RicharddeBlauw wrote:@Gandalf, Is een supermarkt, dus een winkel in voedingsprodukten volgens jou dus niet gerelateerd aan voedingsmiddelen en handel ? Ik mag toch aannemen dat je "ja" zal zeggen. Volgens jouw logica zou een boerenbedrijf dan ook geen certificaat hoeven hebben. Dat is natuurlijk niet zo. De winkel zelf is inderdaad geen voedingsprodukt maar de handel wel.
Een supermarkt is in België een winkel waar
alles te krijgen is. kleding, huishoudmiddelen, vrijetijdsartikelen ,....
én ook een voedingsafdeling. Dus niet elk produkt dat aan de kassa passeert (en dus verhandeld) is noodzakelijk een "voedingsprodukt" Dat is mijn punt. De wet handelt in eerste instantie over voedingsprodukten én die uiteindelijk in de handel komen. Het is dus duidelijk dat hetgeen de supermarkt doet ruimer is dan waar deze wet over spreekt. (maar inderdaad wél met een overlap, daarom ook gewaagd van dit bedrijf)
Ik denk dat een groot boerenbedrijf ook perfect twee afdelingen kan hanteren: de gewone en een bio- 'lijn'.
Het zijn enkel de bio-label produkten die dan onder de regel vallen toch? (En ja ook opslag, vervoer, verwerking, enz maar enkel voor deze produkten toch ?) Het is dus het eindprodukt dat het label krijgt. De keten van dit specifieke produkt wordt onder wettelijke controle gezet. Het is dus niet de boer of zijn bedrijf die persoonlijk een 'label' krijgt.
Ik moet zeggen dat een supermarkt, die toch zeker een aardige omzet op voeding zal halen, zich waarschijnlijk op glad ijs begeeft. Of het mag zal een rechter moeten uitmaken als SKAL naar de rechtbank gaat. Maar zeker zou ik de uitkomst niet durven noemen... (SKAL zal aanvoeren dat er voedingsprodukten verkocht worden, waar de wet van spreekt, en dat hier de indruk van bestaat dat die onder "eko"-keurmerk verkocht worden. De Uitbater zal aanvoeren dat hij zijn winkel, die, een algemene handel is, zo noemt naar de afkorting van ekonomisch en dat zijn voedingsprodukten niet aangeboden worden met een bio- of eko-label. En dat hij vrij is zijn winkel te noemen zoals het hem belieft. De wet handelt over produkten.)
Naar mijn persoonlijke mening maakt SKAL(of het Belgische broertje) een goede kans, maar vandaag bestaat de supermarkt blijkbaar ... Ook ken ik vele Belgische steden waar er een winkel ligt die zichzelf 'Het biowinkeltje' noemt. Gegarandeert dat niet elk produkt in deze winkel het bio-label heeft(tot 10% van het assortiment schat ik)! Zolang die niet-bio-produkten dat label dan ook niet dragen worden die winkels daar niet voor gesloten. Vaak hebben ze bijvoorbeeld 'kruiden van DR Vogel", helende chinese zwammen , voedingssupplementen die jing of jang zijn,...,en wat er in het alternatieve geneeskundewereldje op dat moment in zwang is. Zaken dus die niet officieel geneesmiddel zijn (want die zijn ook bij wet geregeld) maar die je toch opeet of drinkt. Ik zou zeggen voeding.
Voor horeca ken ik de regelgeving niet goed, maar het lijkt me logisch dat als je aangeeft 'bio' te zijn dat je daarmee de indruk wekt dat ál je maaltijden 'bio' zijn en dat dit dan ook gecontroleerd wordt. In tegenstelling tot het "biowinkeltje" hierboven: de klant krijgt immers enkel verwerkte produkten op z'n bord en kan de ingrediënten of labels niet meer zien. Het verhandeld voedingsprodukt lijkt me het eindprodukt op het bord van de klant te zijn(bv 'pizza'). Niet de bestanddelen(meel, kaas, tomaat,paprika,...). En daarom ook helemaal binnen het bereik van de wet. En daarom valt ook zowel de gehele bereiding als alle ingrediënten onder de controle. Dit is niet hetzelfde bij winkels.
NB In Belgie wordt "eko" niet als label gebruikt en is als dusdanig ook niet zo bekend bij het breed publiek. Het staat natuurlijk wel op de buitenlandse produkten. Ik kan me voorstellen dat dit, in geval van de Belgische supermarkt, al een rol zou kunnen spelen in een rechtzaak.
RicharddeBlauw wrote:Ik dacht dat je het begreep, al die eco termen hebben niets met agrarische produkten te maken ? Dus, je hebt gelijk, Ecover heeft geen SKAL licentie. Ik weet nl. niet welk agrarisch produkt in het middel zit. Geldt ook voor je andere voorbeelden.
Ja als je met 'agrarisch' voeding bedoelt.
Anders neen: Ecover gaat er prat op dat hun produkten uit natuurlijke produkten bestaat: ook lijnolie, zepen,bijenwas, ... dus een aantal produkten uit de agrarische industrie!
Maar ik bedoelde inderdaad dat de wet handelt over
produkten in geval van :
voeding én (niet of)
handel. En als deze 3 vervuld zijn dat in dat geval de wet/label ook nog het produktieproces/opslag/verwerking regelt voor degene die onder het bio-label willen horen.
Kortom het probleem:
bij de naamgeving van een winkel:is geen
produkt (wél handel, wél (ook) voeding)
bij de particulier in z'n moestuin voor eigen gebruik: geen
handel (wél voeding, wél produkten)
bij Ecover, ecodrive, okofen: betreft geen
voeding (wél produkten, wél handel)
Eén voorwaarde niet voldaan en de wet geldt niet; of het wordt op z'n minst moeilijk af te dwingen.
Wetten kunnen in de toekomst wel wijzigen.
