Financieële crisis, wat is de kern?

discussie, maatschappij, economie en ecologie

Moderator: Moderators

penneke
Berichten: 36
Lid geworden op: 15 nov 2010, 13:15

Financieële crisis, wat is de kern?

Bericht door penneke » 22 feb 2011, 14:09

Ook als pdf-file toegevoegd:

De toepassing en acceptatie van het geldsysteem als dé oorzaak van de crisis

Het kapitalisme is een systeem waarin een groot deel van de mensen hun leven invulling geeft. Het is gebaseerd op een geldsysteem. We denken nauwelijks na over de gevolgen van dit geldsysteem op ons maatschappelijke leven. Plato in zijn “allegorie van de grot” beschreef de problemen die mensen ervaren in een groep wanneer ze op een andere manier dan de gangbare theorie tegen bepaalde zaken aankeken. De door de groep ervaren ‘realiteit’ was gebaseerd op hetgeen men via de rotswand in de grot waarnam: schaduwen en echo’s. De bekende wetenschapsfilosoof Thomas Kuhn heeft in de voorgaande eeuw zo’n situatie op een soortgelijke wijze beschreven; Wat de mens binnen een gebied van wetenschap als ‘waarheid’ en ‘werkelijkheid’ ervaart is afhankelijk van het geldende wereldbeeld. Een wereldbeeld ontstaat doordat mensen collectief een conceptueel raamwerk van theorieën (paradigma/denkkader) accepteren. Wetenschap evolueert om die reden niet geleidelijk maar sprongsgewijs door veranderingen van paradigma. Wetenschap beschrijft dus geen werkelijkheid, maar schept een eigen werkelijkheid. Deze ‘werkelijkheid’ is immers afhankelijk van het geldende paradigma. Een wereldbeeld kan veranderen bij verandering van paradigma. Paradigma veranderingen kunnen plaats vinden wanneer een bestaand, door mensen geaccepteerd paradigma ontoereikend blijkt voor het oplossen van problemen die zich aan blijven dienen binnen een gebied van wetenschap. Ofwel worden de problemen binnen het huidige paradigma opgelost, wordt het vertrouwen in het paradigma herstelt en blijft het geaccepteerd, ofwel komt er een nieuw paradigma.
De huidige crisis is niet te verklaren vanuit de huidige economische theorieën, maar wel vanuit een ander conceptueel raamwerk wat processen beschrijft door een technische analyse van het door ons toegepaste geldsysteem te maken. Aanhangers van verschillende conceptuele raamwerken kunnen zich echter moeilijk aan elkaar verstaanbaar maken omdat er pas van ‘waarheden’, ‘feiten’ of ‘problemen’ gesproken kan worden indien er een gemeenschappelijk paradigma is. Aanhangers van de huidige economische modellen proberen momenteel met de beste wil van de wereld de om zich heen grijpende systeemcrisis te verklaren en te bezweren, weinigen lijken zich vragen te stellen bij het chaotisch gedrag van de economische realiteit, welk wel logisch te verklaren is door de problematiek vanuit een ander paradigma te bekijken; de technische werking van het door ons toegepaste geldsysteem.

Ander conceptueel raamwerk schept helderheid
De huidige opinie wordt echter momenteel in grote lijnen gevormd door de gangbare economische theorieën, die als algemeen geldend verondersteld worden. Deze economische theorieën die als geldend paradigma hun eigen werkelijkheden creëren gelden als fundamenten waaruit het wereldbeeld gevormd is en waarop de maatschappij gebouwd is. Deze theorieën worden in onze wereld onderwezen en in de media door politici, economen en andere vooraanstaande beleidsmakers uitgedragen en gehanteerd.
De schuldvraag betreffende de oorzaak van deze crisis is interessant en te beantwoorden wanneer we begrijpen hoe en waarom het kapitalisme zoals we dat kennen functioneert en ontwikkelt door de tijd zoals het al enkele eeuwen doet met bijbehorende maatschappelijke ontwikkelingen. We zouden een ander paradigma als conceptueel raamwerk kunnen definiëren en ons qua onderzoeksgebied kunnen richten op de structuur van de afspraken waar dit systeem op gefundeerd is om dat vervolgens als helder uitgangspunt te gebruiken voor verdere analyse. Afspraken binnen het kapitalistische stelsel worden uitgedrukt in het door ons toegepaste geldsysteem. De aanhangers van de nu geldende economische theorieën benaderen de economische situatie niet vanuit de werking van dit geldsysteem. Ze achtten de toepassing van dit geldsysteem, waar de geldhoeveelheid toeneemt als de uitstaande leningen toenemen, als een niet aan te tornen aanname of gegeven. De verbazing, ontkenning en weerstand die waarschijnlijk ontstaat bij het lezen van dit artikel is een logische reaktie omdat er in het huidige wereldbeeld een ander paradigma geldt, men leeft door dit andere paradigma om zo te zeggen in een andere wereld. Veranderingen van paradigma’s zijn echter van alle tijden. Hoe beleefden mensen die reeds door de tijd-ruimte gegaan zijn hun wereld en waarheden? De natuurkundige theorieën van Newton waren ‘waarheid’ totdat Einstein z’n bevindingen als nieuw paradigma geaccepteerd werden. Iets soortgelijks is met de benadering van de economie aan de hand. Het kapitalistische model doorgaat iedere 50,60 of nu zelfs 80 jaar een enorme crisis waarbij het gros van alle uitstaande leningen gesaneerd wordt. Het oorzakelijke verband van deze problematiek is niet helder en duidelijk te verklaren vanuit de geldende economische theorieën, maar wel door de werking van ons geldsysteem te bekijken. Waarom is dit dan niet bekend? Evenals de acceptatie van een ander paradigma zoals bijvoorbeeld het ‘feit’ dat de aarde rond de zon circuleert en niet meer andersom is een paradigma verandering (een zogenaamde Gestalt-Switch) niet zozeer gestoeld op logische, rationele gronden maar in allerlaatste instantie een sociologisch proces.

Eeuwenoude structuur van het geldsysteem als dé oorzaak van de crisis
De (westerse) mens drukt zich bij zijn activiteiten hoofdzakelijk uit in een geldsysteem. Dat is de afspraak waar nagenoeg iedereen zich aan houdt. Dit geldsysteem schept in ons kapitalistische model de bindende voorwaarde voor het wel of niet leveren van produkten of het uitvoeren van diensten. Sinds een aantal eeuwen past de mens dit geldsysteem toe, een geldsysteem waarbij de geldhoeveelheid toeneemt als de uitstaande leningen toenemen. Deze structuur van het door ons toegepaste geldsysteem is verantwoordelijk voor de huidige problematiek. De voorwaarde waaraan deelnemers aan het systeem hun bestaansrecht binnen het systeem ontlenen is het feit dat men niet in liquiditeitsproblemen moet komen; men moet kunnen blijven betalen. Het systeem kan zonder grote problemen blijven functioneren wanneer dit voor het overgrote deel van alle deelnemers het geval is. Aan deze voorwaarde kan enkel voldaan worden wanneer de geldhoeveelheid ieder jaar in voldoende mate groeit.
Het bewijs van het onafwendbaar zijn van zulk een crisis die we momenteel ervaren waarbij de geldhoeveelheid gaat krimpen wordt in de navolgende paragraaf onomstotelijk aangetoond. Het toont aan waarom deze crisis een nagenoeg complete sanering van schulden moet kennen vooraleer er structureel herstel kan komen wanneer we het geldsysteem blijven hanteren. Deze sanering van schulden wordt grootschaliger dan in de jaren ’30 van vorige eeuw, een economische depressie die toen, handelend binnen de grenzen van het geldsysteem, ook niet af te wenden was enkel uit te stellen en die enorme maatschappelijke gevolgen heeft gehad. Door de onvoorwaardelijke toepassing van dit geldsysteem door de mens is de situatie waarin we wereldwijd nu verkeren dan ook onmogelijk te voorkomen. Ook Japan in de jaren ’90, de wereldcrisis uit de jaren ’30 en ook eerdere grote crises (1837-1850 en 1873-1895) zijn vanuit deze benadering logisch te verklaren. Het zou overigens meer van wijsheid getuigen ons af te vragen of er andere manieren zijn om maatschappelijke activiteiten te ontplooien dan als deelnemers aan het kapitalistische systeem hardnekkig het geldsysteem met pyramidestructuur toe te blijven passen, welke grote maatschappelijke problemen tot gevolg gaat hebben, maar dit nu even terzijde.

Na een groeiende geldhoeveelheid volgt een krimpende geldhoeveelheid
We beperken ons in dit schrijven tot de kern van de problematiek. Na een groeiende geldhoeveelheid volgt een krimpende geldhoeveelheid. Met het uitzetten van een lening wordt geld gecreëerd; er ontstaat een lening én een tegoed, met het aflossen van een lening verdwijnt er geld; er verdwijnt een lening én een tegoed. Vanuit deze kern zijn bij enig begrip de verdere ontwikkelingen logisch af te leiden. Gedurende de ca. vierhonderd jaar dat we dit geldsysteem toepassen herkennen we perioden waarbij de geldhoeveelheid groeit; deelnemers nemen meer leningen op dan ze aflossen en perioden waarbij de geldhoeveelheid krimpt; deelnemers lossen meer leningen af dan ze opnemen. Voor het begrip wordt hierna de laatste periode van groeiende geldhoeveelheid beschreven. Deze periode volgde op de jaren ’30 van voorgaande eeuw, een tijd die zich kenmerkte door een krimpende geldhoeveelheid; deelnemers losten meer leningen af dan ze opnamen. Zoals reeds opgemerkt was die wereldcrisis ook niet af te wenden, enkel uit te stellen zoals aangetoond gaat worden aan de hand van de structuur van het door ons toegepaste geldsysteem.
Gedurende de laatste 60 jaar nemen uitstaande leningen weer toe en groeit de geldhoeveelheid. Banken worden in deze periode ook steeds groter en machtiger, wat een logische, niet te voorkomen ontwikkeling is gezien de noodzakelijke toename van uitstaande leningen. Tijdens iedere recessie van de laatste 60-jarige periode heeft het systeem zich ‘uit de recessie kunnen lenen’. Door een voldoende toename van de uitstaande leningen, nam de geldhoeveelheid weer voldoende toe, het gros van alle deelnemers “kon blijven betalen” waardoor het bestaansrecht voor het totale systeem weer langer gewaarborgd bleef. Op het keerpunt waar we ons sinds de zomer van 2007 bevinden groeien nieuwe leningen in onvoldoende mate terwijl de aflossingen van oude leningen doorgaan, of tenminste door zouden moeten gaan (vorige keer was dat mondiaal eind jaren ’20 van de vorige eeuw het geval; vanaf medio 1928 begonnen de nieuwe leningen te stagneren). de totale som van uitstaande leningen in het systeem neemt minder sterk toe en de geldhoeveelheid groeit onvoldoende. Hierdoor ontstaat bij een grote groep deelnemers een tekort aan geld. Deelnemers moeten dus op grotere schaal activa (waar vaak leningen op gebaseerd zijn) gaan verkopen waardoor deze in waarde gaan dalen en het aantal transacties afneemt. Belangrijker en essentieel in dit verhaal is het inzicht dat de som van nieuwe leningen op deze transacties dus ook afneemt, waardoor in de volgende periode de groei van de geldhoeveelheid verder stagneert of zelfs negatief (krimpende geldhoeveelheid) wordt; er wordt immers minder geld gecreëerd dan in de voorgaande periode terwijl er door noodzakelijke aflossing wel geld verdwijnt. Het gevolg hiervan is een nog grotere toename van liquiditeitsproblemen binnen het systeem. De verkoopdruk neemt verder toe en de prijzen zullen nog meer gaan dalen, de nieuwe leningen op deze onderpanden zullen wederom verder dalen, etc. etc. De, vanwege de kenmerkende pyramidestructuur van dit geldsysteem, niet de voorkomen negatieve spiraal is onafwendbaar. Gezien de huidige waardering van activa, de hoeveelheid aan uitstaande leningen en de relatief lage rente hebben we nagenoeg de technische grens van een groeiende geldhoeveelheid bereikt. Uitstellen kan enkel door de som van uitstaande leningen in voldoende mate te vergroten. Het oplopen van de staatsschulden wereldwijd zal waarschijnlijk de laatste stuiptrekking zijn. De mogelijkheid om nog in voldoende mate nieuwe leningen uit te geven teneinde de geldhoeveelheid voldoende te laten groeien zoals bij eerdere naoorlogse recessies nog wel mogelijk was, dient zich nu dan ook niet meer aan, hoe langer we in de periode van toenemende geldhoeveelheid zitten, hoe instabieler het systeem door de ook noodzakelijk oplopende leningen nu eenmaal wordt. De economie trekt dan structureel ook niet meer aan voordat we een nagenoeg complete sanering van schulden hebben ondergaan. De geldgroei stopt immers; er worden meer leningen afgelost dan nieuwe uitgezet. Huizenprijzen en aandelenkoersen zullen door de toenemende verkoopdruk structureel blijven dalen omdat de hoeveelheid en hoogtes van nieuwe leningen af blijft nemen wat op veel plaatsen in de economie letterlijk een tekort aan geld geeft. Dit geeft een versterkende terugkoppelende neerwaartse druk zoals hierboven beschreven. De economie zal blijven vertragen, in een ernstiger tempo dan in de jaren ’30 van voorgaande eeuw.

Gevolgen van onze manier van uitdrukken
Deze toepassing en acceptatie van het geldsysteem door de mens heeft enorme gevolgen. Buiten de door het geldsysteem aangestuurde noodzakelijke specialisaties, opschaling en fusies van menselijke activiteiten om als deelnemer levensvatbaar te blijven in dit kapitalistische model durf ik me eigenlijk geen beeld te vormen bij de maatschappelijke problemen die reeds in ontwikkeling zijn. Bij een krimpende geldhoeveelheid kan men, om in het geldsysteem te spreken “niets meer verdienen”, moet men “bezuinigen” of wordt de activiteit door toedoen van de financierder of andere schuldeisers gestaakt “omdat er niet meer aan de verplichtingen voldaan kan worden”. Conflicten en frustraties tussen mensen zullen omwille van het geldsysteem enkel toenemen. ‘Zekerheden’ zoals waarderingen van vastgoed, aandelen en obligaties komen, uitgedrukt in het geldsysteem, steeds meer onder druk te staan. Dit zal door de mens, als deelnemer aan het kapitalistische systeem, als een teleurstelling worden ervaren. Ook marktpartijen in de voedselketen, het onderwijs en de gezondheidszorg drukken zich (noodzakelijkerwijs) uit in het door ons toegepaste geldsysteem. Mensen zouden moeten blijven eten, maar zolang ook voor deze activiteit het geldsysteem de bindende voorwaarde schept, wordt dat toch een probleem. Bovendien komt de geloofwaardigheid van het geldsysteem steeds meer in het geding, de staatsschuld loopt sterk op(o.a. door staatssteun aan financiële instellingen en stimuleringsmaatregelen), terwijl in de reële economie de hoeveelheid leningen af blijft nemen door dalende onderpanden en de geldhoeveelheid blijft krimpen. Tot een maatschappelijk geaccepteerde oplossing kunnen we als mens, redenerend, handelend en zoekend binnen het geldsysteem, gewoonweg niet komen. Het is belangrijk deze andere benadering van de problematiek te overwegen en ons bewust te worden van de reden van de huidige situatie want zolang de afspraken, die gevormd zijn in het geldsysteem, blijven gelden zullen de economische problemen, een voedselcrisis, politieke instabiliteit, sociale onrust en verdere conflicten wereldwijd enkel blijven toenemen. We willen het niet, maar omdat we ons als mens collectief uit blijven drukken in het door ons toegepaste geldsysteem, gebeurt het.

Samengevat
De fundamentele oorzaak van de nu reeds begonnen gigantische crisis is gelegen in het feit dat we als mens het door ons toegepaste geldsysteem accepteren. Vanuit de werking van dit geldsysteem is volledig de rode draad van de huidige problematiek te verklaren. Vingerwijzen naar sub-prime leningen, derivaten, banken, hypotheekadviseurs of andere marktpartijen is dus fundamenteel ongegrond. Deze marktpartijen hebben in bepaalde gevallen het proces van geldgroei versneld tot de ommekeer gebracht door, met behulp van positie en macht, zichzelf te verrijken. Ze zouden het echter onmogelijk hebben kunnen voorkomen. Indien het leengedrag van de deelnemers aan het kapitalistische systeem in een vroeger stadium was beteugeld, en daardoor de groei van de geldhoeveelheid was gestagneerd, had dat zulk een crisis reeds eerder ingeluid, aantoonbaar. Ook overheden kunnen binnen de spelregels van het geldsysteem geen maatregelen nemen die een structurele, maatschappelijk aanvaardbare oplossing bieden, hoe graag ze ook zouden willen. Omdat we, reeds een aantal eeuwen, dit geldsysteem met pyramidestructuur toepassen en als mens hebben geaccepteerd, ondergaan we na een periode van groeiende geldhoeveelheid een periode van een krimpende geldhoeveelheid of het ongeloofwaardig worden van het geldsysteem. De mens wordt door te zoeken binnen de systeemgrenzen belemmerd in het vinden van alternatieve oplossingen. Een verandering is echter onafwendbaar en de toekomst is niet meer te meten met de maatstaven van de huidige wereld. Hopelijk lukt het de mens dit geldsysteem en daarmee al haar voorwaarden, regels en verwachtingen uit zijn hoofd te verbannen en de verandering te interpreteren als een nieuw begin, niet als een ondergang of wereldeinde. Een oud weten leert ons dat tijden van “de koopman” (“Indien ik een activiteit verricht of iets onderneem moet het mij wat opleveren”), waarin men in het hoofd zulk een systeem niet los kan laten eindigen in verwarring, teleurstelling en conflict. De mens zou deze door hem zelf opgelegde gedachte los kunnen laten en eenmaal bevrijd van dat juk als bindende voorwaarde, uit vreugde, plezier en liefde voor omgeving en medemens volop activiteiten kunnen ontplooien.
Veranderingen van conceptuele raamwerken (paradigma’s) geven weerstand uit de maatschappij. In de komende jaren zal blijken dat deze crisis zich verdiept indien de mens als deelnemer aan het kapitalistische model het geldsysteem aan blijft hangen, ongeacht het vaak tijdelijke optimisme en de steeds waanzinniger wordende maatregelen die men binnen de systeemgrenzen zoekt. Het geldsysteem schept de bindende voorwaarden voor het ontplooien van activiteiten, is als het ware een gemeenschappelijke taal waarin men communiceert. Iedereen krijgt bij het blijven toepassen van dit geldsysteem en het niet veranderen van zijn instelling als mens met problemen voortvloeiende uit deze economische crisis te maken. We zouden nog genoeg voor elkaar kunnen betekenen, enkel deze activiteiten uitdrukken in het geldsysteem gaat door de krimpende geldhoeveelheid steeds stroever; mensen zouden wel willen, maar kunnen zich vanwege de structuur van dit geldsysteem steeds moeilijker verstaanbaar maken jegens elkaar. Hoe logisch de huidige (vooralsnog financiële en economische) gebeurtenissen in de wereld ook te verklaren zijn, acceptatie van deze andere benadering is in laatste instantie een sociologisch proces. Gezien de gevolgen die de acceptatie en toepassing van het geldsysteem in de zeer nabije toekomst in de maatschappij heeft zag ik me genoodzaakt deze uiteenzetting als betoog op te tekenen om als mens op deze manier staande tegenover de wereld mijn verantwoordelijkheid te nemen.
Bijlagen
Dé oorzaak van de crisis.pdf
(176.45 KiB) 190 keer gedownload

deleted
Berichten: 4857
Lid geworden op: 17 jun 2010, 11:29

Re: Financieële crisis, wat is de kern?

Bericht door deleted » 15 okt 2011, 01:16

Geld, geld, geld,...

Volgende PDF bevat 2 parabels die meer verhelderen dan menige cursus macro-economie.

G
Het-wondereiland-Barataria-24-01-05.pdf

Dutch John
Berichten: 4615
Lid geworden op: 02 dec 2006, 12:23

Re: Financieële crisis, wat is de kern?

Bericht door Dutch John » 15 okt 2011, 09:23

Ja, de Kondratiev winter is weer begonnen. Tijd voor een potlach zonder feest en na veel menselijke ellende kan er weer een nieuw tijdelijk systeem gestart worden. Ik vraag mij af of er een "mens-proof" systeem te vinden is. Kapitalisme, socialisme, communisme of welk -isme dan ook, op een gegeven moment werken ze niet meer. Volgens mij komt dat door het karakter van de mens zelf. Hij zoekt de grenzen op en rekt ze dan nog iets verder op. Dat heeft positieve kanten: zonder kar-trekkers woonden we nu nog in holen. Toch zie ik dat grensverleggende eerder als egoïstisch dan altruïstisch. Egoïsme is een van de weinige -ismes dat niet aan golfbewegingen onderheving is...

Zolang de mens de excessen in zijn competitiedrang niet kan beteugelen, zal geen enkel systeem een lang leven beschoren zijn. Op financieel vlak blijven de aanstichters na een crisis ongeschonden of komen er zelfs beter uit. De rest is murw en zal elk nieuw systeem (ingebracht door de aanstichters) accepteren, zolang er weer hoop op vooruitgang is. Lokale systeempjes lopen op den duur vast als ze niet kunnen koppelen met andere regio's. Dus uiteindelijk krijgen we weer een nationaal of nog groter systeem. Al lijkt mij dat het nooit groter kan (en mag) worden dan de cultuur van de gebruikers toelaat. Een Griek denkt nu eenmaal anders over geld dan een Duitser.

Een nieuw monetaire eenheid zal, zoals altijd, een koppeling krijgen met een vaste achterliggende waarde zoals de goudstandaard. De murw geslagen meute wil vastigheid. Na tientallen jaren van voorspoed kan die zekerheid losgelaten worden en begint het grote graaien, waar iedereen, sommigen wat meer, aan meedoet. De rest is vrij recente geschiedenis.

Groet,
DJ
Eén ding is nu anders: na de crisis schopt peak-oil ons in de rug. Daarom kon er van mijn betoog wel eens niets terecht komen...
He chose to be rich by making his wants few, and supplying them himself. - Ralph Waldo Emerson-

deleted
Berichten: 4857
Lid geworden op: 17 jun 2010, 11:29

Re: Financieële crisis, wat is de kern?

Bericht door deleted » 15 okt 2011, 11:34

DJ,

Kon je je inzichten een beetje terugvinden in de twee verhalen ?

G

Dutch John
Berichten: 4615
Lid geworden op: 02 dec 2006, 12:23

Re: Financieële crisis, wat is de kern?

Bericht door Dutch John » 15 okt 2011, 20:40

G,

Ai ai ai.... Kan ik nu wel; heb Gesell gelezen pas ná mijn vorige bericht :oops: Wat moet ik zeggen? Enerzijds voel ik mij gestreeld door de overeenkomsten tussen mijn inzichten en die van iemand die er honderd jaar geleden een studie van heeft gemaakt. Al jaren voel ik mij een malloot die meer ziet in nuttige spullen (weet je nog: die voorraad sokken) dan in geld sparen. Dit alles zou mij een tevreden gevoel moeten geven. Doet het echter niet. De Post Carbon Reader was ook zo'n bevestiging van inzichten waar je niet blij van wordt.

Maar wel iets mee kunt.

Groet,
DJ
He chose to be rich by making his wants few, and supplying them himself. - Ralph Waldo Emerson-

deleted
Berichten: 4857
Lid geworden op: 17 jun 2010, 11:29

Re: Financieële crisis, wat is de kern?

Bericht door deleted » 15 okt 2011, 21:58

Dj,

Dat vond ik ook toen ik het las (dat er veel van jouw opmerkingen inzitten).

Alleen dat de goudstandaard veel zal oplossen, dat wordt dan wel vakkundig onderuit gehaald.

Ook het Robinson-verhaal moest ik aan je ideëen van het huren van 'te koop staande' woningen denken ...

Maar de twee verhalen samen geven wel een erg ontnuchterend inzicht in de (economische)illusie waarin we leven.

Het grote probleem dat ik echter steeds heb na een voorwaartse stap in "mijn algemene inzicht", is de ontnuchterende vaststelling dat ik er in mijn concreet leven nog niet erg veel mee aankan ...
Het is niet het inzicht van één of enkele individuen die de context bepalen waarin we leven, maar het gemiddelde inzicht van alle individuen samen ... Spijtig genoeg. Of je zou er je voordeel mee moeten willen doen binnen het systeem zelf ... (niet mijn ambitie)

Brit
Berichten: 799
Lid geworden op: 25 okt 2007, 20:37
Locatie: Christchurch
Contacteer:

Re: Financieële crisis, wat is de kern?

Bericht door Brit » 16 okt 2011, 00:28

Leuk verhaal. Het geeft vrij duidelijk het verschil aan tussen een ruilmiddel en geld.
Toch zitten er nog wel wat haken en ogen in dit verhaal.

1- Er is geen logika in de serie veranderingen/aanpassingen van het monetaire systeem en tijd. Niet in de zin zoals deze ís verlopen, dan wel zoals deze zou kunnen verlopen. Er zal waarschijnlijk nooit aan een waardestandaard voor een ruilmiddel worden gedacht, zonder een bestaand (waardeloos) ruil-simbool. Eigenlijk vertegenwoordigd het ruilmiddel zijn eigen waarde door schaars te zijn, dus had de aardappel zelf het ruilmiddel moeten zijn.
Maar goed, dat zal uiteindelijk niet echt het verhaal veranderen van waar het voor bedoeld is, dus dit mag verder met rust gelaten worden.

2- Als de noten per pond dienen als ruilmiddel, wil niemand ze lang bewaren omdat de olie erin vervliegt, waardoor hun waarde omlaag gaat. Mijn eerste gedachte is dan (als een element van ons huidige monetaire systeem) dat de noten een terra-gewicht moeten hebben welke overblijft na het verdampen van de olie. Als je dit bij benadering weet, kun je deze eruit selecteren en net zolang bewaren als je maar wilt. Dit zal op de lange termijn de schaarste van het ruilmiddel verminderen, maar bij een groeiende bevolking zal dit heel lang duren. In geval van (plotselinge) bevolkingsafname zal het dan wel een directe invloed hebben. Dan gaat het toch alweer veel lijken op het huidige monetaire systeem :?

3- Daarna wordt er ingegaan tegen de natuurlijke aard van de mens, het gewoonte-dier. Deze zal nooit gelijk zijn voorraden willen verkopen en zal maar langzaam de nieuwe status van het ruilmiddel in zien. Zelfs in het huidige systeem houden mensen nog steeds voorraden aan, al zijn ze kleiner en maar van een beperkt aantal goederen.
Daarnaast is de ingeslopen gewoonte wel het enige argument voor de leraar om niet te proberen van het monetaire systeem af te stappen d.m.v. een debat.

Dit zijn de 3 die mij het meeste opvielen, al doen ze geen van allen af aan het feit dat we eigenlijk gewoon eens zouden moet gaan nadenken over het huidige systeem.
Voor mij heeft dit verhaal een hoop dingen duidelijk gemaakt binnen deze discussie :mrgreen:

Groetjes, Brit Die hier maar weer eens goed over gaat nadenken!
Groeten, Brit.

Ik bekijk het liever vanaf de andere kant.....

deleted
Berichten: 4857
Lid geworden op: 17 jun 2010, 11:29

Re: Financieële crisis, wat is de kern?

Bericht door deleted » 16 okt 2011, 00:57

Het goede nieuws:
Na meer dan een half jaar eindelijk via deze 2 verhalen inzicht verkregen dat me in staat stelt het stuk van Penneke te begrijpen.... (Sorry Penneke, maar ik ben nu eenmaal niet zo snel van begrip).

Penneke,

Ik ben het met je eens dat de huidige problemen 'ingebakken' zijn in het huidige geldsysteem.

Echter of het helemaal aan het systeem van lenen versus schuld ligt, daar ben ik nog niet helemaal uit.

Ik denk nu (voorlopige hypothese) dat eerder het probleem ligt in het huidige begrip van 'rente' op die transacties.
Het is de rente die ervoor zorgt dat er meer geld uit de economie verdwijnt dan er is ingebracht. Dat is de verzwarende factor voor je betoog.
Ook maakt de rente-mogelijkheid geld/kapitaal relatief waardevast en doet het de goederen en diensten permanent in waarde dalen.
Het is de rente die de rijken rijker maakt en de armen armer.
Het is de rente die onze economie in de wurggreep van de groei-noodzaak vasthoudt.
En deze laatste is dan weer de/een hoofdoorzaak van de milieuproblematiek.
Penneke schreef: Het zou overigens meer van wijsheid getuigen ons af te vragen of er andere manieren zijn om maatschappelijke activiteiten te ontplooien dan als deelnemers aan het kapitalistische systeem hardnekkig het geldsysteem met pyramidestructuur toe te blijven passen, welke grote maatschappelijke problemen tot gevolg gaat hebben, maar dit nu even terzijde.
Dat is volgens mij niet terzijde, maar wel de hoofdvraag. De geschiedenis zal immers nog vaak herschreven worden, maar de verandering/toekomst zullen we toch concreet zelf moeten inzetten.


Wat dan als mogelijke oplossing ?

Kijk naar onze economische basisbehoeften: eten,drinken, wonen, kleden
Deze zijn te herleiden tot: grondstoffen en arbeid (tot zover Marx), arbeid is in onze maatschappij ook veelal vervangen door machine-abeid (=energie).
Basiselementen dus: grondstoffen, energie en arbeid.

De twee materiele elementen(grondstoffen en energie) nemen af in waarde van het moment dat je ze gebruikt.
Grondstoffen raken uitgeput, of steeds dieper te vinden.
Energie daalt in omvang als je het moet opslaan of vervoeren. Ook verlies je een deel rendement als het gebruikt in de meeste toepassingen.
Maar ook afgewerkte produkten verouderen, verslijten en dalen dus permanent in waarde.

Daarom zou ook ons geldsysteem met deze 'ontwaarding' moeten gelijklopen.
Er zou dus inderdaad een rente moeten geheven worden op kapitaal, maar wel een NEGATIEVE RENTE.
Geld zou permanent minder waard moeten worden. Dat zal ertoe leiden dat men vanzelf renteloos gaat uitlenen. De renteloze lening is namelijk de enige garantie dat je achter tien jaar nog dezelfde som hebt.
Het grote voordeel is dat er op deze manier ook evenveel geld terugbetaald wordt dan er uitgeleend is. En er dus niet systematisch geld verdwijnt.

Maar nog groter voordeel is dat het enige dat waardevast wordt, dat dat de produkten en diensten in de economie zijn.
Niet in de zin dat tienjaar oude jas evenveel waard is als een nieuwe, maar wel in de zin dat een nieuwe jas in de winkel hetzelfde waard is als een gelijkaardige jas 'nieuw' in de winkel tien jaar later.
Dat zal ervoor zorgen dat een jassenmaker die nu 10 jassen per maand moet maken om te kunnen leven, ditzelfde aantal moet maken achter 10 jaar om te kunnen leven. Dát gegeven zal een aardige rem zetten op de eeuwige druk om te moeten groeien.

En kapitaal waar niets mee gebeurd, mensen die enkel maar zitten te speculeren met cijfers, maar niets daadwerkelijks bijdragen aan de economie zullen hun kapitaal jaarlijks zien slinken.
De "waarde" zal terug komen te liggen bij zaken die er echt toe doen in het leven: grondstoffen, energie en arbeid. En niet meer in het ruilmiddel dat enkel de vrije handel tussen deze basiselementen moet garanderen.
Het ruilmiddel zelf mag/kan geen waarde genereren. Daarom zou het best waarde verliezen.

Een logisch gevolg zou ook zijn dat het de staat(de samenleving) zelf moet zijn die zorgt voor deze uitlening en terugvordering (RENTELOOS) van het geld. Ook kan de de NEGATIEVE RENTE (bijvoorbeeld 5%/J) op het verkregen kapitaal de kosten van het beheer dekken.
Geld is namelijk een ruilmiddel, een middel om het maatschappelijk 'samen'leven mogelijk te maken. Geld is middel, niet doel.

Ook een (goud)standaard lijkt me niet nodig in dit geval. De waarde komt geen moment bij het middel te liggen, maar blijft bij de produkten/diensten. Daar waar het hoort te liggen.

Voila bij deze mijn voorlopige werkhypothese voor een betere (financiële) toekomst.

G

Dutch John
Berichten: 4615
Lid geworden op: 02 dec 2006, 12:23

Re: Financieële crisis, wat is de kern?

Bericht door Dutch John » 16 okt 2011, 09:32

G(esell),

Mijn gedachten over een (goud)standaard moet ik inderdaad gaan bijstellen. Het is een onbederfelijk medium, dat de elite als handvat voor manipulatie kan misbruiken. Waarbij we meteen op het grote struikelblok stuiten. Want een langdurig goed werkend economisch systeem is best te bedenken; Gesell en jij geven de hoofdlijnen al aan. Maar we gaan nog meer last krijgen van de elite die het systeem stuurt. Die nu vermoedelijk zelfs aan een ineenstorting werkt, om hun greep te versterken. Voorbeeld zoals ik dat zie: neem de enorme schuldenberg van particulieren en bedrijven die bij banken uitstaat. Alle banken staan aan de vooravond van nationalistatie. Volgende stap is nationalisatie van de achterliggende eigendommen van de schuldenaren; wie anders wil of kan die eigendommen nog kopen? De regering versterkt daarmee zijn positie. Regeringen veranderen tevens de spelregels om de staatsschuld weg te poetsen en starten, in overleg met andere landen, een nieuwe systeemronde. Oude systemen eindigen altijd met een hyperinflatie en als dat niet werkt: een oorlog. Ik verzin dat niet, het is de geschiedenis.

Economische systemen hebben ongeveer dezelfde levensduur als een mensenleven, zo heeft Kondratiëff ontdekt. Lessen economie op de middelbare school zouden moeten starten met dit gegeven, want bijna niemand weet dit. Een stukje geschiedenis over economische systemen leert Jan met de Pet waar ergens op de tijdslijn van eindigheid hij zich dan bevindt. Het kan een heleboel ellende voorkomen.
Helaas worden wij tijdens ons onderwijs klaargestoomd om te gaan passen in het systeem. Futuroloog Alvin Toffler geeft dit in zijn tweede werk perfect aan met het simpele voorbeeld van de correlatie tussen schoolbel en fabrieksfluit.

Het is maar te hopen dat het internet nooit uit de lucht gehaald gaat worden door de elite. Het lijkt mij het enige medium om de bevolking relatief eerlijk te informeren en te mobiliseren juist tegen veranderingen van hogerhand. De Occupy-beweging zet nu de eerste stap.

Groet,
DJ
He chose to be rich by making his wants few, and supplying them himself. - Ralph Waldo Emerson-

Krelis
Berichten: 480
Lid geworden op: 03 jul 2011, 16:11
Locatie: kop noordholland

Re: Financieële crisis, wat is de kern?

Bericht door Krelis » 17 okt 2011, 00:09

Ook een (goud)standaard lijkt me niet nodig in dit geval. De waarde komt geen moment bij het middel te liggen, maar blijft bij de produkten/diensten. Daar waar het hoort te liggen.
Ik pik er maar wat uit.

Hoe denk je de permanente ontwaarding van de beloning van de door jou geleverde energie kunt tegen gaan? Fiatgeld is geen "store of value"

Goudstandaard: dat goudvenster is in 1971 door Nixon gesloten en komt nooit meer terug.

http://www.freegoldcapital.com/forum/vi ... 12#_thread. Een landgenoot van je die wel een aardige uitleg geeft.

deleted
Berichten: 4857
Lid geworden op: 17 jun 2010, 11:29

Re: Financieële crisis, wat is de kern?

Bericht door deleted » 17 okt 2011, 00:19

Krelis schreef:
Ook een (goud)standaard lijkt me niet nodig in dit geval. De waarde komt geen moment bij het middel te liggen, maar blijft bij de produkten/diensten. Daar waar het hoort te liggen.
Ik pik er maar wat uit.

Hoe denk je de permanente ontwaarding van de beloning van de door jou geleverde energie kunt tegen gaan? Fiatgeld is geen "store of value"
Geld is juist wel een ruilmiddel met een bepaalde waarde.

Maar je eerste vraag vat ik niet.
Bedoel je dat ik de geldontwaarding niet kan tegengaan ?
Ik zou het willen afschaffen. Maar op dit moment is het zo dat ze wordt tegengegaan (en zelfs tot winst gemaakt) door de rente op het stilligende geld.

Als je met geleverde energie 'arbeid' bedoelt en met beloning 'loon'. Dan kan je de ontwaarding tegengaan door er andere , werkelijke, zaken/diensten voor te kopen
Meer werken dan je nodig hebt en geld 'oppotten' zal inderdaad niet meer echt lonen. Of je zal er toch rekening mee moeten houden dat je een deel voor niets gewerkt hebt en hoe langer je het oppot, hoe minder ervan overblijft.

G

Krelis
Berichten: 480
Lid geworden op: 03 jul 2011, 16:11
Locatie: kop noordholland

Re: Financieële crisis, wat is de kern?

Bericht door Krelis » 17 okt 2011, 07:39

Geld is juist wel een ruilmiddel met een bepaalde waarde.
G ik ga je veel succes wensen met het ondersteunen van TPTB.

Wanneer fiatgeldplaatje duidelijk voor je is dan is het kwartje gevallen. Je nog niet begrepen dat jouw spaargeld de schuld van een ander is. En schulden hebven we een hele berg van; sterker er wordt elke dag nieuwe schuld gecreëerd.

Maar ik heb dacht ik de link naar een filmpje hier geplaatst.

Banken zijn de loketten van de overheden

http://www.inflateordie.com/files/Get%2 ... 9-2011.pdf
(laat je niet afschrikken door dat ene woord)

deleted
Berichten: 4857
Lid geworden op: 17 jun 2010, 11:29

Re: Financieële crisis, wat is de kern?

Bericht door deleted » 17 okt 2011, 11:02

Sorry Krelis,

[correctie] zie net dat de tekst eronder uitgeschreven staat ... [correctie/]
G

deleted
Berichten: 4857
Lid geworden op: 17 jun 2010, 11:29

Re: Financieële crisis, wat is de kern?

Bericht door deleted » 17 okt 2011, 14:59

Krelis schreef:
Geld is juist wel een ruilmiddel met een bepaalde waarde.
G ik ga je veel succes wensen met het ondersteunen van TPTB.
TPTB= de heersende machten.
Ik zie niet dadelijk hoe mijn voorlopige werkhypothese de heersende machten ondersteunt? Het ondersteunt het heersende systeem zelfs niet. Maar gaat uit van een andere, nieuwe logica.
Hoe bedoel je dat precies dat "ondersteunen" ?
Krelis schreef: Wanneer fiatgeldplaatje duidelijk voor je is dan is het kwartje gevallen. Je nog niet begrepen dat jouw spaargeld de schuld van een ander is. En schulden hebven we een hele berg van; sterker er wordt elke dag nieuwe schuld gecreëerd.

Maar ik heb dacht ik de link naar een filmpje hier geplaatst.
OK Ik heb de transcriptie onder het filmpje doorgenomen.
Samengevat:
-1-via leningen (en uitstaande schuld voor de leningnemer) wordt er geld in de economie gebracht.
-2-Er zijn echter leningen (en dus schuld) die geen achterliggende dekking hebben. Waar niets meer tegenover staat. Bijvoorbeeld een lening om op vakantie te gaan. Die schuld wordt dus door niets meer gedekt aan de kant van de lening-nemer.
-3-Ook aan de kant van de bank wordt er maar een flinterdun gedeelte van de uitstaande leningen gedekt. Maw per euro/dollar/frank/gulden dat de bank bezit wordt er een veelvoud van uitgeleend.(tien, twintig keer meer) Dit omdat men erop vertrouwt dat mensen toch niet allemaal tegelijk hun geld terug eisen. De rest van het "gecreëerde" geld (daarom Fiatgeld genoemd?) is eigenlijk gedekt door de beloften/contracten van terugbetaling door de lening-nemers.

Nu willen bepaalde mensen die uitwassen tegengaan door terug een waardevaste(re) zekerheid in te bouwen: Goud.

Maar goud wordt op dit moment beheerst door de Dollar.
De freegold-aanhangers willen dan ook een vrije goudprijs. Zij menen dat die waardevaster is, want niet gekoppeld aan de grillen van de Dollar en de Amerikaanse Economie.

En ze verwachten dat op deze manier de goudprijs fors in waarde zal vermeerderen tot het punt dat de waarde van totale voorraad goud in de wereld gelijk is aan de de totale uitstaande schuld op dat moment in de wereld. En dat is momenteel niet zo.
Het argument is dat in dat geval de schulden terug gedekt worden door iets "werkelijk", namelijk het goud.
Mooi meegenomen voor deze goudbeleggers is natuurlijk dat om dat evenwicht te bereiken de huidige goudprijs 10 à 40 keer moet stijgen om op het niveau te komen van de totale uitstaande schulden.(eigenbelang wordt verkocht als systeemverbetering?)

Vandaar ook mijn kritiekpunten:
1. Een vastere standaard zal inderdaad wel tot meer discipline leiden van de banken en beleggers.(klanten die hun bank beginnen wantrouwen kunnen immers op elk moment uit het papiergeld stappen door het waardevaste freegold te kopen) Fundamenteel wijzigt ze echter weinig aan het oneerlijke systeem. Nog steeds zullen banken en beleggers grote (misschien wel stabieler, dus minder uitschieters naar boven en onder) winsten boeken, echter zonder iets tastbaar aan de economie/samenleving bij te dragen. Ook financieel beleggers kunnen blijven speculeren en krijgen er nog een mooi vangnet bij.

2.Vervang het woord "freegold" door "zilver" of "diamant" en je hebt al een produkt waar je alle heil van verwacht. Zilver heeft een vrije marktwaarde. Nochtans verandert dit niets aan het systeem.

3. Het is gewoon een systeem waar geld/goudbezitters van dromen om hun positie te kunnen betonneren voor de toekomst.
Voor degenen die niet in deze fortuinlijke situatie zitten verandert er nooit iets. Om het met de woorden van de auteur zelf te zeggen:
It will serve as a floor, that goes up in tandem with the increase of debt, the debt orgy. And those, who are without gold. will be left out. If they don’t start working and can get their hands on physical gold, They will be dropouts.
Krelis schreef: Banken zijn de loketten van de overheden
Als je de huidige toestand bedoelt waarbij de banken ervoor zorgen dat het geld in de economie gebracht worden: dan wél.
Echter in mijn voorlopige werkhypothese ga ik ervan uit dat banken deze functie ontnomen moet worden.
Prive-banken mogen van mij in het nieuwe voorstel geld uitlenen, zelfs voor vakanties en dergelijke, zelfs mét woekerrentes. Alleen zullen ze ook de volledige som aan de leningnemer moeten overmaken. En zullen ze compleet zelf verantwoordelijk zijn voor de risico's die ze daarbij nemen als ze het geld niet terug zien. Het geld zal geen virtueel geld zijn, maar eerder een lening zoals natuurlijke personen onder elkaar iets lenen en daar afspraken/contracten over maken. Gedaan met de voorkeurspositie. en het creëren van geld en rente op sommen die ze zelf nooit gehad hebben.

Die positie: namelijk het in omloop brengen van gecreëerd geld. Gewaarbord door een uitstaande schuld in functie van/ingedekt door een werkelijke economische activiteit of aankoop, zal RENTELOOS zijn en EXCLUSIEVE BEVOEGDHEID van de overheid.
Mensen die serieuze projecten/aankopen wensen en die de bedoeling hebben om dit eerlijk terug te betalen zullen zich dan ook tot de Overheid wenden en niet tot de privé-banken en speculanten. En het zijn ook deze mensen en hun terugbetalingen en hun inspanningen die voor de werkelijke welvaart van een maatschappij zorgen.
De uitstaande schulden zijn bij deze groep dubbel gedekt. De investeringen(huis, grond, fabriek,...) die zij deden en de diensten/produkten die zij genereren(voor de terugbetaling). Dit is dan ook absoluut geen fiatgeld meer te noemen.
Bovendien is de hoeveelheid geld in roulatie ook nog eens perfect in overeenstemming met de gegenereerde aktiviteit op dat moment.
Krelis schreef: http://www.inflateordie.com/files/Get%2 ... 9-2011.pdf
(laat je niet afschrikken door dat ene woord)
Dit lijkt me dan eerder weer de typische bangmakerij van degenen die het systeem koste wat kost willen behouden. Wereldoorlog en Nazisme zijn dan nooit veraf.

Nogmaals: Echte waarde ligt nooit in het ruilmiddel(of dat nu bedrukt papier,zeldzame schelpjes, kersepitten of goudklompjes zijn), maar in de produkten/diensten die geruild worden.
Geld is niet meer dan een maat. Euro, kilo, liter, meter,...
Het is gewoon een afspraak om een bepaalde grootte van "iets werkelijk" te kunnen uitdrukken. Of preciezer nog in het geval van geld: de waardeverhouding tussen verschillende "werkelijke zaken/diensten"

10 el Linnen is evenveel waard als volgende zaken apart(fictief uiteraard):

-5 jassen
-2 fietsen
-12 boeken
-100 kg aardappelen
-100 gram safraan
-1 eetkamer
-20 ton mest
-10 gram goud
-5 kippen
-500 euro
-1 schaap
-...

Nu kan elk van deze zaken als standaard genomen worden en een verhouding uitdrukken tot al het andere.
Daarin zit geen verschil tussen euro, goud, kippen, boeken of wat ook.
Wel zal men natuurlijk liefst iets niet te zwaar en niet te vergankelijk/fragiel kiezen owv praktische redenen.

In voorliggend geval drukken we alles uit in 10 el linnen. Maar merk op dat als we 10 el Linnen kiezen we alles een waarde kunnen geven BEHALVE precies het Linnen.
10 el Linnen =10 el Linnen is immers inhoudloos.
Dit laatste verwachten de aanhangers van freegold nochtans wél van goud: Het zou zowel als standaard moeten fungeren als een eigen (veranderlijke)waarde moeten hebben.

G

Dutch John
Berichten: 4615
Lid geworden op: 02 dec 2006, 12:23

Re: Financieële crisis, wat is de kern?

Bericht door Dutch John » 17 okt 2011, 19:54

Gandalf schreef: Meer werken dan je nodig hebt en geld 'oppotten' zal inderdaad niet meer echt lonen. Of je zal er toch rekening mee moeten houden dat je een deel voor niets gewerkt hebt en hoe langer je het oppot, hoe minder ervan overblijft.
Is toch een probleem voor ons oppottende Nederlanders. Tenminste, ooit waren we dat. Sparen voor een pensioen is dan niet erg zinvol. Tenzij er voor een omslagsysteem zoals nu de AOW gekozen wordt. Maar dat vraagt weer om een stabiel bevolkingsgetal. Of we gaan weer naar oude tijden, toen opa en oma nog gewoon inwoonden. Het kan dus wel, maar willen we dat? En hoe moet dat als je geen nakomelingen hebt? Bezittingen verkopen en hopen dat het een beetje gaat uitkomen?

Ik vermoed dat elk economisch systeem om bijstellingen vraagt die het uiteindelijk weer doen vastlopen. Het systeem van Gesell kan het heel lang volhouden. Maar niet in onze moderne, complexe, globalistische wereld, waar in een beschaafd land als België twee bevolkingsgroepen het nog niet eens kunnen worden over een futiele kwestie. Niet kwaad bedoeld, G en andere zuiderburen.
Misschien moeten we maar gewoon meedeinen op de golven van de tijd. En blijven dromen.

Groet,
DJ
He chose to be rich by making his wants few, and supplying them himself. - Ralph Waldo Emerson-

Plaats reactie