DJ,
Nu ga je ons toch niet op onze honger laten zitten met de rest van de fotoreportage van de volledige modificatie ?
G
AGA modificatie
Moderator: Moderators
-
Dutch John
- Berichten: 4611
- Lid geworden op: 02 dec 2006, 12:23
Re: AGA modificatie
Nou, vooruit dan, al is het wat magertjes. Heb het fototoestel nu weliswaar in een lade in de werkbank liggen, maar zou het eigenlijk om m'n nek moeten hangen.... De rooster is op voorhand vervangen door een los model. Foto's van de definitieve stookruimte volgen volgende week. Het metselwerk op de foto's is niet af. De riser (aan de achterzijde, moeilijk te zien) sluit aan op het kleppenblok, dat de rookgassen naar de kookplaat leidt of naar een nog te bouwen warmtewisselaar achter de cooker. Het plafond van de stookruimte is tevens bodem van een steenoven, die toegankelijk is via de deur linksboven. De temperatuur daar loopt nooit op boven de 150 graden, maar blijft zeer stabiel. 15 uur na uitgaan van het vuur is het er nog meer dan 100 graden.
Al het metselwerk is opgesloten middels vuurvilt en kachelkoord, zodat het wat kan werken. Alles is nog steeds demontabel, zonder hakken of breken. Kostte het meeste denkwerk. Alle loze ruimtes in de cooker zijn opgevuld met superwool. De buitenkant van de stookruimte blijft koeler dan de ovenkant.... Groet,
DJ
Al het metselwerk is opgesloten middels vuurvilt en kachelkoord, zodat het wat kan werken. Alles is nog steeds demontabel, zonder hakken of breken. Kostte het meeste denkwerk. Alle loze ruimtes in de cooker zijn opgevuld met superwool. De buitenkant van de stookruimte blijft koeler dan de ovenkant.... Groet,
DJ
Je hebt niet voldoende permissies om de bijlagen van dit bericht te bekijken.
He chose to be rich by making his wants few, and supplying them himself. - Ralph Waldo Emerson-
-
hansp
- Berichten: 39
- Lid geworden op: 04 okt 2012, 11:42
Re: AGA modificatie
Afgaande op de reacties en om misverstanden te voorkomen leek het me nuttig wat
dieper op de constructie van de klassieke AGA in te gaan. De foto's komen uit een oude installatie
manual van een zgn. solid fuel range. De getoonde oven brandt op cokes --uitgegasde kolen,
die in principe rustig branden en weinig rook produceren-- waarbij het vuur gecontroleerd
gloeit op de bodem van een gietijzeren vat, de outer barrel. Dit vat is thermisch
gekoppeld met alle aanwezige ovens d.m.v. vinnen. In dit vat is een tweede vat geplaatst
uit gietstaal, de inner barrel, die als voorraadkamer van de kolen dient en het heetste punt
van het fornuis vormt, de zogenaamde hotspot, de primaire kookplaat. Door een luikje in dit
vat worden de kolen gestort, het is een soort TLUD constructie.
Beluchting voert door een kleine gang aan de onderkant, afgesloten door een draaibaar
metalen klepje, wat geregeld wordt door een kwikvoeler boven aan het ovenblok.
De hele constructie is op gloeihitte ingesteld, met relatief kleine luchttoevoer.
Verbrandingsgassen gaan via de brievenbus in de outer barrel naar een spruitstuk bovenaan
het ovenblok en verdwijnen dan in de schoorsteen. De verbrandingsweg is --zeker vergeleken
met RMH technieken-- heel erg kort, waardoor `rijke' brandstof maar weinig kans krijgt om compleet
te verbranden en er veel creosoot wordt afgezet.
Een eventuele warmtewisselaar kan nog links tegen de buitenkant van het buitenvat worden
geplaatst.
Deze twee vaten, gekoppeld aan het ovenblok, vormen het hart van de AGA met een gecombineerde massa van zo'n 250kg giet-ijzer, c.q. -staal. Deze thermische massa dient ook als warmtebuffer. Het geheel is ingepakt in isolerend/geleidend materiaal, vroeger diatomiet, tegenwoordig vermiculiet. Hoewel het een en ander nogal afhankelijk is van de pakkingsdichtheid,
is de thermische geleiding van diatomiet ongeveer twee keer zo groot als die van vermiculiet.
(AGA modders raden aan, om de isolatie flink aan te stampen!)
En hier de pijnpunten:
[1] gloeiwarmte is niet goed te genereren met een kleine gas- of olie-brander, die niet
adequaat koppelt aan de thermische massa; de modificaties van het oorspronkelijke
ontwerp hebben in bijna alle gevallen tot inferieur stookgedrag geleid; een
koude oven, een hete schoorsteen en een torenhoge energierekening.
[2] de thermodynamica van vermiculiet is inferieur aan die van diatomiet
[3] de `brandgang' is kort, waardoor complete verbranding zowat onmogelijk is
[4] adequate thermische massa en vloerlast staan op gespannen voet met elkaar
[5] de hoogte van het geheel biedt maar beperkte ruimte voor een rocket aanpak
Groeten,
Hans
dieper op de constructie van de klassieke AGA in te gaan. De foto's komen uit een oude installatie
manual van een zgn. solid fuel range. De getoonde oven brandt op cokes --uitgegasde kolen,
die in principe rustig branden en weinig rook produceren-- waarbij het vuur gecontroleerd
gloeit op de bodem van een gietijzeren vat, de outer barrel. Dit vat is thermisch
gekoppeld met alle aanwezige ovens d.m.v. vinnen. In dit vat is een tweede vat geplaatst
uit gietstaal, de inner barrel, die als voorraadkamer van de kolen dient en het heetste punt
van het fornuis vormt, de zogenaamde hotspot, de primaire kookplaat. Door een luikje in dit
vat worden de kolen gestort, het is een soort TLUD constructie.
Beluchting voert door een kleine gang aan de onderkant, afgesloten door een draaibaar
metalen klepje, wat geregeld wordt door een kwikvoeler boven aan het ovenblok.
De hele constructie is op gloeihitte ingesteld, met relatief kleine luchttoevoer.
Verbrandingsgassen gaan via de brievenbus in de outer barrel naar een spruitstuk bovenaan
het ovenblok en verdwijnen dan in de schoorsteen. De verbrandingsweg is --zeker vergeleken
met RMH technieken-- heel erg kort, waardoor `rijke' brandstof maar weinig kans krijgt om compleet
te verbranden en er veel creosoot wordt afgezet.
Een eventuele warmtewisselaar kan nog links tegen de buitenkant van het buitenvat worden
geplaatst.
Deze twee vaten, gekoppeld aan het ovenblok, vormen het hart van de AGA met een gecombineerde massa van zo'n 250kg giet-ijzer, c.q. -staal. Deze thermische massa dient ook als warmtebuffer. Het geheel is ingepakt in isolerend/geleidend materiaal, vroeger diatomiet, tegenwoordig vermiculiet. Hoewel het een en ander nogal afhankelijk is van de pakkingsdichtheid,
is de thermische geleiding van diatomiet ongeveer twee keer zo groot als die van vermiculiet.
(AGA modders raden aan, om de isolatie flink aan te stampen!)
En hier de pijnpunten:
[1] gloeiwarmte is niet goed te genereren met een kleine gas- of olie-brander, die niet
adequaat koppelt aan de thermische massa; de modificaties van het oorspronkelijke
ontwerp hebben in bijna alle gevallen tot inferieur stookgedrag geleid; een
koude oven, een hete schoorsteen en een torenhoge energierekening.
[2] de thermodynamica van vermiculiet is inferieur aan die van diatomiet
[3] de `brandgang' is kort, waardoor complete verbranding zowat onmogelijk is
[4] adequate thermische massa en vloerlast staan op gespannen voet met elkaar
[5] de hoogte van het geheel biedt maar beperkte ruimte voor een rocket aanpak
Groeten,
Hans
Je hebt niet voldoende permissies om de bijlagen van dit bericht te bekijken.
-
hansp
- Berichten: 39
- Lid geworden op: 04 okt 2012, 11:42
Re: AGA modificatie
Dat klinkt nu echt als muziek in mijn oren! Hebben jullie wel eens het genoegenDutch John schreef:De temperatuur daar loopt nooit op boven de 150 graden, maar blijft zeer stabiel. 15 uur na uitgaan van het vuur is het er nog meer dan 100 graden.
gehad, een kalkoen of een groot braadstuk zo overnight te smoren? Slow-cooking
kan niet beter dan dat.
Groeten,
Hans
-
Dutch John
- Berichten: 4611
- Lid geworden op: 02 dec 2006, 12:23
Re: AGA modificatie
Zoals ik al eerder meldde: door al dat gietijzer is het niet eenvoudig om een AGA om te bouwen op hout. Bovendien mis je brandhoogte. Kanalen zijn niet erg royaal. Zal niet meevallen een loeiend houtvuur te krijgen.
Een paar foto's van ons alternatief: De stenen links en rechts van het hout staan er los in en voorkomen dat rookgassen uittreden als de deur geopend is. Wel zo prettig. Achter de stenen verbreedt de vuurkamer zich. Centraal boven de vuurkamer is een 100x100 mm riser. Het is geen perfecte oplossing, want je bent nu eenmaal gebonden aan de maten van het fornuis. Doseren van het vuur gaat door de beperkte afbrand (alleen onder de riser) perfect. Ook als het maar één dikke klos is, die net past. De oven rechtsboven haalt moeiteloos 250 graden. De oven rechtsonder blijft ongeveer 80 graden koeler. De steenoven komt nooit boven de 150 graden en is zeer traag. In de plint is een rechthoekige uitsparing gezaagd voor de aslade.
Groet,
DJ
Een paar foto's van ons alternatief: De stenen links en rechts van het hout staan er los in en voorkomen dat rookgassen uittreden als de deur geopend is. Wel zo prettig. Achter de stenen verbreedt de vuurkamer zich. Centraal boven de vuurkamer is een 100x100 mm riser. Het is geen perfecte oplossing, want je bent nu eenmaal gebonden aan de maten van het fornuis. Doseren van het vuur gaat door de beperkte afbrand (alleen onder de riser) perfect. Ook als het maar één dikke klos is, die net past. De oven rechtsboven haalt moeiteloos 250 graden. De oven rechtsonder blijft ongeveer 80 graden koeler. De steenoven komt nooit boven de 150 graden en is zeer traag. In de plint is een rechthoekige uitsparing gezaagd voor de aslade.
Groet,
DJ
Je hebt niet voldoende permissies om de bijlagen van dit bericht te bekijken.
He chose to be rich by making his wants few, and supplying them himself. - Ralph Waldo Emerson-