Ecologieforum

Peddelen wordt dat toch genoemd als je verschillende staalsoorten in elkaar smeed tot een mes?

Ik heb van onze "forum-indoor-indiaan" nog een paar staafjes titanium gekregen, is dit iets voor het smeden van een mes?

titanium is zo lastig slijpen

Ik weet niet hoe ze dat door elkaar smeden noemen, ik ben geschoolt als hoefsmid, ander smeedwerk is maar wat "vrijetijds gerommel" veelal door probeersels geleerd. Ik denk dat ik ook veel termen gebruik die niet in boeken terug te vinden zijn Ik kan het overigens wel..

Pas was ik bij een nog andere indoor-forum-indiaan en die had een keramisch mes, wit van kleur.
Is dat ook lastig te slijpen?

Peddelen zal wel een streekgebonden woord zijn. damas staal is wat universeler.

http://www.samurai-sword-shop.com/Samur ... n_gids.htm

Zou je zo'n ding kunnen smeden?



Voor mijn werkplaats?

Of een worksjop organiseren in de winter?

Of een samoerai zwaard, tig keer uitgesmeed, dubbel geklopt, enz. totdat je een zwiepend stuk gereedschap hebt

Het gaat me dan vooral om de tapse vorm van de boor, om een reeds geboord gat op te ruimen.

De rest is meer onzin natuurlijk

michel wrote:Pas was ik bij een nog andere indoor-forum-indiaan en die had een keramisch mes, wit van kleur.
Is dat ook lastig te slijpen?

Weet ik niet.

Deel 2

Stap 7 was het ontharden in de kachel (of een kolenvuur)

Stap 8 het mesje word op een tafen geklemt en met een vijl bewerkt, hij word nu klaar gemaakt om geslepen te worden. De punt word afgewerkt en de laatste oneffenheden die er uit moeten worden verwijderd. Ik heb er voor gekozen om de oorsprong van het mes door te laten schemeren, op beide zijden is nog te zien dat hij ooit een rasp was. Dat vind ik leuk, je word en altijd aan herinnert dat het ooit "afval" was dat nu een nieuw leven heeft.

Het mes in bewerking:
Stap 8 na de afwerking mag het mes weer gehard worden. we stoken hem oranjeheet. bij witheet verbrand de snede en bij jij kersrood hard het mes niet goed uit. Oranje is de gewenste kleur
Als het mes op de goeie temperatuur is (te testen met een magneetje, als hij niet meer plakt is het goed) word deze in een bak water of olie ondergedompeld, deze rappe afkoeling zorgt voor het harden.

Stap 9 het mesje word 2 uur in de oven gelegd en mag daar twee uurtjes verblijven op 200 graden, door het harden zit er veel spanning in het staal, deze komt wat los in de oven, die maakt het staal minder "broos"
Stap 10 Als het mes uit de oven komt kan het gepolijst en geslepen worden, daarna kan het heft bevestigd worden.

En klaar

12much, de angel is 9mm bij 5 mm

Heb je nog ergens wat rondslingeren aan heft materiaal ?

Groeten,

michel wrote:Peddelen wordt dat toch genoemd als je verschillende staalsoorten in elkaar smeed tot een mes?

Michel, ik denk dat je misschien in de war bent met "puddle ijzer". Zie Google.
Arie Boer (jou welbekend denk ik) had het ook daarover toen ik er eens slotbouten kocht. Die roesten minder of bijna niet, vergeleken met het moderne spul.
Gerard de Jonge

Kies maar:




de houtjes zijn afkomstig van een Skandinavische dwergberk. Die groeien heel langzaam en alleen boven de bijna permanente vorstgrens, zijn grillig en niet te snijden, maar na verschillende schuur- en vijlbewerkingen prachtig van structuur. Een stuk elandgewei en een brokje elandbot, van die laatste is soep getrokken met het aanhangende vlees en de rest heb ik draadjesvlees van gesudderd, in reuzel van het ex-huisvarken, eruit gelebberd met een pas gebakken volkoren vloerbrood.Gebakken in de restwarmte van de spekstenen kachel. Op het graan en mijn gist-zuurdesemmengsel na, plaatselijk geoogste voedingsmiddelen (Tyngsjo, Zweden)

Van resten tuigleer, pons ik altijd schijfjes of ringen, die overal voor te gebruiken zijn, totdat je alleen nog gaten overhoud, bijeengehouden door de laatste restrandjes. Eén keer in de 5a6 jaar kook ik ook die restjes nog weg in een pan die de hele winter op de kachel blijft staan, aan het eind wat water er doorheen en opkoken, door een RVS zeef wrijven met een soeplepel en zachtjes laten pruttelen tot het een vette stroop wordt. Deze op een RVS plaat zonder omgezette randen uitsmeren en op een droge plek laten drogen. Zodra het verglaasd is, kun je dit spul in brokjes tot aan gruis toe vermalen met een mixer, grinder of staafmixer en met wat silicagel of wat rijst in een lapje linnen in een luchtdichte pot bewaren.

Indien nodig, een gewenste hoeveelheid in een lepel kokend water oplossen en net zoveel water erbij blijven voegen tot alle vaste delen zijn opgelost, even indikken tot drinkyoghurt dikte en voila: huidenlijm..(of gom, om papier (voor) te lijmen, bijvoorbeeld)

Het brokje damast is geweldig mooi om er een pommel van te maken....

Een stukje dwergberk zou dan top zijn.

Groeten,

je bent toch wél thuis zaterdag?

Jazeker, ik lig wel het grootste deel van de dag op 1 oor (nachtdiensten) maar mijn vrouw is sowieso ook thuis.

Groeten,

12much,

Spullen zijn binnen, ik ga er volgende week mee aan de slag.

Mijn dank is groot

Groeten,

Mijn allereerste smeedwerkstukje is klaar. Een steakmes. Het staal deed voorheen dienst als een achterschroefveer van een Volvo. De greep is van Essenhout. Er is weinig aan geslepen, omdat de vorm er aardig in zat. Het lemmet is richting snede dun gesmeed. Het grove slijpwerk met een kleine slijptol, de rest met schuurpapier, vastgeniet op de werkbank. Oorspronkelijk was het idee om de heft-delen vast te klinken, maar bij gebrek aan messing spijkers is het vastgeschroefd met messing M-3 schroefjes.

Het lastigste bij het smeden is het fijnsturen van het materiaal. Het verjongen en strekken van de punt en het heft. De dikte van het lemmet egaal van 3,5 mm bij heft naar 0 bij de punt laten verlopen. Na het harden moet je trouwens niet veel meer willen schuren... Totaal was het een dikke halve dag werk. Leuk werk. Écht leuk werk.

Het ruwe smeedstuk: Na slijpen: En zoals ie klaar is: Groet,
DJ