Ecologieforum

Nee hoor.

Gewoon aanvullende info "ter volledigheid".

Hoe weet jij dat eigenlijk hoe die mensen dat zouden interpreteren?

G

12much wrote:Jaren geleden ontstonden er allemaal hoaxes die melding deden van verdwenen glazuur en ontkalkte gebitten en zelfs botten na het nuttigen van onthard water.

Ik heb mij wijs laten maken dat koperen leidingen met name in de bochten corroderen als het water te zacht is. Kan iemand dat bevestigen, dan wel ontkrachten?

Drinkwaterbehandeling gaat iets verder dan alleen ontkalken als je je eigen water wilt benutten. Onlangs een aantal methodes voorbij zien komen:
-keramische filters, evt voorzien van zilver of actief houtskool
-UV behandeling
-Ozon behandeling
-Omgekeerde osmose
-Chloor of ander chemische behandeling

Iemand ervaringen met deze methodes? Welke is het meest geschikt voor de zelfvoorziener? Met andere woorden: gaat een leven mee en behoeft geen vervanging van delen.

Groet,
DJ

@12Much, bedankt voor je link naar de "waterboer" maar een aankoop in die richting om mijn godin naar tevredenheid te kunnen bedienen is op dit moment prematuur.
Verhuizing volgende maand naar een berg in Frankrijk maakt me een waterinstallatie rijker waar ik tot nu te geen tijd voor had om me echt in te verdiepen.
De basis is in ieder geval een bron recht uit de berg naast een beek met daaraan een ondergronds reservoir van ca. 4 m3 en een losse bovengrondse PE container van 1 a 1.5 m3. Dat geheel gaat dan door de installatie op foto (die al drie jaar ongebruikt staat) en moet als alles werk een drinkbaar watertje opleveren.
Het bijbehorende drukvat met pompen zijn afgekoppeld om bevriezing te voorkomen.
Of mijn koffie godin het zonder verdere antikalk behandeling dan ook lekker vindt moet nog getest worden.

@ DJ Natuurlijk een behoorlijk "over the top" als huisinstallatie, maar het kwam met de aankoop van het perceel e.d. Ik moet dus ook gaan puzzelen wat hier nuttig, nodig en bruikbaar is. Inmiddels "gehoord" dat indien je op commerciële basis wel eens gasten ontvangt in Frankrijk, een grijs water systeem uit den boze is omdat al je water drinkwater kwaliteit moet hebben. grrrrrrrr

Ter informatie een paragraaf uit mijn scriptie die ik gemaakt heb voor mijn Vapro C opleiding. Ik was toen werkzaam bij een membraanfiltratie bedrijf waar voornamelijk capillaire membranen worden gemaakt.

Voor filtratie wordt in Nederland vooral point of entry toegepast dwz: filteren en daarna het leidingensysteem in naar de eindgebruikers. Op plekken waar de waterkwaliteit slecht is worden er steeds meer systemen ontwikkeld die gebruikt worden bij het eindgebruik ook wel point of use genoemd.
Membraan filtratie wordt steeds meer toegepast. Dit komt oa daardat een aantal bacterieen bestand zijn geworden voor de reguliere chloor en of ozon behandelingen (la gyardia en cryptosporidium). In Amerika zijn al staten waar drinkwater verplicht gezuiverd moet worden met een membraan. Ook in Nederland staat al een paar jaar zo'n installatie bij PWN in Heemskerk. Zij zijn membranen gaan gebruiken omdat in het buitenland (te) veel zout loost in de rivieren wordt geloost. Hierdoor bevat het drikwater teveel Natrium (voornamelijk).

1.6 Soorten membranen en toepassingen

Een membraanproces is een scheidingsproces waarbij een voedingsstroom gescheiden wordt in twee stromen die zowel gasvormig als vloeibaar kunnen zijn. De stroom die de componenten bevat die door het membraan worden tegengehouden, is de retentaatstroom, terwijl de componenten die door het membraan heen gaan de permeaatstroom vormen.

Een membraan kan gedefinieerd worden als een barrière tussen twee homogene fasen. Scheiding wordt verkregen door verschil in transportsnelheid door het membraan. Transport vindt plaats onder invloed van een drijvende kracht.

Het transport door een membraan komt tot stand door of een drukverschil, een concentratie- verschil of een chemisch of elektrisch potentiaalverschil als drijvende kracht.

Het membraan vormt een semi-permeabele wand waar sommige deeltjes sneller doorheen getransporteerd worden dan andere, zodat er een scheiding ontstaat.

Er zijn verschillende soorten membranen:
• Vlakke membranen
• Holle membranen

De membranen kunnen in 3 verschillende ‘types’ onderverdeeld worden:
• Poreuze membranen (MF-, UF-, NF-, RO- membranen)
• Niet poreuze membranen (gasscheiding en pervaporatie)
• Carrier membranen

Vlakke membranen worden gebruikt in platen filters en spiral-wound systemen.

Holle membranen zijn zelfdragende membranen. Er zijn 3 typen holle membranen:
• Holle vezel membranen (diameter: < 0.5 mm)
• Capillaire membranen ( diameter: 0.5 – 5 mm)
• Buizen ( diameter: >5 mm)

De buizen zijn niet zelfdragend en hebben een filterdrager van bv. non-woven polyester of een poreuze koolstof buis.

Poreuze membranen scheiden deeltjes. Zeer goede resultaten kunnen behaald worden als de poriën kleiner dan de deeltjes zijn. Dit vindt voornamelijk plaats bij MF- en UF-membranen.

MF- en UF- membranen kunnen van keramisch materiaal gemaakt worden. Deze membranen zijn bestand tegen zeer hoge temperaturen. Ook zijn deze membranen zeer chemisch bestand, maar deze membranen kunnen slecht gereinigd worden. Wanneer deze membranen van een polymeer gemaakt worden, kunnen deze niet zulke hoge temperaturen verdragen, maar zijn veel beter reinigbaar. Membranen van polymeer zijn vele malen goedkoper dan keramische membranen.

Microfiltratie (MF):
De term microfiltratie wordt gebruikt wanneer deeltjes met een diameter tussen
10 tot 0.05 μm afgescheiden worden.
Microfiltratie membranen worden gemaakt van veel verschillende stoffen gebaseerd op organische materialen (polymeren) en anorganische materialen (keramiek, metalen, glas) zoals:
• Polyethersulfon (PES)
• Polysulfon (PSU)
• Cellulose esters
• Aluminiumoxide (Al2O3)
• Silicium carbide (SiC)

MF membranen hebben een hoge flux, maar vervuilen snel.
Deze membranen worden o.a. gebruikt voor:
• Afvalwater behandeling
• Scheiding van olie-water emulsies
• Drinkwater bereiding (voorbehandeling)
• Bierfiltratie

Ultrafiltratie (UF):
Wanneer de deeltjes die door het membraan tegengehouden worden niet groter zijn dan
0.1 μm, spreekt men van ultrafiltratie. UF membranen worden voornamelijk gebruikt om macromoleculen en colloïden uit een oplossing te filteren.
De meeste UF membranen worden gemaakt van polymeren en keramiek zoals:
• Polyethersulfon (PES)
• Polysulfon (PSU)
• Cellulose esters (b.v. cellulose acetaat)
• Polyetheretherketon

Deze membranen worden o.a. gebruikt voor:
• Bereiding van kaas
• Drinkwater bereiding (voorbehandeling)
• Leer industrie

Nanofiltratie (NF) en Reverse Osmose (RO):
RO wordt gebruikt als er laagmoleculaire stoffen (zoals organische moleculen, glucose) uit een oplossing gescheiden moeten worden. Bij deze membranen moet de oplossing met hoge druk door het membraan geperst worden. Deze hoge druk is nodig om de osmotische druk te overwinnen. De structuur van NF- membranen is gelijk aan RO membranen, maar meer open NF- membranen houden voornamelijk bivalente ionen (2-waardige ionen, zoals Ca2+) tegen. RO- membranen houden ook monovalente ionen (1-waardige ionen, zoals Na+) tegen. De meeste NF/RO membranen worden o.a. gemaakt van cellulose esters, aromatische polyamiden, polyimiden.
NF membranen worden gebruikt voor (o.a.) het ontharden van water, RO membranen voor (o.a.) het ontzouten van water.

Niet- poreuze membranen kunnen moleculen van ongeveer dezelfde grootte scheiden. Scheiding vindt plaats door verschil in oplosbaarheid en/of diffusiesnelheid.
Dit soort membranen worden gebruikt bij pervaporatie, gas scheiding en dialyse.

Wanneer een concentratieverschil de drijvende kracht door het membraan is, wordt het proces dialyse genoemd. Transport door het membraan vindt plaats door diffusie en scheiding wordt verkregen door verschil van diffusie, omdat de stoffen verschillende molecuulgewichten hebben. Dialyse wordt vooral gebruikt voor medische toepassingen (nierpatiënten) en voor het verwijderen van alcohol uit bier.
Dialyse membranen zijn in droge toestand niet poreus. Om een goede werking te krijgen moet het membraan bevochtigd worden, zodat het gaat opzwellen.
Dialyse membranen worden (o.a.) gemaakt van cellofaan, cellulose acetaat en polycarbonaten.

Pervaporatie is een membraanproces dat de verdamping van vluchtige stoffen combineert met hun transport door een selectief membraan. Via dit proces kunnen vluchtige organische componenten vanuit een vloeistofmengsel, door een semi-permeabel membraan, overgaan naar de gasfase aan de permeaatzijde. De drijvende kracht is het chemische potentiaalverschil tussen de fases aan weerszijde van het membraan. Deze membranen worden meestal gemaakt van composiet membranen met een polymeer toplaag
Pervaporatie wordt gebruikt bij:
• Dehydratie (ontvochtigen) van organische oplossingen
• Verwijderen van organische componenten uit water

Membranen voor gasscheiding maken ook gebruik van concentratieverschil.
Meestal zijn deze membranen opgebouwd uit 2 of meer lagen. Een poreuze laag met daarop een niet poreuze laag, die permeabel voor bepaalde gassen is.
Deze membranen worden gebruikt voor:
• Verwijderen van H2O uit de lucht.
• Verwijderen van organische dampen uit lucht.
De meeste membranen voor gasscheiding worden gemaakt van:
• Polysulfon (PSU)
• Polyimide
• Polymethylpenteen

Een carriermembraan is in staat om met een specifieke stof in een oplossing een complex aan te gaan. Transport vindt plaats door diffusie.

Carrier membranen worden op kleine schaal gebruikt voor de scheiding van kationen (b.v. koper, nikkel, lood), anionen (b.v. nitraat, chromaat), gas (b.v. CO) en organische moleculen (b.v. scheiding van een benzeen en hexaan mengsel).
De keuze van de carrier is afhankelijk van waar het molecuul een complex mee moet gaan vormen. Enkele gebruikte carrier moleculen zijn:
• Tertiaire aminen
• Cobalt complexen

Joost

Ik heb mij wijs laten maken dat koperen leidingen met name in de bochten corroderen als het water te zacht is. Kan iemand dat bevestigen, dan wel ontkrachten?

Wat een leuke veronderstellingen komen hier weer voorbij:-) Maar het zou niet fair zijn zoiets zomaar af te wijzen, ik heb een controle uitgevoerd. Nu wil het toeval dat wij in ons laboratorium hard water "maken" dmv verschillende filtersystemen aan elkaar te koppelen en het schone/zachte water weggooien. Het gaat er n.l. om het harde water over te houden. Deze heeft een DH van 21-24!! Voor onze klimaatkast willen we soms een DH van 0 hebben en daarvoor gaat het nog een keer door een harsfilter (een volautomaat dit keer). ik weet het, ik ben druk bezig om een tweede opslagvat in te passen van 1000 liter, om het zachte water op te vangen, maar wie heeft er tegenwoordig nog een stoomstrijkijzer, luchtbevochtiger of zelfs een een stoomcleanertje om je nette pak of de vitrages een stoombeurtje te geven om die kuub weg te werken?

Er zitten in dat laatste traject 2 messing kniekoppelingen waar kunststof JohnGuest insteekkoppelingen op zitten geschroefd. Ik heb ze onder de microscoop vergeleken met een gloednieuwe van het zelfde type en er zit zelfs een duidelijk zichtbare gietfout in alle drie de exemplaren, dus ze komen ook nog uit dezelfde matrijs. Op de kleur na geen enkel verschil waar te nemen, het gewicht is op 0,14gram gelijk en dan is één van de oude nog zwaarder ook. We hebben even zitten rekenen en we schatten dat er een kleine 120.000liter zacht water doorheen is geweest sinds de installatie en dat door slangen van 6mm doorsnede....

Als we echt op de letter over corroderen gaan praten, is het verschil nihil op de (totale) verkleuring van het messing na.

Drinkwaterbehandeling gaat iets verder dan alleen ontkalken als je je eigen water wilt benutten. Onlangs een aantal methodes voorbij zien komen:
-keramische filters, evt voorzien van zilver of actief houtskool

Ik heb zo'n filter om drinkwater te kunnen maken (MSR, Waterworks) van onbekende waterbronnen als ik op vakantie ben met mijn kano. Zelfs een volgelopen karrespoor in een dijkje krijg je drinkbaar. Onlangs i.v.m. de hype van besmette groenten nog een test gedaan (laten doen) door er met gier besmet water mee te filteren. Er waren geen poepbacterien terug te vinden. Gevoelsmatig was dit nog wel te ruiken, maar een aktief koolstoffilter met zilver (ons eigen merk waterfilter voor koudwatermachines) haalde ook dit dubbelblind weg. Dit filter is (in overeenkomst met één van de conclusies van Joost, geweldig mooi rapport overigens), moeilijk schoon te maken. Er moet een laag van de inlaatzijde afgeschraapt worden met een grofmazige Scotch Brite spons, of een verspanend medium als schuurpapier om de vervuiling te verwijderen. Dit gaat echter wel degelijk ten koste van het materiaal en een minmale wanddikte moet perse aangehouden worden. Dus niet geheel volgens de gestelde norm. (Met andere woorden: gaat een leven mee en behoeft geen vervanging van delen.)

De spec's:

Effective against protozoa Yes
Effective against bacteria Yes
Effective against viruses No
Effective against particulate Yes
Effective against chemicals/toxins Yes
Weight 1 lb / 456 g
Width 2.75 in / 7 cm
Length 7.5 in / 19 cm
Filter media Ceramic Plus Carbon
Filter pore size 0.2 microns
Flow (L/min) 1 liters per min
Flow (strokes per liter) 85
Cartridge life ~2000 liters
Field cleanable Yes
Field maintainable Yes
Country of Origin Made in Seattle, USA
Mechanical advantage Yes
Water Bottle Adapter Yes
Cartridge replacement indicator Yes

-UV behandeling

Verhaal apart. Ik heb er 1 voor je als je wilt experimenteren, maar besef dat op de hele wereld (!) misschien 2 plaatsen/ruimtes zijn (info van 2005) waar een kiemgetal van slechts 1 aanwezig is. Als je het water langzaam genoeg aan het UV licht bloot stelt en aan alle voorwaarden hebt voldaan (waar je op zich al een clean room voor nodig hebt) dan zal voor een hele korte periode aan de uitgang van je UV filter kiemvrij water voorhanden zijn. Als je bijvoorbeeld een Petrieschaaltje die geprepareerd is met een voedingsbodem van AgarAgar uit de steriele verpakking haalt en een vangende beweging in de lucht maakt, dan zal binnen 2 dagen in de broedstoof een prachtig gekleurd schimmelbos te zien zijn, puur in de lucht gevangen. Dus voor particulier gebruik ook niet echt haalbaar, in ieder geval gevoelsmatig zinloos. Uiteindelijk hebben we als mens een behoorlijk imuunsysteem.

-Ozon behandeling

Persoonlijk geen ervaring mee, maar als je naar de foto's van Hotglass kijkt, zit er waarschijnlijk een ozon app bij en een gigantisch koolstoffilter (allemaal losse korrels). Ik herken een deel van de opstelling van een vriend in Zweden. Die voorziet zijn uit een bron gehaalde water van ozon en lucht omdat het water volkomen dood is (bron uit rotsen en heel erg die) alhoewel ik het gebruik van de koolstof niet helemaal kan plaatsen, want het water smaakt na de luchtbehandeling heel erg fris. Misschien dat iemand anders daar meer van weet.

-Omgekeerde osmose

Omgekeerde osmose is dus het uitwisselen (regenereren) van de kalkdeeltjes met zoutdeeltjes. Deze losssen op in het hars en lozen op die manier de kalk.
Correctie: Deze info klopt dus niet!! Met dank aan een oplettende Mod. Zie de opmerking verderop in dit draadje.- 12much.

-Chloor of ander chemische behandeling

Chloor en andere chemische middelen zijn voor zoveel mogelijk ver van mijn bed, dus daar zeg ik dus maar niet zoveel over.

Iemand ervaringen met deze methodes? Welke is het meest geschikt voor de zelfvoorziener? Met andere woorden: gaat een leven mee en behoeft geen vervanging van delen.

Rest mij nog om even een alternatief te noemen voor de MSR waterworks keramische filterunit. Sinds kort levert MSR waterfilters van holle fiber buisjes met nagenoeg dezelfde specificaties als het keramische filter. Daar waar deze voor de flow nog afhankelijk is van spierkracht om het water te pompen (1ltr/min) kan deze 1,75ltr/min leveren op basis van zwaartekracht. Een klein deel van het water heb je nodig om het filter terug te spoelen. Hierbij is geen zout nodig of kracht, gewoon de watercontainer even omdraaien en het spoelwater met de achtergebleven deeltjes weggooien. Capaciteit is 1500 liter, kosten 45 euro. Capaciteit van het keramische filter is 2000 liter voor een prijs van 36 euro. Dus iets voordeliger maar kost verder geen moeite. Die van ons kosten 65 euro en gaan 2500 liter of maximaal een half jaar mee. Geschikt voor waterleidingdruk. Dus lood om oud ijzer. Deze systemen zijn op de laatste na, natuurlijk niet bedoeld voor professioneel gebruik en voldoen ook niet aan de specificatie van DJ. (Met andere woorden: gaat een leven mee en behoeft geen vervanging van delen.)

Er zijn momenteel veranderingen gaande in wetgeving over zware metalen in drinkwater, ten gevolge van wat onrustbarende hoeveelheden lood etc. Saillant detail: de gezamenlijke waterleidingbedrijven hebben enige jaren geleden uitvoerig melding gedaan van onaanvaardbare hoeveelheden lood in drinkwater. Dit komt voornamelijk voor in nieuwbouwhuizen gedurende de eerste 6-12 maanden. Het lood zit in het messing om het betere eigenschappen te geven t.a.v. verspaanbaarheid etc. Het wordt door de stroomdruk van het productoppervlak opgelost in water. Fijn hey?

Lekker slapen voor straks...

Word een taai onderwerp zo langzamerhand....

@12much: Duidelijk verhaal, met 1 maar.... (op de chat opgemerkt, opmerker wil nog meer uitleggen)

Het verhaal over omgekeerde osmose klopt niet. Kijk maar eens in wikipedia

Simpel gezegd: je perst water door een gedeeltelijk doorlatende membraan, tegen de normale osmotische gradient in.

DJohn,

Buiten gezond verstand en normale filtering zou ik helemaal niets gebruiken. Vroeger dronk men uit de put.

Het is net als mijn uitlaat, men klaagt steen en been als men achter mij rijdt. Moet je nagaan wat je binnenkrijgt als het niet naar friet ruikt.

Tim

Dutch John wrote:[Iemand ervaringen met deze methodes? Welke is het meest geschikt voor de zelfvoorziener? Met andere woorden: gaat een leven mee en behoeft geen vervanging van delen.

@Kockie:

Het verhaal over omgekeerde osmose klopt niet.

Je hebt helemaal gelijk, ik hoef niet eens op een wiki te kijken om te weten dat ik blij ben dat jij nog wakker bent!! Bedankt, ik verwijder het meteen...

12much wrote:Wat een leuke veronderstellingen komen hier weer voorbij:-)

Inderdaad, maar wat de feitelijke aanleiding is, is niet zozeer de corrosie. Dat wordt er te pas en te onpas bijgesleurd.

Waar het om gaat is bij oudere leidingstelsels, waar nog met diverse materialen zoals lood en cadmium gesoldeerd werd. Of leidingen waar een hele koek van jaren her in zit. (niet ondenkbeeldig in België of Frankrijk, daar voert men waterleiding soms gewoon in staal uit, zo hard is het water daar). Ga je daar onthard water doorvoeren, dan komt die zooi wel los…

Messing is tegenwoordig voor sanitair water van een ontzinkte kwaliteit, dus daar heb je idd weinig van te duchten.
Paar korte bemerkingen in deze zeer intressante draad, vanuit mijn oogpunt van de levensmiddelentechnologie:

-keramische filters, evt voorzien van zilver of actief houtskool

Prima filtermedium, evenals actieve kool (welke meestal niet zijn oorsprong aan hout ontleend). Moet allemaal tijdig vervangen worden, door hun oppervlak zijn het ook prima dragers voor bacteriekoloniën. Zaak is dat het water dan ook ontdaan is van nutriënten die dergelijke groei bespoedigen.

Zilver vindt ik prachtig, vooral als het mooi uitgehamerd is. In drinkwater behandeling alleen in noodgevallen/extreme situaties gerechtvaardigd.

-UV behandeling

2005 is al bijna 7 jaar geleden, en geloof me, toen waren er al duizenden, zoniet 10 duizenden plaatsen die steriel waren. Niet eens High- care ruimtes in ziekenhuizen of chip fabrieken, maar ook aseptische afvullijnen in de voedingsmiddelen industriemet 0 KVE.

UV techniek is prima om een ruimte of vloeistof gedesinfecteerd te houden. Bij die laatste is de doorstroomhoeveelheid of penetratie diepte uiteraard van belang.

Maar ook hier, water moet eerst ontdaan worden van voedingsstoffen voor bacteriën en de kiemen zelf.

Met betrekking tot het agar-agar testje of welke ander kweekmedium dan ook, het was Louis Pasteur die ondertussen al 2 eeuwen terug dit fenomeen aantoonde. Tot die tijd geloofde men nog in “de levenskracht van de lucht”. Na zijn experiment met een fles met gebogen hals en bouillonvulling kwam hij dan ook tot de uitspraak “Alles is overal”, waar niet alleen schimmels mee bedoelt werden, maar ook bacteriën en gisten.

-Ozon behandeling

Uitstekende techniek, het instabiele O3 vergt wat energie om het te maken, maar dan heeft het 2 prima eigenschappen. Het heeft evenals chloor een desinfecterende werking, doet de celmembranen van bacteriën, gisten en schimmels haast op dezelfde manier springen. En daar nog is als effect bij( door de zeer oxidatieve werking) dat het ook nog is heel sterk desodoriserent werkt, dus dat alle geur-, kleur- en smaakstoffen weggenomen worden. En in tegenstelling tot chloor zonder enige nasmaak.

-Omgekeerde osmose

Dat gaat even fout, dit werkt met membramen, zoals kockie al even verklapte. Denk maar eens aan de proefjes met de varkensblaas in een accubak met zout water.
Ook het artikel van Joost is zeer interessant om te laten zien hoe ver we al moeten gaan om aan schoon water te geraken.

-Chloor of ander chemische behandeling

Uitstekend en onmisbaar om nieuw opgeleverde of aangepaste installaties op 0- niveau te krijgen. Voor de rest, even als andere chemicaliën, inclusief zilver, in huishoudelijke installaties te mijden.

Iemand ervaringen met deze methodes? Welke is het meest geschikt voor de zelfvoorziener? Met andere woorden: gaat een leven mee en behoeft geen vervanging van delen.

Ik kan alleen maar opmerken dat het zaak is om zo min mogelijk water in eindkwaliteit op voorraad te hebben, en zeer bedacht te zijn op zowel nabesmetting als wel nagroei in welk systeem dan ook.

Groet, Cp

Dank voor alle antwoorden. We zullen er iets uit gaan "filteren". De tip "voorkomen is beter dan genezen" zal als eerste omarmd worden.

12much wrote: Als we echt op de letter over corroderen gaan praten, is het verschil nihil op de (totale) verkleuring van het messing na.

Messing zou geen problemen geven, rood koper wel. Daar waar het koper gebogen is, zijn ook haarscheuren. Het verhaal komt van een kippenfokker die met een DH van 2 in anderhalf jaar tijd door z'n leidingen was. Ik weet niet hoeveel water de leidingen hebben doorgelaten, maar met 100.000 kuikens zal het best wat geweest zijn. Heeft nu alles vervangen door kunststof.

Groet,
DJ

Dutch John wrote:Daar waar het koper gebogen is, zijn ook haarscheuren. Het verhaal komt van een kippenfokker die met een DH van 2 in anderhalf jaar tijd door z'n leidingen was.

Ha, maar dat zijn meestal drukloze systemen met een circulatiepomp. Meestal gevoed uit een vat met een vlotter waar medicatie aan toe te voegen is.

En idd, met een te grote pompsnelheid gaat het in de bochten snel fout.

Het gaat dan echter niet om corossie, maar erosie.

Groet, Cp

@joost mooie bijdrage

@ 12much:
Heb je een plek waar ik die filter vd foto kan scoren?

Ik ben grote fan van uv-c desinfectie. Dat kan natuurlijk altijd als laatste trap voordat je gefilterd voorraadwater tapt.
De doorstroomsnelheid is altijd de issue. Voor viswater heb je wel legio systemen, met name lange tl-pijpen met lange bloodstelling. Maar voor drinkwater ken ik ze eigenlijk niet. iemand een link ?

Voor de echte leken: UV-C lampen zijn heel schadelijk als je ze aanzet in open lucht of zonder afscherming naar mens en materiaal. Je kunt het voelen branden op je huid en je je ogen zijn bijzonder gevoelig voor deze schadelijke straling. Je bent letter snel blind.Niet mee knutselen dus. De hoeveelheid zichtbaar licht van deze lampen is slechts 15%; de rest is schadelijke uv-C dus heeeel veel.

Hallo Ruuben,

deze wil ik niet kwijt, lenen mag, tot redelijk lange tijd, als je 'm eerst wilt uitproberen voordat je er zelf één koopt. Als ik 'm tzt weer terug krijg als ik 'm zelf nodig heb, laatste keer gebruikt: februari 2012.

Ik zal maandag even proberen te achterhalen waar deze vandaan komt, was USA kwaliteit omdat ik iets moest testen wat aan de UL-norm moest voldoen.