De laatste weken heb ik de rocket minimaal twee keer per dag maximaal gestookt. Tijdens deze tests zijn er eigenlijk maar twee echte problemen aan het licht gekomen.
1 – De lange pijp van 60 cm
2 – De delen die met extreem hoge temperaturen in aanraking komen.
Beide problemen hebben een gemeenschappelijke oorzaak, namelijk waterglas.
De lange pijp had ik eerst geïmpregneerd met verdund waterglas en daarna ingesmeerd met vuurvaste kit die ik had verdund met waterglas. Waterglas krimpt behoorlijk en daarom is er een scheur ontstaan in de binnenkant van de pijp. De andere delen had ik na het impregneren ingesmeerd met vuurvaste kit dat met water is verdund. Deze hebben geen scheuren aan de binnenkant. Wel een aantal haar scheurtjes aan de buitenkant, dat ik voor de stevigheid had ingesmeerd met verdund waterglas. Op de foto is dat goed te zien.
Burntunnel en rvs 304.jpg
Het stuk metaal dat ernaast ligt is rvs 304. Dit heb ik vier keer in de burntunnel mee gestookt. Aan de schilfers is te zien hoe het langzaam kapot brandt terwijl de burntunnel na tientallen keren nog geen schade lijkt te hebben. Ook de bocht van de riser heeft nog geen problemen, ondanks het toch een complexere vorm heeft en de temperatuur soms boven 1100 graden uitkomt.
Rocket-21 017.jpg
Om een indruk te krijgen van de temperaturen gebruik ik een ijzerdraad van 1,5 mm dik. Deze hang ik in de riser tot onderin. Aan de gloeikleur kun een inschatting maken van de heersende temperatuur. Over het algemeen is het onderin oranje geel van kleur als hij goed opgang is.
Gloeikleuren.jpg
Het is me zelfs èèn keer gelukt om hem wit heet te krijgen. Het ijzerdraad ( en de pijp ) is dan ook oranje tot bovenaan de riser.
Echt heel nauwkeurig is het niet, maar voor de indruk toch een simpel en goedkoop alternatief voor een dure thermometer. En dat is maar goed ook want het draadje gaat niet heel lang mee.
Het gebruik van waterglas in delen die goed heet worden zoals de swirler is af te raden. Waterglas wordt nl. weer vloeibaar boven de 1100 graden. En als het weer afkoelt krimpt het en uiteindelijk breken de delen in kleine stukken uiteen.
Waterglas krimp.jpg
Van de rechter swirler had ik ieder blad een andere waterglas verhouding gegeven en de buitenrand dik geïmpregneerd. Duidelijk geen goed idee
Het gebied vlak voor de burntunnel (swirler) in het gloeibed is bij mijn bevindingen de heetste plek in de rocket. Het ijzerdraad is daar constant geel of geel wit van kleur. Materialen op die plek krijgen het aardig voor hun kiezen.
Om toch de vuurvaste kit te kunnen gebruiken heb ik het waterglas uit de vuurvaste kit verwijderd door het met veel water te verdunnen, dan te laten bezinken en vervolgens het water ( met waterglas ) af te gieten. De swirler die ik daar van gemaakt heb houd zich prima. Op de foto is de onderkant te zien ( het heetste punt). Dit is na zo'n 15 keer stoken.
Onderkant swirler.jpg
Een buis maak ik nu op de volgende manier.
oppervlakkig impregneren met verdund waterglas
insmeren met water verdunde kit
aluminiumfolie om de pvc pijp en ook insmeren met verdunde kit
het papier om de buis wikkelen en met elastieken vast zetten
de buitenkant insmeren met verdund waterglas
het geheel goed laten drogen.
Dit geeft echt een super gladde binnenkant. De folie kun je eventueel laten zitten, die brand wel weg.
Pijp met en zonder alu.jpg
De swirler
Ik ben er nog steeds van overtuigd dat een swirler met de goede verhoudingen een positief effect heeft op de werking van de rocket. Feiten op tafel leggen zonder meetapparatuur gaat natuurlijk niet, maar met je zintuigen kun je redelijke verschillen waarnemen met swirler zoals:
- de lengte van de vlammen (is korter)
- de turbulentie van de flammen (veel meer turbulentie)
- trek (gem. meer trek)
- geur (gem. minder kampvuur geur)
- irriterend in ogen en neus ( gem. minder irriterend)
- de temperatuur ( gem. hoger en beter verdeeld onder en boven in de burntunnel)
Ook ben ik erachter dat het effect niet zozeer in de draaiende beweging zit die de swirler veroorzaakt, maar eerder in de turbulentie direct achter de bladen. De draaiende beweging heeft pas effect op het moment dat de gassen haaks om de riser in gaan. Vaak komen de vlammen niet eens zo ver. Je zou denk ik ook af kunnen met een rooster voor de burntunnel gemaakt van strip, waarbij je de strip onder een hoek zet i.p.v. Recht.
Op dit moment heb ik goede ervaringen met een doorstroom oppervlakte verdeling van 1/3 2/3.
swirler verhouding.jpg
De rode pijltjes stellen de hete luchtstroom voor. Ik was begonnen met vrij grote bladen van 4 cm diep en onder een vrij scherpe hoek. Dit levert een mooie twister op, maar ook veel weerstand en weinig turbulentie. Dit werkt van geen meter. Vele probeersels verder weet ik nu dat als je de ongehinderde doorstoom kleiner maakt dan 2/3 van de oppervlakte dat een negatief effect heeft.
Een greep uit de swirler selectie.jpg
Sinds deze week gebruik ik ook kleinere bladen van 1 naar 2 cm diep taps toelopend. Dit gaat heel goed. Veel kleiner wil ik ze niet maken, want dan worden ze te fragiel. Ik ga nog een beetje spelen met de hoek van de bladen om te kijken of dat opvallende verschillen oplevert.
Vorige week heb ik een bezoek gebracht aan de keramiek bv in Steenwijk om informatie in te winnen over vuurvaste klei en het materiaal van mijn stook bloempot ( want deze blijkt versassend vuurbestendig). Ik ben daar echt super goed geholpen. Het bijzonder vriendelijk en meedenkende karakter is dan ook het melden waard.
De eerste test met klei en chamotte om eventueel te gaan gebruiken in de stookkamer hebben positieve resultaten opgeleverd.
Verder zijn er weer allerlei ideeën en mogelijkheden met dit materiaal. Wie weet wat daar weer uit gaat komen.
Jeroen