Ecologieforum

Hoi allemaal,

dank voor de vele reacties en sorry voor het late antwoord, 't was ineens druk met mijn werk.

Ik ben geen grote snoeier, in die zin zal het vanzelf wel een wilde heg worden denk ik

Iemand anders had me intussen ook een combinatie van hazelar met beuk aangeraden en dat lijkt me erg leuk.

Behoudt eik ook lang zijn dorre bladeren? Dat wist ik niet.

Taxus spreekt me zelf niet zo aan owv de giftigheid. Ik wil graag een kindvriendelijke tuin en voel er weinig voor om uit vrije keuze iets giftigs aan te planten.

Ik ben gevoelsmatig niet zo gek van de meeste eeuwig-groenen, zoals hulst e.d. Vuurdoorn leek me nog de mooiste.
Maar misschien kunnen jullie mij de waarde van deze struiken doen inzien en er zo mijn liefde voor vergroten

Weet iemand wat de voor- en nadelen zijn van vuurdoorn bvb, gecombineerd in een hazel-beukenheg, want daar ziet het nu naar uit...


Ziezo,
en nu ga ik jullie berichten nog eens lezen en zien of ik nog wat te schrijven heb.

Van harte bedankt voor jullie input,
ik waardeer het enorm,
Annemie

@Annemie,

Nadeel van de Vuurdoorn is dat hij doornen heeft. Voor kinderen echt oppassen, want het zijn houtige doornen. Vaak wordt het einde van een loot gevormd door een stevige doorn. Maar ja, doornen horen ook bij de natuur.
Een ander nadeel kan de groeiwijze zijn. Het is een struik die niet dichtgroeit, maar waar je hier en daar doorheen zult kunnen kijken. Tenzij de struik ook ruimte krijgt om in de breedte te groeien.

Voordeel is dat de bessen vogels aantrekken.
Ik merk dat de vogels niet direct komen wanneer de bessen rijp zijn, maar wat later als de andere vruchten op zijn. Blijkbaar is de vuurdoornbes niet hun eerste keus.
Daarnaast heb je keus in een paar kleuren bessen.
Vuurdoorn is ook een sterke groeier. Een meter aangroei per jaar is normaal.

Albert

Daar heb ik weinig aan toe te voegen, Albert.

De Eik die het best zijn blad houdt is de Zomereik (Quercus robur).
Bij de beuk zal je wel weer het bekende verhaaltje krijgen, namelijk 'welke beuk wilt u? De Gewone Beuk of de Haagbeuk?' Dan is het misschien handig om te weten dat dat voor het behouden van het blad niets uitmaakt.
De Haagbeuk(Carpinus betulus) heeft alleen van nature een iets dichtere groei, dus dat is voor jou waarschijnlijk beter als je echt niet gaat snoeien. Aan de andere kant zijn de beukenootjes van de Gewone Beuk (Fagus sylvatica) weer eetbaar. Maar dan moet je het wel gewone bomen laten worden

Als laatste wil ik graag nog wat zeggen over giftige planten.
Het is lastig om een tuin te hebben zonder giftige planten. De grootste groep niet giftige planten is namelijk bekent als goente of fruit. Je kan veel beter aan je kinderen leren dat ze niet van planten moeten eten, tenzij hun is verteld dat je het wel kan eten en hoe. Ik ben opgegroeit met een grote Taxus in de achtertuin, en toen ik de bessen zag heb ik gevraagt of ze eetbaar waren. Mijn ouders zeiden dat alleen vogels ze konden eten, en daarom heb ik ze pas weer aangeraakt toen ik voldoende plantenkennis had om beter te weten (en lekker mijn klasgenoten aan het schrikken maken )
In mijn optiek is alleen een Bereklauw niet welkom in een tuin met kinderen, de rest zijn goede leeropjecten

Succes Brit

Albert van WdJ schreef: Sommige gewassen groeien beter door afdekken, zoals koolsoorten. Andere hebben er problemen mee, de opstart gaat dan trager. Heeft vooral als oorzaak dat de afdekking als isolator werkt. De grond blijft langer koud. (geldt in ieder geval voor aardappels, wortels, bonen).
Albert

Mijn gok zou zijn, als ik kijk naar de gewassen, dat er sprake is van een stikstofgebrek. Onverteerd plantaardig materiaal vraagt stikstof, en dat doen jonge planten ook (zeker bonen).
Al kan ik jouw redenatie over temperatuur niet geheel uitsluiten

Groetjes Brit

@Brit,

Verterend materiaal gebruikt zeker stikstof, maar er komt ook weer wat stikstof vrij. Voor de zekerheid had ik vooraf duivenmest gestrooid op het stuk land.
De aardappelen waren 4 weken later dit jaar, maar de opbrengst was vergelijkbaar. Met dat verschil dat ik ze nu van de grond kon rapen, en anders ze eruit moet spitten.

Stikstofgebrek bij bonen kan eigenlijk niet voorkomen, want de boon vormt een symbiose in de wortels met stikstofbindende bacteriën.
Bonen hebben gewoon warmte nodig, daarom zei men vroeger al dat de boon de mei-zon niet moet zien, je moest ze voor een goede opbrengst pas eind mei zaaien. Dan heb je meer kans op constant warm weer. (In geval van een kas gaat dat verhaal natuurlijk niet op.)

Ik ga de afdekking dan ook anders toepassen. Ik laat de gewassen eerst voldoende opgroeien, en pas de afdekking toe in de loop van het voorjaar. Dit geeft waarschijnlijk wel meer onkruiddruk, maar dat is wel te overzien op die paar vierkante meters.

Wel zorg ik dat in de winter de grond bedekt blijft. Zodat er nog geen onkruid staat, als ik wil beginnen met zaaien. Waar ik wil zaaien, haal ik de afdekking tijdelijk weg.


Groet,

Albert

Albert van WdJ schreef:Verterend materiaal gebruikt zeker stikstof, maar er komt ook weer wat stikstof vrij.

Vers plantenmateriaal dat niet meer groen is zal eerst stikstof ontnemen en pas later, als het domkerder van kleur is geworden, pas weer stikstof afgeven. In geval van houtsnippers kan het gerust een jaar duren voordat dit het geval is. Ik kan me dus voorstellen dat stro en dergelijken één of twee maanden stikstof gebruiken voor het af te geven.

Albert van WdJ schreef:Stikstofgebrek bij bonen kan eigenlijk niet voorkomen, want de boon vormt een symbiose in de wortels met stikstofbindende bacteriën.

Het verhaal is dat deze bacteriën onvoldoende stikstof kunnen binden doordat dit is ingenomen door het nieuwe verterende materiaal. Daarvoor dacht ik altijd dat het werdt veroorzaakt door een gebrek aan zuurstof door de bacteriële activiteid
Hoe dan ook, jouw oplossing zal voor al deze zaken de oplossing zijn, dus waar hebben we het eigenlijk nog over

Succes Brit

Brit schreef: Het verhaal is dat deze bacteriën onvoldoende stikstof kunnen binden doordat dit is ingenomen door het nieuwe verterende materiaal.

In dat geval zouden de bacteriën de stikstof binden die reeds voorkomt in het organisch materiaal te plaatse. Dat is echter niet zo. Nitrificerende bacteriën binden stikstof direct uit de lucht. Ze voegen dus opneembare stikstof toe aan de grond en planten. Vandaar dat biologische boeren vaak klaver zaaien tussen het gras. Want ook klaver behoort tot de vlinderbloemigen die stikstofbindende bacteriën in de wortels hebben. Daar profiteert het gras tenslotte ook weer van.

Al met al is het op het productieniveau waar ik mijn groentetuin bedrijf eigenlijk niet zo relevant. Zijn de andijviekroppen wat kleiner dan neem ik er eentje meer.
Het is puur de biologische interesse hoe een en ander zich ontwikkelt. Permacultuur is goed toepasbaar op je tuin, en het afdekkingsprincipe van Ruth Stout ook, maar één op één toepassen gaat niet.
Je moet door proberen en uittesten er achter komen wat werkt en wat niet. En dan maar hopen dat ik het ook begrijp waarom het niet of wel werkt.

groet,

Albert

Albert van WdJ schreef:Brit schreef:
Het verhaal is dat deze bacteriën onvoldoende stikstof kunnen binden doordat dit is ingenomen door het nieuwe verterende materiaal.


In dat geval zouden de bacteriën de stikstof binden die reeds voorkomt in het organisch materiaal te plaatse. Dat is echter niet zo. Nitrificerende bacteriën binden stikstof direct uit de lucht.

Dat klopt, en daar ging ik in mijn verhaal ook van uit.
Om eerlijk te zijn weet ik ook niet of vers plantenmateriaal (of de bacterién/schimmels die erop zitten) stikstof uit de lucht gebruiken of niet. En ik kan het ook niet vinden op dit moment. Maar met bijna 80% stikstof in de lucht ben ik geneigd om jou gelijk te geven

Groetjes Brit

Besten,
ik ben al van kinds af aan opgegroeid met permacultuur: gemakkelijke tuin, eetbaar, veel vaste planten, met de seizoenen mee en voor iedereen beschikbaar gebaseerd op de drie krachten wind, zon en water(kort door de bocht).

Nu hebben we onze eigen permacultuur aangeplant. Fruit, groente en hulsvruchten. Ook wij hebben te maken met hoge bomen die regelmatig zon opslokken. Toch groeit alles voortreffelijk. Als haag hebben we nu besloten om bramen en kruisbessen te planten. Bramen groeien bij ons in de natuur en ja, kruisbessen heb ik bij de kwekerij gekocht, kant en klaar.

Bezoekers,die al iets over permacultuur gehoord hebben, zijn enthousiast. Anderen maken van permacultuur Spermacultuur en weer anderen noemen het gewoon een moestuin.

Geeft niet, want we genieten er nu alvolop van en hopen op veel vreugde en eetplezier in de zomer en de herfst.

Meer weten?

Op de site van permacultuur Nederland staan alle grote en kleine projecten, veel tips en wetenswaardigheden en kunnen er ook cursussen gevolgd worden.

groet,

Hier een laagdrempelige film over wat permacultuur zou kunnen betekenen in de toekomst.

Het zijn 5 delen:
http://www.youtube.com/watch?v=xShCEKL- ... ather=True

Albert van WdJ schreef:

Brit schreef: Het verhaal is dat deze bacteriën onvoldoende stikstof kunnen binden doordat dit is ingenomen door het nieuwe verterende materiaal.

In dat geval zouden de bacteriën de stikstof binden die reeds voorkomt in het organisch materiaal te plaatse. Dat is echter niet zo. Nitrificerende bacteriën binden stikstof direct uit de lucht.
groet,
Albert

De bacteriën die zorgen voor stikstofbinding dienen wel aanwezig te zijn in de grond. Zeker zandgronden hebben niet altijd genoeg bacteriën en dat kan een reden zijn dat niet veel of zelfs helemaal geen binding plaats vindt. Even controleren aan de wortels, de witte knobbeltjes zijn stikstofbolletjes.
Deze bacteriën zijn evt. wel aan te voeren, apart of met het zaad mee.

Is het met permacultuur niet zo dat je niet zou mogen spitten ? Een keer flink spitten kan ook onverwachte voordelen bieden. Zo had ik een keer alles omgespit en kwam overal veel Zandwolfsmelk op. Zeldzaam en staat op de rode lijst. Ze werden wel 2 meter hoog.

Met mulchen moet je eerst weten waarom je het eigenlijk wil. Ik zit op een droge zandgrond en dan wordt de grond flink opgewarmd door de zon in het voorjaar. Tenminste, als ik niet mulch. In de zomer daarentegen kan deze zelfde zandgrond echt heel heet worden dat je er met je blote voeten vanaf brandt. Humus (niet verwarren met compost) kan dan echt verbranden dus mulch ik pas laat. Omdat de droge zand veel water nodig heeft gaat de mulch er doordrenkt van water op. In het voorjaar maak ik altijd "valse zaaibedjes". Een stukje grond klaarmaken alsof je gaat zaaien dus heel netjes, dan laten liggen totdat onkruid ontkiemt (bij droogte beregenen om het kiemen te bevorderen). Het onkruid gaat ontkiemen en dat schoffel je heel oppervlakkig weg, zeker niet te diep woelen want dan laat je weer nieuw onkruid het licht zien. Evt. nog een keer herhalen maar dat hangt ervan af hoe vuil je normaal altijd teelt. Vorige jaar in het onkruidzaad gestaan? dan nog een extra keertje. Na het verdrogen van het onkruid direct zaaien en water geven enkel op het zaad.

Ik laat tussen de groente altijd vrij veel staan en haal in het seizoen selectief onkruid weg. Waar iets groeit kan niet iets anders groeien zeg ik maar en het is erg mooi. Er staan altijd wel mooie bloemen bij en soms erg onverwachte. Daarnaast zaai ik Phacelia in het voorjaar en Serredella (ook een stikstofbinder).

In permacultuur zijn geen dogma's. De grond keren (spitten, ploegen, enz) mag wel maar dan moet je goed bewust zijn van wat je aan het doen bent. Met welke reden zou je spitten en hoe vaak doe je dat.

Permacultuur staat wel bekend om het feit dat er niet of weinig wordt geploegd. Dat komt ook omdat er wordt gewerkt naar een volwassen systeem met meerjarige planten. Maar of het echt niet mag,...

Wat ik leuk vind aan permacultuur is de diversiteit in soorten, het observeren in de natuur en die dan imiteren. Eigenlijk maak je een stukje eetbare natuur. Daar hebben veel andere organisme ook nog wat aan. Geweldig als er opeens een vogelsoort op je land of tuin neerstrijkt die daar lekker aan de slag gaat. Neem de zanglijster die iedere zomeravond een mooi lied zingt en slakken kapot slaat op de stenen die jij in je tuin heb neergelegd.

Permacultuur is geen trademark, copyright of patent, dus iedereen kan zijn of haar methode permacultuur noemen.

Maar om in overeenstemming met de prematuur gedachte te blijven moet je natuurlijk wel de drie principes aanhouden:

1) Zorg voor de aarde: Alle ecosystemen moeten zich kunnen ontwikkelen.
2) Zorg voor de mensen: Mensen moeten toegang hebben tot hetgeen nodig is voor hun voortbestaan.
3) Limiteren van bevolking en consumptie: Door onze behoeften te reguleren kunnen we de middelen vrijmaken om bovenstaande principes te realiseren.

Daarbij moet alles (inclusief punt 3) op vrijwilligheid gebaseerd zijn.

Paul Wheaton onderscheid 10 niveaus van permaculture (niet exact hoor):
Level 1 is iemand die ten minste zijn afval scheidt en level 10 is Sepp Holzer!
De meeste van ons zullen ergens daartussen wel passen

Hallo Rien,

Welkom op ecologieforum !
Ik zie dat je al aardig beslagen bent in de materie.
Interessante site heb je ook. Hoe komt dat we je nog niet eerder gehoord hebben hier ?

Ik zie dat je je ook nogal bezig houdt met geld-/goud-/invsterings-vraagstukken.
Heb je deze draad al gelezen: http://www.ecologieforum.eu/viewtopic.php?f=2&t=1695

G

Dank je Gandalf.
Ik heb domweg dit forum niet eerder gevonden. Maar nadat er iemand een link op mijn blog zette...

Ik juist de begin post van die draad gelezen, en een beetje van de follow-up up. Maar ik heb niet de tijd om alles te lezen, en ben dus een beetje huiverig om er op te reageren.

Zal toch eens een poging wagen ...