Een hele hoop punten John,
ik zal ze stuk voor stuk aflopen
Dutch John schreef:
Als je vermiculiet vervangt door massa, ga je meer warmte afstralen in de keuken.
Het is totnogtoe mijn ervaring geweest dat de isolatie met vermiculiet niet al te denderend werkt;
zelfs met een dikke laag rockwool pal achter de voorplaat is de directe afstraling
nog zo intens, dat je er niet echt comfortabel voor staat. De noodzaak om
hubs of ovendeuren open te zetten ontbreekt dan ook geheel; 't is al heet genoeg zo.
Vermoedelijk is de thermische koppeling tussen ashpit en de branderkoker zo vast, dat de voorplaat
vrijwel rechtstreeks afstraalt.
Indien de voorplaat behouden blijft, zal ik haar aan de binnenkant voorzien van een sandwich
van 3-4 dunne RVS platen, waartussen een spatie van 1-2mm; dat moet veel straling blokkeren
Indien de plaat komt te vervallen --en dat zie ik er wel van komen-- wordt de steenmassa
overdekt met een keramische deken, waarover RVS plaat; ook hier weer demping van
afstraling.
Het aardige van een grote steenmassa in meerdere lagen is natuurlijk, dat het flink
wat tijd kost voordat de warmte door diffundeert; een Kachelofen is in de praktijk nooit
veel warmer dan handwarm. Vanuit dat perspectief maak ik me ook niet zo veel zorgen
over de isolatie.
Dutch John schreef:
Ook de afbrandlengte hebben graag wat langer: te beginnen onder de vloer; ook buiten de range. De beste oplossing is dus een gemetseld en geïsoleerd finfornuis met een rocket stookruimte.
... Kookplaten nemen de warmte al snel weg en vragen om een continu vuur...
Helemaal mee eens; de Aussie oplossing brandt heel vuil, en dat alleen door dat veel te korte
brandkanaal; een bell leent zich natuurlijk bij uitstek voor het incorporeren van een
rocket.
Over de hoogte ben ik het met mezelf nog niet eens; Peter's bells zijn zo'n kleine twee
meter hoog, en dat kan practisch gezien natuurlijk niet; zet daar maar 'ns
een pan op! Overigens --ik weet niet hoe jullie thuis met de AGA omspringen-- wij zijn
doorgewinterde slowcookers, en de hotspot heeft ons eigenlijk nooit kunnen bekoren;
veel te kleine warmtecapaciteit, net leuk voor een keteltje theewater, maar zelfs
het simpelste roerbakseltje wordt al gauw het doodgekookte stoofseltje van je grootje.
Voor de aziatische keuken heb ik een watergekoeld wokfornuisje met een 13kW brander,
daarmee is die nood ook ondervangen. De kookplaten hebben daarom maar weinig prioriteit,
de ovens des te meer. Hoewel het natuurlijk altijd leuk is als je kleine kinderen op bezoek
hebt om een pannekoek rechtstreeks op de simmering plate te bakken, want dat kan
c.q. mag bij hun thuis natuurlijk niet! Je kunt niet vroeg genoeg beginnen de jeugd
te bederven.
Wat is de brandersituatie bij jouw ombouw? -- je beschrijving suggereert, dat je maar
een kleine brandkamer hebt, stook je rechtstreeks in de ashpit?
Dutch John schreef:Geforceerde ventilatie kan heel goed werken en als je toch met elektra aan de gang gaat, neem dan meteen een lambda sonde mee voor een schonere stook.
Heb je een suggestie voor een fabrikant, c.q. type sonde? -- de CV boeren hier in Zoetermeer
drijf ik nu al tot wanhoop met m'n rare vragen. Zelfs thermometers stuiten al op fikse problemen,
is er een alternatief voor het --kleine-- assortiment van de Vuurmeesters, want een
permanent gei"nstalleerde meter tot zo'n 500^oC zou heel welkom zijn?
Dutch John schreef:Chloor blijft chloor, ook al gaat het andere verbindingen aan tijdens verbranding.
Dat is nu net mijn punt --we zitten hier sowieso dicht genoeg bij zee om constant gechloreerd
te worden-- maar de ene verbinding is duidelijk de andere niet; hypochloriet is natuurlijk vervelend
en aardig reactief, maar lang niet zo'n gemeen carcinogeen als vinylchloride. Plastic wat lang
wordt blootgesteld aan de zon vormt onherroepelijk epoxides, die ook ongelooflijk gemeen
zijn, en na verkruimeling de grond lelijk verontreinigen. Niemand met een beetje keus
zal hier de voorkeur aan geven, maar ik vraag me ernstig af, of hardhandig verbranden
nog niet de minst kwade oplossing is. Weet jij bijvoorbeeld hoe hoog je
dioxines moet verhitten om ze veilig uit elkaar te laten vallen?
Aangaande vliegas vang ik hier en daar wat op over experimenten met electrostatische filters,
maar ik heb daar mijn twijfels over, ik kan me niet voorstellen, dat electrostatica in een warme
vochtige omgeving veel kans maakt.
Achter dit alles zit natuurlijk ook een diepere overweging; wij, die de kans hebben om onze
onmiddellijke leefomgeving te ontkoppelen van het `grid' zijn natuurlijk uiterst bevoorrecht;
ik kan me niet voorstellen dat bijv. houtstook ooit weer op grote schaal in ons land zal worden
toegepast. Maar wat ik wel weet, is dat mensen in noodsituaties tot vreemde dingen komen,
en zich niet zonder slag of stoot uit dit leven terugtrekken, als de tijden nijpend worden.
In die zin moet je mijn vraag over de `vuile' verbanding ook duiden, want in tijden van nood
gaat dat gebeuren, onherroepelijk. Daarom, zo mogelijk nu al anticiperen, en proberen de
schade zoveel mogelijk te beperken.
Groeten,
Hans