen plaatje dat in de tunnel past. Een M-8 boutje met de kop vast lassen of schroeven aan het plaatje. De schroefdraad past strak in de buigveer. Zo heb je een flexibele krabber. Plaatje iets stekend zetten voorkomt het opduwen van as. Of het plaatje over een hoek naar binnen duwen door de veer iets te torderen.

Groet,
DJ

Dus bij jou is dat geschilfer van het urinoirstaal ook het geval. Ik dacht even dat het alleen bij mij zo was, en dan ga ik weer zoeken wat de oorzaak dan is...

Dutch John schreef:Peter, hoe reinig je de burn tunnel van de syphon? Met al die hoeken zal handmatig vegen geen optie zijn.

De syphon heeft de hebbelijkheid om geen as of houtkool te laten liggen. Met andere woorden: met het hout wat ik gebruik blijft geen as achter in de kom van de syphon. In de korte rechte burn tunnel en feed tube wel, maar daar kan ik nog net met de hand bij. Daarom zijn die schilfers zo vervelend, die liggen overal en om de paar keer maak ik het hele ding open en haal er het een en ander uit met de hand via de heat riser. Maar daar is geen as van betekenis bij. Dat was ook het geval bij de rocket/bell, zelfs een aanmaakvuurtje in de syphon zelf liet geen sporen na. De productie van as is gering, vrijwel alles wat licht genoeg is om meegevoerd te worden komt in de vuilnisbak terecht en vult de isolatie aan.
Overigens blijft er wel as en soms een beetje houtkool in de normale J-tube liggen, waar ik dan weer de conclusie uit trek dat die schuine schotjes in de syphon er iets mee van doen hebben...

Dutch John schreef:Het plaatje eindigt een paar cm onder de stookdeur en splitst de bovenbeluchting in tweeën.

Vermoedelijk zit hier het verschil in, de twee stromen zijn in mijn opzet al gescheiden voordat ze bij de feed tube aankomen. Er is inderdaad weinig verandering te zien, alleen de geproduceerde grafieken tonen de vooruitgang aan. En daar zijn geen twee gelijke bij, daarom betrek ik de gemiddelden er nadrukkelijk bij. Zonder dat zegt het beeld nog niet zoveel.

Chicken Power: in topic 'zelfbouw hout cv' schreef:...maar in de stromingsleer geldt dat een tijdelijke vernauwing, geen vernauwing is.

Ik veronderstel dat hiermee bedoeld wordt: in die (tijdelijke) vernauwing wordt de snelheid zo hoog dat er geen verschil in snelheid van de stroming met of zonder die vernauwing in de rest van het kanaal waarneembaar is?
Hartelijk dank voor deze gedachte, dat ga ik proberen met mijn nieuwste versie van de rocket mass heater (zonder massa). Als ik geen verschil kan meten betekent het een mogelijke vereenvoudiging van de uitvoering!

Heren, twee vliegen in ene klap:

peterberg schreef:Dus bij jou is dat geschilfer van het urinoirstaal ook het geval. Ik dacht even dat het alleen bij mij zo was, en dan ga ik weer zoeken wat de oorzaak dan is...

Dat is niet zo’n vreemd verhaal! Als je hele goede verbrandingscijfers met lage CO krijgt, betekend dat er een oxiderende vlam is, al is het luchtoverschot nog zo gering.

Wat er eigenlijk gebeurt is dat je in plaats van bij gewone temperaturen in een natte omgeving, waar dat water als (zure) katalysator functioneert, je nu bij hogere temperatuur (en al is het maar met de gerinste zuurstof overmaat), het ijzer weer terug vormt naar 'roest'.

Spaar die ‘walshuid’, die wat simpel gezegd eigenlijk weer tot ijzererts, ijzeroxide of roest is verworden, eens op en stop dan dat goedje is een carburerende vlam/vuur. Dus met veel CO erin. Zo’n atmosfeer is bij die temperatuur weer in staat om het aan het ijzer gebonden zuurstof te onttrekken.

Wat er in de rocket gebeurt is eigenlijk niks anders dan een omgekeerd hoogovenproces.

Onze Jan (nck) heeft dat in zijn vergasser geaccepteerd en op de onderzijde een stukje afval staal als een soort van ‘oppofferingsanode’ toegepast. Brandt langzaam weg, en vangt eventuele slak op.

Even intermezzo van thuiskomende ouders gehad; nu vlieg 2 en stijlfoutjes voor zover nog mogelijk d’r uit.

peterberg schreef:Ik veronderstel dat hiermee bedoeld wordt: in die (tijdelijke) vernauwing wordt de snelheid zo hoog dat er geen verschil in snelheid van de stroming met of zonder die vernauwing in de rest van het kanaal waarneembaar is?

Exact!

Om dit te verduidelijken (was ook het voor mij meest aansprekende praktijkvoorbeeld) het voorbeeld van onze waterleiding. Weliswaar een vloeistof, maar het systeem is hoegenaamd gelijk.

De hoofdbuizen in de straat bestaan thans uit kunstof; 125 mm. Gemiddelde druk 2,5 tot 3 bar. Die leiding ligt aan de rechterkant van de straat.

Ik ben er getuige van dat er wegens een renovatie van een pand aan de overkant (dat is dus de linkerkant van de straat) een nieuwe dienstleiding (d.i. van de hoofdbuis tot de hoofdkraan/watermeter van het gerenoveerde pand, bestaande uit 3 appartementen) op de hoofdbuis wordt gemaakt.

Dat gaat gewoon zonder die hoofdbuis drukloos te maken middels een zogenaamd aanboorzadel. Dat is een soort omslag die om die hoofdbuis heen gaat, en daar zit een spruit met 1,5 duimse draad op.

In die draad wordt een dienstkraan gezet. Vervolgens plaatst men op die dienstkraan een speciaal aanboortoestel, welk een gat in de onder drukstaande hoofdleiding boort. Constructie is dermate dat boorslijpsel niet in de hoofdbuis geraakt. Vervolgens wordt het boorgedeelte terug getroken en de dienstkraan gesloten. De lengte slang tot aan de hoofdkraan van het appartementencomplex is ca. 30 meter. Hier gebruikt men de bekende zwarte tyleenslang met een diameter van 32 mm voor.

Nu is de grote vraag, met welke diameter is die hoofdbuis doorboort.

Om een lang verhaal kort te maken, slechts 12 mm…

Normaal is dat een diameter wat een gemiddelde Gamma klant gebruikt om een lullig wastafeltje aan te sluiten(oke, ik chargeer).

Moraal van dit verhaal, die 32 mm is over die lengte van 30 meter hard nodig om weerstandsverliezen voor die 3 appartementen tot een absoluut minimum te beperken!

Het gaatje van 12 mm in de hoofdleiding met een wanddikte van 3,2 mm maakt dus geen flaus aus….

peterberg schreef:[Hartelijk dank voor deze gedachte, dat ga ik proberen met mijn nieuwste versie van de rocket mass heater (zonder massa). Als ik geen verschil kan meten betekent het een mogelijke vereenvoudiging van de uitvoering!

Zoals meer te doen gebruikelijk, altijd van harte welkom. Ben rete benieuwd!

Groet, Cp

Chicken Power schreef:Als je hele goede verbrandingscijfers met lage CO krijgt, betekend dat er een oxiderende vlam is, al is het luchtoverschot nog zo gering. Wat er eigenlijk gebeurt is dat je in plaats van bij gewone temperaturen in een natte omgeving, waar dat water als (zure) katalysator functioneert, je nu bij hogere temperatuur (en al is het maar met de gerinste zuurstof overmaat), het ijzer weer terug vormt naar 'roest'.

De schilfers zijn maar een paar tienden van millimeters dik, hebben de kleur van lood, zijn bros en geleiden slecht elektriciteit. Teneinde de boel te kunnen hergebruiken was het nodig om eerst die aangetaste laag eraf te slaan/slijpen, anders werd lassen een drama.

Dat voorbeeld van die waterleiding is een goeie.
De laatste incarnatie is een syphon met een diepte van 50 mm, in een buis van 100 x 100 mm. Vandaag eerste testrun gedraaid, maar van eentje valt nog niet veel te zeggen. Het ziet er goed uit, morgen ga ik de theorie testen door de kuil van de syphon gewoon op te vullen met vermiculiet/klei. Dan ontstaat er in wezen weer een rechte J-tube met een hangend schotje van 50 mm net voor de ingang van de heat riser. Op deze manier wordt de helft van de doorstroom opening geblokkeerd terwijl bovenstrooms en stroomafwaarts de doorsnede gelijk is. In de vernauwing zou dan de snelheid toe en de druk af moeten nemen. Achter dat hangende schot zou de snelheid weer naar het oude niveau moeten zakken, met hopelijk een sterke menging als resultaat.

Ook ik ben heel benieuwd!

@Peter

De theorie die je wilt testen lijkt hierop :

druk1*snelheid1=druk2*snelheid2=druk3*snelheid3
p1*v1=p2*v2=p3*v3
1*10=0.5*20=1*10

Versnelling, vertraging, weerstand, en nog meer dingen zitten niet in deze vergelijking, het gaat om het idee.

Het probleem is p1*v1. Deze laat zich gemakkelijk afremmen door p2*v2.
(p2*v2 is ter plaatse van het schotje)

Nieuwe avonturen, nieuwe plaatjes. En ik zat met een probleem, maar weet het aan de verkeerde oorzaak.

Effe opnieuw...
Ik heb met gebruikmaking van het bestaande materiaal een andere syphon rocket gefrabriceerd. Die zag er ongeveer zo uit:



Een rechte vuurtunnel van maar 50 mm lang, overgaand in een kuil van 50 mm diep met schuine kanten en een hangend schot met schuine kant midden boven de kuil. De sleuf voor de 2e luchtstroom bevindt zich nu buiten de buis, er is een soort dubbele wand boven gelast die twee keer zo breed is als de sleuf van 5 mm. Over de tunnel en om de stookbus ligt isolatie, op het bovenste deel van 60 mm na. Om al die iso zit een pindablik, met het deksel 10 mm onder de rand van de stookbus. In het deksel zit een vierkant gat dat alleen de opening van de stookbus vrijlaat. De toevoer van de 2e stroom bevindt zich in de voorkant van het pindablik tussen de isolatie en het deksel. Zo ontstaat er een omsloten ruimte om de stookbus waar voortdurend lucht doorheen stroomt. Het effect is een vuurtje dat minder snel omhoog kruipt en verbrandings lucht die wordt voorverwarmd.

Met op 29 juli en de dagen erna geen resultaten waar ik blij van werd.



De gemiddelden van deze stook waren: O2 11,0 %, rendement 88,2 %, CO 901 ppm, eind temp 125 graden C. Maar die enorme sprongen in de CO lijn deden mijn humeur geen goed. En erger nog: naarmate er meer getest werd leken de resultaten slechter te worden.
Een van de weinige dingen die gemakkelijk gewijzigd kon worden was de diepte van de syphon. Dat heb ik met vermiculiet/klei gedaan, een hand kon ik er nog net in krijgen en op de tast heb ik het ding gewijzigd naar ongeveer deze layout.



Nu was er dus een tijdelijke vernauwing van ongeveer 40%. Zonder te meten heb ik het ding droog gestookt en toen weer een paar nieuwe testruns uitgevoerd. Een voorbeeld van de grafieken die werden geproduceerd:



Geen fraaie toestand, de CO lijn ging huizenhoog op en neer en de gemiddelden waren navenant: O2 8,8 %, rendement 91,2 %, CO 2650 ppm, eind temp 113 graden C. Het rendement is best hoog, voornamelijk veroorzaakt door het lage zuurstof niveau. Bij een gelegenheid zag ik dat zakken tot een percentage van 3,5, een nieuw record. Maar de peiken van de CO gingen rustig door tot 130.000 ppm, dat kun je wel ondermaatse prestatie noemen.

Ten einde raad heb ik de vermiculiet er weer met mijn vingers uitgekrabt, in de hoop dat het daarna beter zou gaan want ik weet de problemen aan de vernauwing in combinatie met een waarschijnlijk te kleine 2e luchtstroom. Helaas, als je denkt de oorzaak te weten wordt je door de realiteit uitgelachen; dit was het dus ook al niet, getuige de onderstaande grafiek.



Dit ging zo mogelijk nog rottiger, pas na 45 minuten leek de zaak op temperatuur te komen en de twee vlakke stukken in de CO lijn waren maar elk 5 minuten lang...
Maar het was erg warm buiten, de trek van de schoorsteen was gering, het vuur kroop op met een sneltreinvaart en af en toe kwam er zelfs rook! uit de schoorsteen. Waarom de resultaten steeds slechter waren ontging me ten enen male. Ik heb het probleem een dag lang helemaal uit mijn hoofd gebannen met boeken lezen en domme computer spelletjes doen.
Maar vanochtend, heel vroeg, meende ik opeens een oorzaak gevonden te hebben. Het leek of de 2e luchtstroom steeds verder te kort kwam, de resultaten begonnen zowaar te lijken op de allereerste versies zonder dat schotje in de stookbus. Dan zou er intern in het ding dus iets moeten veranderen. De sleuf zou geblokkerd kunnen zijn of de binnenkomende lucht ging niet de sleuf in, maar via de isolatie naar de afvoer die er vlak bij zit. Kortom, het bleek dat laatste te zijn, boven de burn tunnel zit een gat in de vuilnisbak die alleen is opgevuld met isolatie. Die is luchtig, niet gasdicht en bovendien, door al dat verhitten en weer afkoelen was de vermiculiet een beetje ingeklonken. En maakte een kortsluit mogelijk tussen de 2e luchtinlaat en de afvoer, waardoor het vuur helemaal geen 2e stroom meer kreeg toegediend.

OK, dat is nu verholpen met een stukje blik en wat vermiculiet en flink wat klei om alles af te sluiten. De eerste stook daarna, van afgelopen middag, gaf deze grafiek:



Gemiddelden van deze run waren O2 11,3 %, eff. 89,0 %, CO 398 ppm, eind temp 144 graden C. Opwarmtijd aan de hand van de grafiek 25 minuten, de smalle pieken liggen ongeveer 15 minuten uit elkaar wanneer er weer nieuw hout toegevoegd wordt, na 70 minuten wordt de interne temperatuur zo hoog dat de verbranding toch weer instabiel wordt. Daar trek ik de conclusie uit dat de 2e stroom nog wel wat groter kan, niet veel, maar pakweg 50%.

Volgende doel: weer die vermiculiet/klei er in prutsen en testen wat de vernauwing voor effect heeft.

Gistermiddag heb ik ook nog een filmpje gemaakt, weer in de bovenkant van de heat riser gezien. Bijna aan het eind van de stook, daar waar ik een instabiel proces vermoedde. Maar... mogelijk is het toch wat anders. De opname was een beetje teleurstellend, niet omdat het er niet heet uitzag daar beneden, maar omdat er geen vlammen te zien waren. Terwijl er toch een hoop gebeurde in de stookbus, het ding maakte het normale rocket-geluid en ook nog een dof dreunend, onregelmatig gerommel. Mogelijk veroorzaakt door het resoneren van de oliedrums.



Maar geen vlammen, en ik herinnerde me vanmorgen vroeg (alweer!) dat ik zoiets eerder gezien had. En direct daarop het besef dat wat we zien, gloeiende koolstof is wat door de vlam meegevoerd wordt. Dat is wat zichtbaar licht uitzendt, de vlam is zelf vrijwel onzichtbaar omdat het geen licht uitstraalt. De stalen heat riser is gloeiend heet, en zendt wel zichtbaar licht uit.
Kijk maar naar dit filmpje, al eerder in deze draad opgenomen. Ongeveer bij 50 seconden lijkt de vlam weg te vallen.

[youtube]TN4FPVtgHQw&feature=related[/youtube]

Maar het ding ging op dat moment niet langzamer branden, integendeel!
En dat brengt mij weer op de laatste grafiek in mijn vorige bericht. Ik vermoedde dat de verbranding slechter ging verlopen aan het einde, maar dat hoeft helemaal niet het geval te zijn. Wat ook kan, is dat het hele samenstel van de rocket zo heet begint te worden dat-ie bezig is eerdere aanslag in het vat op te ruimen. Te verbranden bij een lagere temperatuur, waardoor er weer wat meer CO geproduceerd wordt. Dat is best mogelijk, kort daarvoor had ik aan de zijkant van het bovenste vat 270 graden Celsius gemeten. Dicht genoeg bij de temperatuur waarbij losse roet begint te gloeien. Het eerste filmpje laat op een gegeven moment ook zien dat ik bezig was mijn evenwicht te verliezen, geen goed idee staande op een zaagbankje naast een vat van 270 graden!

Voor de goede orde: Gerard, je had gelijk. Vlammen zonder gloeiende koolstof deeltjes aan de buitenkant van de vlam zenden geen zichtbaar licht uit. Alles wat we dan wel zien, is louter contaminatie in de vorm van roet, water of anderszins.

Oei.... Ik zie eigenlijk nooit vlammen in de riser, alleen tijdens de opstart. Als de riser oranje kleurt, is er nooit een zichtbare vlam. Weet alleen niet of de vlam uitgebrand is voordat deze de riser nadert of kleurloos doorgaat. Eea hangt natuurlijk ook van de lengte van de burn tunnel af.

Groet,
DJ

Het kan goed zijn dat de vlam al lang uitgebrand is voordat-ie bij de riser aankomt. Bij dat gewrocht van mij is de hele tunnel maar 15 cm lang, dan wordt het aannemelijk dat bij geheel ontbreken van een zichtbare vlam die kleurloos geworden is.

Hallo Peter,

Ik heb die filmpjes een keer of wat bekeken, wat een hellevuur!

Het is niet verwonderlijk dat die buis in no- time weg is. Daar zal toch wat anders op gevonden moeten worden.

Die kleurloze vlam is trouwens ook bij de houtgas generator van John te ‘zien’.


Mijn idee over de verbranding: Wat je hier ziet is de verbranding van het secundaire houtgas. Dat je geen vlammen meer ziet betekend dat het primaire houtgas al weg is. Blijft alleen de CO verbranding over. En dat wil wel bij die temperatuur.

Is de Bell eindelijk schoongebrand, en je meet nog teveel CO, dan is die plek aan het begin van de riser denk het punt waar je withete lucht zou moeten injecteren voor het laatste stukje (tertiaire) verbranding. Misschien is er wel iets te combineren met het indirect koelen van de burntunnel.

Groet, Cp

Deze houtgasvlam is niet kleurloos. Het oranje bestaat uit gloeiende koolstofdeeltjes die het gas meevoert vanuit de reductiezone. Dit houtskoolpoeder is zo fijn als portland cement en belandt tijdens het rijden op de fiberglas filtersokken. Het oranje is een teken dat de reductiezone in zijn geheel op temperatuur is. De vlam is juist na de opstart paars gekleurd, maar dat is alleen tegen een donkere achtergrond te zien.

Een echt kleurloze houtgasvlam kan alleen bij gefilterd en gedroogd gas. Diezelfde vlam is in het donker blauw.

In een rocket krijg je geen fijn koolstofpoeder, omdat de brokken groter zijn en de gasstromen met wat minder geweld door een gloeiend bed gaan.

Cp, wat versta je onder primair en secundair houtgas?

Groet,
DJ

Bij mijn weten is de alleen een zuivere waterstof vlam onzichtbaar.
Waterstof kun je lauter zien branden doordat er vervuiling in de vlam aanwezig is.

Maar een vlam bij een rocket in de heat riser is toch normaal?
Als een heat riser ruim 2 meter lang is, dan kan daar toch een kegel vormige vlam uitkomen.

Hoort de vlam dan alleen in de burntunnel thuis?

Ben trouwens wel onder de indruk van de systematische aanpak van de rocket ontwikkeling van Peter.

Ha John,

Dutch John schreef:Deze houtgasvlam is niet kleurloos. Het oranje bestaat uit gloeiende koolstofdeeltjes die het gas meevoert vanuit de reductiezone. Dit houtskoolpoeder is zo fijn als portland cement en belandt tijdens het rijden op de fiberglas filtersokken.

I know… , zie mijn latere bemerkingen naar aanleiding van die foto.

Dutch John schreef:Het oranje is een teken dat de reductiezone in zijn geheel op temperatuur is.

Dat is dus exact dat deel van de verbranding wat op het filmpje van Peter zichtbaar wordt!

Dutch John schreef:De vlam is juist na de opstart paars gekleurd, maar dat is alleen tegen een donkere achtergrond te zien.Een echt kleurloze houtgasvlam kan alleen bij gefilterd en gedroogd gas.

Maar dat hebben we bij een toestel als dit voor directe verwarming niet echt nodig. Waar het om gaat, is dat misschien wel 80% van de op deze site besproken houtverbranders, niet eens dit verbrandingsvlamniveau haalt!

Dutch John schreef:Diezelfde vlam is in het donker blauw.

Die foto had ik ook gezien, maar ik wist even niet meer waar, anders had ik die wel gebruikt.

Dutch John schreef:In een rocket krijg je geen fijn koolstofpoeder, omdat de brokken groter zijn en de gasstromen met wat minder geweld door een gloeiend bed gaan.

Idd, ik heb ook goed op dat mechanisme gelet. Mijn waarnemingen daar deden me beseffen, dat precies na die fase er wat anders dan bij het gewone houtstookproces gebeurt. Dan wordt het zaakje zo turbulent, dat de gevormde as niet blijft liggen en niet eens verslakt, maar voor een niet onbelangrijk deel als, in een tissuevorm, meegaat met de afgassen.

Dat is eigenlijk een vliegas probleempke….

Dutch John schreef: Cp, wat versta je onder primair en secundair houtgas?

Het primaire houtgas is het gewone pyrolyse gas; d.w.z. het direct aan lucht verbrandbare gas wat vrijkomt uit hout bij verhitting, onder uitsluiting van lucht.

Het secundaire houtgas is het brandbare gas dat direct aan lucht brandbaar is, maar dat eerst dan gevormd wordt door vrije lucht aan de primaire brandstof toe te voegen. In de praktijk is dat verse lucht toevoegen over bijna withete houtskool.


Groet, Cp

Hai Michel,

michel schreef:Bij mijn weten is de alleen een zuivere waterstof vlam onzichtbaar.

Nou, de alcoholvlam is toch wel een goeie 2e , die zie je bij daglicht ook niet.

michel schreef:Waterstof kun je lauter zien branden doordat er vervuiling in de vlam aanwezig is.

Daar wordt in analysetechnieken dankbaar gebruik van gemaakt: Spuit een te analyseren stof in een waterstofvlam. En analyseer de afwijking in het ontstane kleurenspectrum.

michel schreef:Maar een vlam bij een rocket in de heat riser is toch normaal?

Ja. En naar de gekkigheid van het ding kan dat op meerdere plekken zijn. Bij de ingang, erin, en er na.

michel schreef:Als een heat riser ruim 2 meter lang is, dan kan daar toch een kegel vormige vlam uitkomen.

Dat lijkt me te componeren. En als die vlam aan haar einde tegen een WW brand, zul je geen roetafzeting hebben.

michel schreef:Hoort de vlam dan alleen in de burntunnel thuis?

De primaire, primair ja.

Maar ik moet ook nog is ff nadenken over die 15 cm van Peter.

michel schreef:Ben trouwens wel onder de indruk van de systematische aanpak van de rocket ontwikkeling van Peter.

Ja, dat mag best wel is benadrukt worden!

Het is niet alleen dat die manier ook eisen aan mij zelf stelt, maar het is bijzonder hoeveel mensen hier op een positieve manier, en een ieder met zijn eigen inbreng, dit werkelijk tot een van de mooiste en vooral meest echte ‘open source’ projecten maakt.

Helaas heb ik het ook wel eens anders meegemaakt, maar dat werd elders ook niks.
Daarom voel ik me eens te gelukkig dat het dus wel kan!


Groet, Cp