Re: Huis verwarmen met een Rocket Mass Heater
Geplaatst: 16 mar 2012, 12:34
Gisteren, 15 maart, ben ik bij Rinchen geweest en hebben we de rocket mass heater getest. Aanvankelijk waren er wat problemen om het ding aan de gang te krijgen. Tenminste, hij wilde wel branden maar na 10 minuten ging hij vrij plotseling gewoon uit en kwam er een berg rook de kamer in. Het was een mooie zonnige dag geweest, de binnenkant van de schoorsteen was koud en met de lage afgas temperatuur van minder dan 50 graden C. ontstond er condens in het rookkanaal. Dan daalt de inwendige temperatuur van de schoorsteen nog verder en houdt de thermische trek op te bestaan. Inmiddels een bekend fenomeen maar daarom nog niet minder vervelend.
Via een veegluik in de keuken konden we de schoorsteen met wat krantenpapier opwarmen waarna de rocket opnieuw aangestoken kon worden. Daarna ging alles als een zonnetje, een mooi helder vuurtje en een wat gedempt maar onmiskenbaar rocket stove geluid. De schoorsteen uitgang heb ik helemaal niet gezien, want tegen die tijd was het donker buiten.
Resultaten zijn goed, we hebben wat dingen geprobeerd om te zien hoe het uitwerkte. Eerst maar even de grafiek, dan kan ik daarna verder met de uitleg. Zo op het eerste gezicht een niet spectaculair verloop met een paar geprononceerde pieken en dalen.
Er is wel een soort trend waar te nemen, het beste moment is op 20 minuten met de CO en O2 het laagst. Met het toenemen van de inwendige temperatuur nam ook de CO en O2 toe en zakte het rendement wat in. Iedere keer als er wat hout bij ging of als er er wat brandstof in elkaar stortte ontstonden er wat pieken in de CO lijn.
Even voor de lijn van 70 minuten gaat de CO vrij plotseling omhoog, daar had Rinchen de feed tube voor het grootste deel afgedekt omdat er vrijwel alleen gloeiende houtskool over was. Met als gevolg dat de vervuiling toenam. Juist rond dat moment had ik een meegebracht stuk blik op maat geknipt en gebogen om te gaan dienen als Peter Channel. Dat is een plaat metaal die er voor zorgt dat er aan de kant van de heat riser altijd een sleuf open blijft van ongeveer 5% van de doorsnede van de feed tube. Die naam is niet van mijzelf hoor,maar er aan gegeven door de beheerder van een Amerikaans rocket mass heater forum. Even voor de grens van 80 minuten is die plaat op zijn plaats gegaan en is de feed tube gewoon helemaal volgestopt met al het hout dat er in wilde passen. De filter van de Testo was aardig vol met water geraakt, dus die heb ik op dat punt vervangen.
Ondanks een volledige lading met onverhit hout onstond er geen overload aan brandbare gassen en de pieken van het inzakken van de brandstof waren maar klein. Op 115 minuten is nog een dunne hoge piek, veroorzaakt doordat ik al het resterende hout tegen de kant van de heat riser heb laten leunen waardoor er veel lucht door het hout ging. Toen we dat hout weer de andere kant op zetten klaarde de zaak weer op. De laatste bult CO op 128 minuten is de uitgloeifase van de houtskool, deze keer zonder de feed voor meer dan de helft af te dekken. Ook die bult is lager dan die van de eerste helft.
Zelf trek ik de conclusie dat het effect van die Peter Channel duidelijk zichtbaar is, de naar boven gaande trend van de CO is duidelijk een trapje lager gegaan. Maar iedereen mag daarvan denken wat-ie maar wil, ik ben uiteraard bevooroordeeld.
Er is toch nog een heel apart effect wat eigenlijk niet door de meet apparatuur zelf wordt geregistreerd. Dat is de mate van vervuiling van het primaire filter dat in het huis van de sonde zit. Dat filter is een wit schijfje, van een soort kunststof veronderstel ik. Hieronder is een foto van de twee filters die ik heb gebruikt. De linker is gebruikt tot aan ongeveer 75 minuten, de rechter voor de rest. De rocket heeft het tweede deel van de test zeker niet op een laag pitje gebrand en toch is die filter een heel stuk lichter van kleur dan de andere. Voor alle zekerheid heb ik allebei de filters eerst gedroogd voordat ik de foto maakte. Afgaande op het kleuverschil denk ik dat dat onaanzienlijke stuk blik een groot verschil gemaakt heeft, ook al was er geen verandering te zien of te horen. Voor de volledigheid ook nog even de gemiddelden van deze test:
O2 16,7 %, eff. 85,8 %, CO 1153 ppm, Tr 80,6 graden C.
Laagste punt van de zuurstof 10,4 %, laagste punt van de koolmonoxide 166 ppm.
Ik vind dit een succesvolle testrun, de resultaten zijn goed en er is weer wat van geleerd.
Via een veegluik in de keuken konden we de schoorsteen met wat krantenpapier opwarmen waarna de rocket opnieuw aangestoken kon worden. Daarna ging alles als een zonnetje, een mooi helder vuurtje en een wat gedempt maar onmiskenbaar rocket stove geluid. De schoorsteen uitgang heb ik helemaal niet gezien, want tegen die tijd was het donker buiten.
Resultaten zijn goed, we hebben wat dingen geprobeerd om te zien hoe het uitwerkte. Eerst maar even de grafiek, dan kan ik daarna verder met de uitleg. Zo op het eerste gezicht een niet spectaculair verloop met een paar geprononceerde pieken en dalen.
Er is wel een soort trend waar te nemen, het beste moment is op 20 minuten met de CO en O2 het laagst. Met het toenemen van de inwendige temperatuur nam ook de CO en O2 toe en zakte het rendement wat in. Iedere keer als er wat hout bij ging of als er er wat brandstof in elkaar stortte ontstonden er wat pieken in de CO lijn.
Even voor de lijn van 70 minuten gaat de CO vrij plotseling omhoog, daar had Rinchen de feed tube voor het grootste deel afgedekt omdat er vrijwel alleen gloeiende houtskool over was. Met als gevolg dat de vervuiling toenam. Juist rond dat moment had ik een meegebracht stuk blik op maat geknipt en gebogen om te gaan dienen als Peter Channel. Dat is een plaat metaal die er voor zorgt dat er aan de kant van de heat riser altijd een sleuf open blijft van ongeveer 5% van de doorsnede van de feed tube. Die naam is niet van mijzelf hoor,maar er aan gegeven door de beheerder van een Amerikaans rocket mass heater forum. Even voor de grens van 80 minuten is die plaat op zijn plaats gegaan en is de feed tube gewoon helemaal volgestopt met al het hout dat er in wilde passen. De filter van de Testo was aardig vol met water geraakt, dus die heb ik op dat punt vervangen.
Ondanks een volledige lading met onverhit hout onstond er geen overload aan brandbare gassen en de pieken van het inzakken van de brandstof waren maar klein. Op 115 minuten is nog een dunne hoge piek, veroorzaakt doordat ik al het resterende hout tegen de kant van de heat riser heb laten leunen waardoor er veel lucht door het hout ging. Toen we dat hout weer de andere kant op zetten klaarde de zaak weer op. De laatste bult CO op 128 minuten is de uitgloeifase van de houtskool, deze keer zonder de feed voor meer dan de helft af te dekken. Ook die bult is lager dan die van de eerste helft.
Zelf trek ik de conclusie dat het effect van die Peter Channel duidelijk zichtbaar is, de naar boven gaande trend van de CO is duidelijk een trapje lager gegaan. Maar iedereen mag daarvan denken wat-ie maar wil, ik ben uiteraard bevooroordeeld.
Er is toch nog een heel apart effect wat eigenlijk niet door de meet apparatuur zelf wordt geregistreerd. Dat is de mate van vervuiling van het primaire filter dat in het huis van de sonde zit. Dat filter is een wit schijfje, van een soort kunststof veronderstel ik. Hieronder is een foto van de twee filters die ik heb gebruikt. De linker is gebruikt tot aan ongeveer 75 minuten, de rechter voor de rest. De rocket heeft het tweede deel van de test zeker niet op een laag pitje gebrand en toch is die filter een heel stuk lichter van kleur dan de andere. Voor alle zekerheid heb ik allebei de filters eerst gedroogd voordat ik de foto maakte. Afgaande op het kleuverschil denk ik dat dat onaanzienlijke stuk blik een groot verschil gemaakt heeft, ook al was er geen verandering te zien of te horen. Voor de volledigheid ook nog even de gemiddelden van deze test:
O2 16,7 %, eff. 85,8 %, CO 1153 ppm, Tr 80,6 graden C.
Laagste punt van de zuurstof 10,4 %, laagste punt van de koolmonoxide 166 ppm.
Ik vind dit een succesvolle testrun, de resultaten zijn goed en er is weer wat van geleerd.
