We dwalen een beetje af...
Ik hoop dat ik een heel klein beetje heb kunnen uitleggen waarom ik van mening ben dat het huidige onderwijs de ontwikkeling van kinderen eerder beperkt dan verrijkt: ten koste van een klein beetje kennis worden kinderen afgehouden om zichzelf te ontdekken: wat past bij je, en wat niet, waar liggen je interesses en waar niet, waar ontstaan je passies. Leren vanuit intrinsieke motivatie is de enige manier om te leren; de indoctrinatie (opgelegde ideeen) werkt zeker voor lange termijn averechts.
Kockie vroeg op welke manier ik vind dat kinderen beschadigd raken. Ik zal dat proberen uit te leggen.
Hoe je iets ervaart, wordt in grote mate bepaald door wat je gelooft. Als je gelooft dat lopen in een bos gevaarlijk is door rondlopende tijgers, dan loop je niet lekker door een bos. Vertelt je echter iemand dat hier in NL geen tijgers voorkomen, en je besluit dat te geloven, dan loop je heel anders door hetzelfde bos. Een wereld van verschil, enkel doordat je besloten hebt de overtuiging "tijger komen in NL niet voor" te gaan geloven.
Ervaringen kunnen je ook doen besluiten een overtuiging te creeren en daarin te geloven. Daarmee wordt "overtuigingen beheer" heel tricky; wat je gelooft bepaalt wat je ervaart, en dat bepaalt weer wat je gelooft. Zolang overtuigingen "kloppen", of "helpend zijn omdat ze je helpen" dan toppie! Maar als er een overtuiging tussen zit die niet "klopt", of "goed werkt", dan zal je bepaalde situaties negatief ervaren. Elke negatieve ervaring ontstaat door een niet-helpende overtuiging.
Zolang kinderen leuk vinden wat ze op school moeten doen, is er niet veel aan de hand. Maar zodra er iets vervelends gebeurt, bijvoorbeeld: iets lukt niet binnen de tijd, of je moet iets doen wat je niet wilt, whatever, dan vormt zo'n negatieve ervaring ALTIJD (een) overtuigingen(en), als bij-effect (colateral damage). "Ik ben minder dan de ander", "school is stom", "ik heb niets in te brengen", "ik ka het niet", je kan het zo gek niet verzinnen. Als deze overtuigingen vaker bevestigd worden door (ervaringen op) school, dan kunnen dit soort (belemmerende) overtuigingen heel stevig geloofd worden, heel "waar" worden. Maar of ze je helpen...? En de eerste beschadigingen zitten er in.
Om deze overtuigingen weer recht te zetten, is op school geen tijd / ruimte. Je zal het dus later moeten doen. Ondertussen loop je jaren rond met vervelende ervaringen, en je moet geluk hebben als je een manier vindt om ze te vinden en aan te passen.
Hou dit in je achterhoofd als je merkt dat er probleempjes zijn, om een beter begrip te hebben voor wat er in een klein koppie allemaal zou kunnen spelen. Er is maar 1 manier waarop je iemand kan helpen deze belemmerende overtuigingen boven water te krijgen (bewust van worden), en dat is jouw eigen ideen (die natuurlijk ook "maar" overtuigingen zijn!) volledig weg te zetten (anders ga je goed-bedoeld indoctrineren), en met begrijpende vragen, volledige aandacht de ander de ruimte te geven om die te laten wroeten in die negatieve ervaring: wat gelooft iemand die ervaart dat (vervelende ervaring). Op het moment dat je deze hebt gevonden, is hij eigenlijk al weg. En dat voel je!
Als je deze materie in je dagelijks leven gaat opmerken, dan kom je er achter hoe slechte bijwerkingen "indoctrinatie" heeft. Religie, maar ook ons onderwijs. Allerlei "opgelegde overtuigingen", hoe goed ook bedoeld, kunnen heel belemmerend voor iemand worden als deze even niet oplet en ze gaat geloven zonder ze onderzocht te hebben. En voor dat laatste, overtuigingen onderzoeken, proberen wat werkt en wat niet, daarvoor is slechts "ruimte" nodig waarin je veilig kan experimenteren. (Is meteen duidelijk waarom de D.O. in Soest "De Ruimte" heet
)
